«آب» محور، «غذای مردم» اولویت و «اقلیم» تعیینکننده است. این سه اصل، ستونهای اصلی «الگوی کشت» را تشکیل میدهند؛ طرحی کلان که میخواهد کشاورزی ایران را از چالش بی آب نجات دهد و امنیت غذایی را بیمه کند.
با تشدید بحران آب و تغییرات اقلیمی، استفاده از سیستمهای آبیاری هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی به رویکردی کلیدی در کشاورزی تبدیل شده است.
استاندار اصفهان اعلام کرد که ماندگاری و توسعه کشاورزی در این استان، به اجرای صحیح الگوی کشت و مدیریت بهینه مصرف آب بستگی دارد.
ک نماینده سابق مجلس با اشاره به پروژه انتقال ۷۰میلیون مترمکعب آب از خلیج فارس به فلات مرکزی ایران، گفت: این میزان دقیقا معادل برداشت صنایع از زایندهرود است و شرکت آب منطقهای اصفهان باید این مقدار آب را در اختیار کشاورزان قرار دهد.
مدیر کل غله و خدمات بازرگانی استان اصفهان گفت: تاکنون بیش از ۴۷هزار تن گندم به ارزش ۹ هزار و ۶۳۰ میلیارد ریال از کشاورزان استان خریداری شده است.
«نه، نیامده بودم. ما توی صحرا بودهایم، حالا این بیآبی ما را به اینجا کشانده است. اگر آب باشد، حقیقتا تئاتر و فیلمِ ما همانجاست، توی صحراست.» این پاسخ موجز و قانعکنندهای بود که مرد کشاورز به من داد در پاسخ پرسشی که «آیا تا به حال به تماشای تئاتر آمده بودید؟»
کشاورزان اصفهانی که برای تکرار مطالباتشان به رود زده بودند و بیش از دو هفته در کف رودخانه بیآب، تحصن کرده بودند، با پادرمیانی نمایندگان صنف کشاورزان و پذیرفتن قول مسئولان، بالاخره به تحصن خود خاتمه دادند و بستر رودخانه را ترک کردند. این اولین باری نبود که کشاورزان اصفهانی به نبود آب و عدم اختصاص حقابه به آنها اعتراض میکردند؛ اما استمرار و عدم تمایل به عقبنشینی و بستنشینی پانزده روزه در همه این سالها بیسابقه بوده است؛ تجمعی مسالمتآمیز و نجیبانه که بسیاری از اصفهانیها نیز با آن همراه شدند و جمعه هفته گذشته با پیوستن به رود خشک، سیل اعتراضات را به راه انداختند و خواستار پیگیری جدی مطالبات کشاورزان شدند؛ هر چند بامداد روز پنجشنبه، عدهای با آتشزدن چادرهای کشاورزان، حاشیههایی را برای پایان این تحصن به وجود آوردند.
این روزها اصفهانترین روزهای اصفهان است. براساس مستندها و دانستههای تاریخی، باروی شهر اصفهان را در برج قوس (آذر) تکمیل کردهاند و سالها بعد با تلاش اصفهانشناسان و دوستداران اصفهان و به پیشنهاد زندهیاد لطفالله هنرفر کاشیکاری صورت فلکی برج قوس بر سردر قیصریه را بهعنوان نماد اصفهان برگزیدهاند.
قالبهای یخِ اصفهان در حال آب شدناند زیر آفتاب تموزِ بیتوجهی و غفلت. امروز، اول آذرماهِ سال آخر قرن 14 شمسی، سالروز تولد اصفهان را که به نام «روز اصفهان» نامیده شده، در حالی گرامی میداریم که بافتهای تاریخی اصفهان رو به اضمحلالاند، جویده شدهاند یا متروک ماندهاند. زایندهرودِ ایران از گردن به پایین فلج است. ابرهای تیره دود در آسمان اصفهان جا خوش کردهاند و اصفهان به سختی زنده است.
یک هفته از تجمع کشاورزان نجیب اصفهانی در بستر پل خواجو میگذشت که صبح روز جمعه، مردم اصفهان با اعلام فراخوان عمومی نیز به آنها پیوستند و با همراه شدن با کشاورزان دغدغههای خود در خصوص احیای دائمی زایندهرود را بیان کردند و از مسئولان خواستند به مشکلات زایندهرود رسیدگی و آب را برای همیشه در این رود جاری کنند.
از ابتدای سال جاری کارشناسان حوزه آب،در خصوص سال آبی آینده ابراز نگرانی کردهاند. اگرچه طبق پیشبینیها میگویند پاییز و زمستان 1400 هم دیو خشکسالی را از پا درنمیآورد، اما اکنون و در روزهای پایانی آبانماه، با گذر از بارندگیهای چند روز اخیر، بارقههایی از امیدواری در دل اصفهانیها روشن شده است.
تعداد بسیار زیادی از کشاورزان و مردم اصفهان، روز جمعه در جوار پل خواجو تخصیص آب برای کشت پاییزه را از مسوولان مطالبه کردند. معاون اول رئیسجمهور به وزرای نیرو و جهادکشاورزی دستور داد در اسرع وقت برای حل مشکل آبریز زایندهرود در هر سه استان چهارمحال و بختیاری، اصفهان و یزد اقدام کنند. همچنین […]