مونا فاطمینژاد
خبرنگار گروه هنر و ادبیات
آرشیو مطالب منتشر شده
«قطار رؤیاها» زیستن در لحظه
تماشای «قطار رؤیاها» مثل نوشیدن چایی گرمی است که آدم را در بعدازظهر زمستانی دلگیر تسکین میدهد. «قطار رؤیاها» قطاری است بیشباهتی به قطارهای رنگارنگ کودکی.
«خردهنان» روزهای ازدسترفته
حالا نمیدانیم که «شوپه» و «شوپت» چند سالشان است، اما میدانیم دیگر ۲۳ و ۲۱ سالشان نیست. شب است و آنها زن و شوهری هستند که دهههای ۲۰ عمرشان را سالها پیش جایی پشتسر گذاشتهاند، جایی در میانه آرزوهای بربادرفتهشان که برخی را به یاد میآورند و شاید خیلیهای دیگرش را از بیخوبن فراموش کرده باشند.
نقدی بر فیلم «پلی بر رودخانه خشک» اثر احسان اکلیلی، کارگردان اصفهانی که در سینماهای هنر و تجربه کشور اکران شده است
شهری با روزهای خاکستری
فیلم «پلی بر رودخانه خشک» که این روزها در سینماهای «هنر و تجربه» کشور ازجمله شهر اصفهان به نمایش درمیآید، با پلزدن بین دو خانواده رنجور به جهان چندلایه زخمهای آدمی و جراحتهای آشکار و نهان شهری قدم میگذارد که حالا دیگر پلهایش برای رودخانهای خشک است.
فیلم مخاطبپسند «مومو» انتخابی مناسب برای شناخت سینمای چین بهشمار میآید
سکوت؛ اما و اگر و شاید
«شیائوما» که مردی جوان، کاری و ناشنوا است در جلسهای ظاهراً با حضور چند حقوقدان و وکیلِ غیرمعلول مینشیند.
جان و احساس در دنیای آهنی معرفی انیمیشنی برای آخر هفته
«نانیونگ» و «جی» از لحظهای که یکدیگر را به اسم کوچک صدا میزنند، بدون آنکه به زبان آورند مطمئن میشوند چیزی بینشان است؛ چیزی که آن دو را از غریبههای دور به آشنایان نزدیک بدل میکند، هرچند تا رسیدن به جایی که بدون ترس به همدیگر «دوستت دارم» بگویند راه بسیاری دارند؛ راهی که بهاندازه سفر یک زمینی به سیاره مریخ زمان میبرد.
«او را برگردانید» داستان زنی که با خداحافظی ابدی دخترکش نمیتواند کنار بیاید
دخترم را برگردانید
باور به نیروهای شیطانی، خاصیت شفادهی یا رهابخشی آن همواره در گوشهوکنارهای جوامع بشری جایی داشته است؛ در کمینگاه زیست آدمهایی که امیدشان از هر قدرت دیگری به سر میرسد و آمیخته با دنیایی جنونآمیز اعجازِ تاریکی را جستوجو میکنند.
«پیله» جنگ زیر آتش گلهای سرخ
«پیله: تابستانی دخترانه»، محصول ۲۰۲۵ میلادی، انیمهای ژاپنی به کارگردانی «یوکیمیتسو اینا» است که روایتی از پَرگشودن و شکستنهای دو بال را به تماشا میگذارد.
در مروری بر فیلم «یک داستان عاشقانه در کپنهاگ»
بنبست عاشقی بهخاطر بچه
در واپسین لحظات فیلم، بچههای کوچک «امیل» رو به «میا» که نامادریشان است، میگویند روزهای اولی که تو را میدیدیم، به چشممان کمی زشت بودی!
تلخ و شیرینِ «بنشین تا به تو گویم زینب»
سینمای ایران در بلندای عمر پرفرازوفرود خود بارها بستری برای ارادت به حضرت حسین (ع) بوده است. گاهی نه سرتاسر یک فیلم، بلکه لحظاتی از آن حسیندوستی ما ایرانیان را بازتاب میدهد که چهبسا پرجاذبهتر از فیلمهای سرتاسر کربلایی میشود.
سوگواری برای عشق ناتمام در نگاهی به این فیلم
بررسی شخصیت دن در نور شبح: از خشم تا خودشناسی
دن و همسرش شارون، شوهر و زنی میانسالاند که به همراه دختر نوجوانشان، دیزی، یک خانواده سهنفره تشکیل دادهاند، خانوادهای که مدام در تنش و درگیری به سر میبرند.
نگاهی به فیلم «هنوز اینجا هستم»
امید؛ بعد از ناگهان بیم
یونیس و روبنس پایوا، زن و شوهری میانسالاند که بههمراه پنج فرزند خود با وجود حکومت دیکتاتورها در کشورشان برزیل یک زندگی بدون حاشیه ساختهاند.
مستند «جباخانه» چقدر به روایت واقعیت نزدیک شده است؟
اصفهان به روایت یک خانه
«مسافری که از لندن به پکن عازم بود، نشانهای خواست برای ادامه راه. گفتند به اصفهان که رسیدی، نصفِجهان [یا شاید نصفجهان] را پیمودهای.»
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
