به گزارش اصفهان زیبا؛ حالا که روز خبرنگار را پشت سر گذاشتهایم، بد نیست گریزی بزنیم به حال بد روزنامه و روزنامهنگاری در این روزها! کمتر کسی میداند که روزنامهنگاری زنجیرهای از اتفاقات است.
خبرنگاران ابتدا با توجه به طرح صفحهها، خبرهای مختلف را از مصاحبه و گزارش گرفته تا ترجمه و سبکهای دیگر خبری، آماده میکنند. در ادامه، این نوشتهها در گروه ویراستاری ویرایش و تدوین میشود یا اینکه در ابتدا به گروه گرافیست تحویل داده میشود تا در محلهای مختلفی که خبرنگاران در صفحهها درنظر گرفتهاند دراصطلاح صفحهآرایی شود و پس از آن به واحد ویراستاری سپرده شود. به هر روی، صفحهها پس از عبور از واحدهای ویراستاری و گرافیک به واحد عکس و تصویر میرود تا تصویرهای مناسب از مخزن عکاسان یا منابع اینترنتی، برای خبرها انتخاب شود. پس از این مرحله صفحهها برای تأیید به خبرنگار، دبیران و سردبیر بازمیگردد تا بررسی نهایی آنها انجام شود. در نهایت دوباره به واحد گرافیک میرود تا خروجی صفحهها برای ارسال به چاپخانه آماده شود.
روند ذکرشده صرفا یک فرایند کلی است و در برخی از روزنامهها ممکن است مراحلی اضافه یا حذف شود. این مسئله بستگی به توان مالی و حساسیتهای سازمانهای روزنامهنگاری دارد.
مسئلهای که چندسالی است روزنامههای اصفهانی را با دغدغههای مضاعف علاوه بر روزنامهنگاری روبهرو کرده، «چاپ روزنامه» است. چاپ روزنامه همیشه مسائل ریز و درشتی به همراه خود داشته که از جمله آنها میتوان به بالارفتن هزینه خرید کاغذ و افزایش هزینه چاپ اشاره کرد؛ اما در اصفهان این مسئله نسبت به سایر کلانشهرهای کشور کمی متفاوت است. شاید برای شما باورکردنی نباشد که مدتی است در اصفهان چاپخانه روزنامه که در اصطلاح به آن چاپخانه رول گفته میشود، وجود ندارد! متأسفانه چند شرکت چاپ رول که در اصفهان فعالیت داشتند به دلایل مختلف از این شهر کوچ کرده اند.
به این ترتیب روزنامههای محلی اصفهان برای چاپ پرتیراژ با هزینههای سربار و اضافی، روزنامههای خود را در شهرهای مختلف مانند قم، تهران و یا اهواز به چاپ می رسانند! این هزینههای سربار که روزنامهها مجبور به پرداخت آن هستند، شامل ارسال روزنامههای چاپشده از محل چاپخانه تا اصفهان، هزینههای مأمور ناظر چاپ در محل چاپخانه برای کنترل کیفیت چاپ و موارد دیگری است که در حقیقت کمر روزنامههای محلی را شکسته است.
اصفهان از نظر وسعت، اهمیت، امکانات و بسیاری از مباحث دیگر جزو سه کلانشهر بزرگ ایران است؛ اما در این شهر متأسفانه چاپخانهای مجهز به تأسیسات چاپ رول وجود ندارد. این مشکل بهتدریج روزنامههای محلی را از گردونه رقابت با دیگر روزنامهها خارج میکند یا انتظاری را که از کیفیت روزنامهنگاری این شهر داریم، کاهش خواهد داد.
اگر لزوم داشتن چاپخانه مجهز به تأسیسات چاپ رول در این شهر احساس شده، شاید بهعنوان یک راهحل بتوان چنین پیشنهاد داد که اتحادیهای بین روزنامههای محلی اصفهان شکل بگیرد تا با جذب کمکهای مالی از اعضا و دولت، مسیری را برای داشتن یک چاپخانه محلی ایجاد کند.
