«مادران جوان» وقتی تنهایی به ارث می‌رسد

به گزارش اصفهان زیبا؛ جسیکا برای بچه‌اش که چند روزی از به دنیا آمدنش می‌گذرد، آهنگ می‌گذارد. بعد خودش را رها و بین دستان ملافه‌ها و تخت‌خواب گریه می‌کند.

جسیکا تنها است؛ همان‌قدر که وقتی خودش چشم باز کرد، مادرش تنها بود. «مادران جوان» (Young Mother) فیلمی که در بستر اجتماعی بلژیک روی می‌دهد، درباره دخترانی است که قبل از ۱۸سالگی صاحب فرزند می‌شوند. این اثر که محصول ۲۰۲۵ میلادی است به‌کوشش ژان پیر داردن و لوک داردن کارگردانی، نویسندگی و تهیه شده است.

فیلم «مادران جوان» روایتی از یک مرکز نگهداری مادران جوان و بی‌سرپرست است که به چالش‌های خاص آنان نظر دارد. یکی از اصلی‌ترین مسائل پیش‌ روی آنان، رابطه با پدر بچه‌شان است؛ مردانی که اغلب نه به نگهداری بچه فکر می‌کنند و نه حتی حاضرند زندگی‌شان را با مادر بچه ادامه دهند. فیلم روایتی غمگینانه از تنهایی برخی مادران جوان است.

پدران جوان

پدران جوان کجا هستند؟ در نگاه اول باید پدران جوان را یک مشت مردهای بی‌مسئولیت‌ دانست که حاضر نیستند از فرزندان خودشان نگهداری کنند. قانون و عرف جامعه خیلی راحت این اجازه را به آن‌ها می‌دهد تا از مسئولیتشان شانه خالی کنند. در اینجا مادرشدن اجباری است، ولی پدرشدن انتخاب است.

با این همه، وقتی عمیق‌تر نگاه شود، خود پدران جوان گرفتار چرخه‌ای معیوب و دارای نقص‌‌اند. این پدران بیکارند و هیچ حمایتی نیز از آنان صورت نمی‌گیرد. مهم‌تر از همه اینکه همان‌طور که مادران فیلم اغلب در حالی مجبور به بزرگ‌کردن کودک‌اند که خودشان در حال‌وهوای بچگی‌اند، پدران جوان نیز پسربچه‌هایی بیش نیستند. غیبت اکثریت پدران آسایشگاه بی‌گمان انتخابی آگاهانه از سوی فیلم‌سازان بوده است. این غیبت لحظاتی را رقم زده است که هیچ حضور و نقش‌آفرینی‌ای نمی‌توانست آن را به تصویر بکشد.

خانواده‌های پرمسئله

یکی دیگر از چالش‌های مهمی که مادران جوان دارند، رابطه با خانواده خودشان است. به‌نظر می‌رسد بخشی از تصمیمشان برای فرزندآوری فرار از بستر خانواده‌های پُرمسئله است. خانواده‌ها گاهی غایب‌اند. گاهی فقیرند. گاه در موقعیتی به سر می‌بردند که به دختر تجاوز شده است. هرچه بیشتر از لایه‌های زیست اجتماعی و گذشته این مادران جوان بدانیم، تنهایی‌شان برایمان هولناک‌تر می‌شود و دلمان بیشتر به درد می‌آید.

چقدر مسئولیت‌پذیریم؟

یکی از نقاط قوت این درام اجتماعی نگاه میانه‌رو به آینده چنین مادران جوان و فرزندانشان است. فیلم نه خیلی خوش‌بین است و نه خیلی بدبین. نه معجزه‌ای برای آدم‌هایش اتفاق می‌افتد و نه کسی محکوم سرنوشتی تیره و تار است. پایان‌بندی این اثر واقع‌گرایانه و بر اصل مسئولیت و اخلاق انسانی تکیه دارد. امید در این اثر گوی بزرگ و نورانی نیست که از نزدیک تابیدن بگیرد، بلکه رشته‌های نور کوچکی است که ذره‌ذره از دل تصمیمات خرد و کلان متولد می‌شوند و امروز و فردا را می‌سازد.

فیلم «مادران جوان» به زبان فرانسوی یکی از فیلم‌های درخور اعتنا، مسئله‌محور و پرکشش این روزهای سینمای اروپا است که در آخرین دوره جایزه کن نیز به دریافت عنوان بهترین فیلمنامه از نگاه هیئت‌داوران موفق شد. «مادران جوان» به درستی نشان می‌دهد که تصمیمات اطرافیانمان چه درست و چه خطا بر روی زندگی ما اثر دارد و هم‌زمان از ما می‌پرسد که خودمان به‌تنهایی چقدر مسئولیت‌پذیر بوده‌ایم و امروزمان را ساخته‌ایم؟