روزی که همکاری خود را با صفحه میراث و گردشگری آغاز کردم، هرگز فکر نمیکردم حاصل آن کتابی شود که حدود چهارصد و پنجاه صفحه است و «یکصد و یک نکته در گردشگری اصفهان» نام دارد. این یادداشت چگونگی تولد کتاب و کیفیت آن را به رشته تحریر درآورده است.
وجود زمینههای رشد و گسترش شهر اصفهان در دهههای اخیر، ازجمله ورود صنعت، رونق تجارت و رشد طبقه متوسط در این شهر موجب شد شهر اصفهان در هفتاد سال اخیر رشد جمعیتی زیادی داشته باشد.
هدف شهرسازان عصر صفوی از طراحی و احداث خیابان چهارباغ چه بود؟ ما در نوشتار پیش رو از میان منابع دستاول آن روزگار که بیشتر سفرنامههای خارجی هستند، به دور از تحلیلهایی که جغرافیدانان و شهرسازان امروزی برای احداث چهارباغ ارائه میدهند، به سراغ منابع مذکور رفته و کندوکاو میکنیم که هدف از کشیدن خیابان چهارباغ چه بود.
تاریخ چهارباغ قسمتهای تلخ و شیرین زیادی دارد؛ بهخصوص وقتی چهارباغ وارد دنیای مدرن شد، با مشکلاتی مواجه شد که در موقع احداث درباره آنها فکری نشده و پیشبینینشده بودند. یکی از این مسائل، ورود اتومبیل به این خیابان و سپس معضل پارککردن آنها در این خیابان بود. با مراجعه به روزنامههای دهه چهل متوجه میشویم که چهارباغ چگونه با این مشکل دستوپنجه نرم میکرد.
یکی از عناصر اصلی زیبایی و اهمیت چهارباغ، درختان آن است. تصور کنید چهارباغ فاقد درخت بود، آیا میتوانست اعتباری را که کسب کرده است، داشته باشد؟ بنابراین نگاهی گذرا به درختان این خیابان بیجا نیست؛ بهخصوص فاجعهای که در 1350 برای درختان چهارباغ اتفاق افتاد، ازیادبردنی نیست.
استـفاده از زبـان طـنز در بیان مشـکلات و معــضلات اجـتماعی و سیاسی در تاریخ ایران سابقه فراوانی دارد. شاید یکی از برجستهترین آن مطالبی بود که علیاکبردهخدا در روزنــامه صــوراســرافیـل در ســتــون «چـرندوپـرند» عرضــه کرد. نوروز جمشاد هم در دهه چهل و پنجاه به همین روش در روزنامههای اصفهان قلم میزد. در این مطلب نگاهی داریم به متنی به قلم جمشاد که سؤالات تأملبرانگیزی را مطرح کرده و تصویر جالبی از اصفهان دهه چهل ارائه داده است.