به گزارش اصفهان زیبا؛ در محله «جاوان» اصفهان، پایگاهی است به نام «ریحانهالنبی»؛ پایگاهی که نفسهایش با عطر قرآن و خدمت گرهخورده و قلبش برای ارتقای محله میتپد. اینجا را نه با ساختمان مجلل و امکانات فراوان که با عشق و اراده به نام «سمیه نیکروش» میشناسند؛ فرماندهای جوان که از اسفند سال گذشته، مسئولیت این پایگاه بسیج را برعهده گرفته است.
او با دیپلم تجربی و لیسانس حفظ قرآن، نه با ابزارهاى دنیوى که با توکل بر خدا و عشق به محلهاش، قدم در مسیرى گذاشته است تا فرهنگ و نشاط را به کوچهپسکوچههاى محله جوان هدیه کند. این گزارش، روایت تلاشها، برنامهها و آرزوهای این فرمانده و یارانش در پایگاه ریحانهالنبی است.
آغاز راه؛ مسئولیتی برای خدا و محله
سمیه نیکروش حدود یک سال است که فرماندهی پایگاه بسیج ریحانهالنبی را در محله جاوان اصفهان عهدهدار شده است. او هدف خود از پذیرش این مسئولیت را برای خدا و بالابردن سطح فرهنگ محله میداند و توضیح میدهد: «هدفم این بود که بچههای محلهمان از امکانات بیشتری برخوردار باشند، شرایط بهتری برای زندگی داشته باشند و محیط محلهمان بهبود پیدا کند.»
این نگاه، چراغ راه تمام برنامههایی شده که از ابتدای مسئولیتش تاکنون در پایگاه به اجرا درآمده است.
فرمانده پایگاه خواهران ریحانهالنبی در ادامه بیان میکند: «پایگاه ریحانهالنبی در این مدت کوتاه با برنامهریزی منسجم، فعالیتهای متنوعی را در حوزههای علمی، فرهنگی، ورزشی و اردویی به اجرا گذاشته است. در حوزه ورزشی، کلاسهایی مانند حرکت اصلاحی برای بانوان، ژیمناستیک برای کودکان و برنامههای ورزشی برای نوجوانان در فصل تابستان برگزار شده است؛ در عرصه فرهنگی و مذهبی نیز کلاسهای حفظ قرآن و مشاوره خانواده ازجمله برنامههای ثابت و مورد استقبال بودهاند که به دلیل تقارن با ایام محرم بهصورت موقت متوقف شدهاند و انشاءالله بهزودی دوباره راهاندازی خواهند شد.
فعالیتهای اردویی این پایگاه نیز بسیار پربار و خلاقانه بوده است. بانوان محله به اردوهای تفریحی در مکانهای مختلف ازجمله امامزاده سید محمد، باغ جوان و حرم حضرت زینب(س) رفتهاند؛ برنامهای مانند شبی در مسجد نیز در پایان تابستان، با استقبال چشمگیر حدود ۶۰ تا ۷۰ نفر از نوجوانان و جوانان محله مواجه شد و فضایی شاد و معنوی را برای آنان ایجاد کرد.
جذب تدریجی با عشق و صبر
جذب مخاطب در میانه رقابت با پایگاههای مجاور و وجود پارک در نزدیکی، چالشی بوده که پایگاه ریحانهالنبی با صبر و حوصله با آن روبهرو شده است. خانم نیکروش با اشاره به این موضوع میگوید: «مدتزمان زیادی طول میکشد تا بچهها را جذب کنیم؛ اما خدا را شکر، استقبال بد نبوده است. برنامههایی مانند شبی در مسجد و اردوهای متنوع، گامهای مؤثری در جذب نسل جوان محله بوده.»
در برگزاری مناسبتهای مذهبی، این پایگاه با مسجدالنبی همکاری نزدیکی دارد. برنامههای مردانه معمولا در خود مسجد و با مدیریت هیئتامنا برگزار میشود؛ درحالیکه برنامههای بانوان را خود پایگاه و با کمک خواهران، سازمان میدهد؛ مسجد محله نیز فعالیتهای خوبی مانند جلسههای ختم انعام و کلاسهای قرآن دارد؛ اما به گفته فرمانده پایگاه، فضای مسجد گاهی برای فعالیتهای شاد و پرتحرک نوجوانان و جوانان، کمی محدودکننده است.
چالشها؛ نبود فضای فیزیکی و امکانات مناسب
او در ادامه چالشهای موجود را بیان میکند: «بزرگترین چالش پیش روی پایگاه ریحانهالنبی، نبود فضای مستقل و امکانات اولیه است. فضای پایگاه از مسجد جدا نیست و این موضوع برای فعالیتهای بانوان و بهویژه نوجوانان که به فضایی برای جنبوجوش، بازی و ابراز وجود نیاز دارند، مشکلساز شده است؛ حتی امکانات اولیهای مانند گاز برای درستکردن چایی نیز در طبقه بالایی مسجد (محل پایگاه) وجود ندارد و مجبورند برای این کار به طبقه همکف بروند. بچهها دوست دارند دور هم باشند؛ اما هیچ مکانی نداریم؛ حتی از نظر وسایل کارگاهی هم هیچچیزی نداریم.
ساختن فردایی بهتر
باوجود همه چالشها، چشماندازهای روشنی برای آینده پایگاه ترسیم شده است. نیکروش به فکر فضاسازی جذاب و جوانپسند برای پایگاه است تا نوجوانان و جوانان احساس تعلق بیشتری کنند. یکی از برنامههای بلندمدت و بسیار مهم، راهاندازی یک مهدکودک قرآنی در فضای مهدکودکی است که قبلا در مجاورت مسجد اجاره داده میشد.
این فضا میتواند هم بهعنوان مهدکودک برای کودکان پیشدبستانی و هم بهعنوان پایگاهی مستقل برای فعالیتهای شاد و پرانرژی بچهها مورداستفاده قرار گیرد؛ جایی که کمی از فضای رسمی مسجد فاصله داشته باشد و آنان بتوانند با آزادی بیشتری فعالیت کنند؛ همچنین برگزاری دورههای مستمر مشاوره خانواده با موضوعهایی مانند تربیت فرزند و تغذیه، از دیگر برنامههای موردنظر ایشان برای بانوان محله است.
پایگاه بسیج ریحانهالنبی در محله جاوان اصفهان، با رهبری بانوی پرتلاش و باایمانش، سمیه نیکروش، نمونهای درخشان از یک نهاد مردمی است که با کمترین امکانات، اما با بیشترین عشق و خلاقیت، در حال کاشت بذر فرهنگ، نشاط و معنویت در خاک محله است.
چالشهای فیزیکی و امکاناتی، هرچند سخت هستند، اما نتوانستهاند اراده این جمع برای خدمترسانی و ساختن محیطی بهتر برای هممحلهایهایشان را سست کنند. آنان با توکل بر خدا و امید به آینده، به دنبال ایجاد فضایی امن و شاد برای کودکان، نوجوانان و بانوان هستند؛ فضایی که در آن هم میتوان قرآن آموخت، هم ورزش کرد و هم در کنار هم خندید. ریحانهالنبی، روایتی از ایستادگی و امید است، روایتی که ثابت میکند پایگاه را نه دیوارها و امکانات که قلبهای انسانهایش میسازند.
