به گزارش اصفهان زیبا؛ صحيفه سجاديه، اثر گرانمایه منسوب به حضرت سجاد(ع) و از خانواده قرآن و نهجالبلاغه است؛ لذا به آن «اختالقرآن» نیز میگویند و شامل پنجاهوچهار دعا و دربردارنده دقيقترين مسائل توحيدی، عبادی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و … است.
صحيفه، برجستهترين کتاب در خصوص دعاست و هيچ کتابی همپایه و همسنگ آن در قالب نیایش نیست. با توجه به مسائل مبتلابه مردم در امور اقتصادی، موضوع رزقوروزی و کسبوکار در صحیفه سجادیه را برگزیدیم؛ به این امید که بیانات حضرت، پاسخگوی بخشی از پرسشهای مردم و گرهگشای برخی از گرفتاریهای اقتصادی آنان در این راستا باشد.
قسمت دهم
امام سجاد(ع) در فراز بیستودوم از نیایش بیستم صحیفه سجادیه چنین میفرمایند: «وَ تَوِّجْنِی بِالْکفَایةِ»؛ «خداوندا مرا به تاج کفایت بیارای.»
کفایت به چه معناست؟
کفایت به معنای بینیازی از خلق است که از دو جهت قابلبررسی است: اول، بینیازی از خلق به سبب داشتن امکانات مادی بهاندازه کفایت و قدر کفاف است؛ دوم، بینیازی از خلق به سبب داشتن رضایتمندی درونی، بسندهکردن رضایتمندانه و عاقلانه نفس به آن حد کافی و قدر کفاف روزی است؛ وگرنه اگر این رضایتمندی درونی نباشد، تمام دنیا را هم فرد داشته باشد، باز احساس نیاز بیشتر میکند و کلام امامسجاد(ع) هردو جهت را دربر دارد.
منظور از روزی کافی یا قدر کفاف چیست؟
روزی بهاندازه کافی، یعنی میزانی از روزی که نیازهای مادی انسان را تأمین کند و روزی بهقدر کفاف بودن، یعنی به حدی امکانات مادی داشته باشد که او را از دراز کردن دست نیاز بهسوی دیگران بازدارد و از فرودست بودن نزد دیگران نیز حفظ کند.
بهترین سطح روزی یا روزی مطلوب کدام است؟
نه آنقدر فراوان باشد که به انباشت ثروت و تجملگرایی و نهایتا طغیان انجامد، نه آنقدر کم باشد که فرد نه به سبب دستنیافتن به آرزوهایش، بلکه به سبب تأمین نبودن نیازهای واقعیاش بدبخت و اندوهگین باشد.
روزی کافی و بهقدر کفاف، همان روزی مطلوب است که سعادت و شادکامی فرد درگرو آن است.
