خر سانچوپانزا در این نمایش تنها بازگوکننده داستان نیست. بلکه با بحران هویت و این پرسش روبهروست که چرا در روایتی که سالها نقل شده، سهمی برای او در نظر گرفته نشده است.
یکی از موضوعات مهم دیگر، سینمای کودک و نوجوان و به همین ترتیب، کاربرد زبان در آثار مربوط به این گروه سنی است. با بررسی رسانهها مشخص میشود جایزه «فارسینما» در هفت دورهای که داوری و اهدا شد، تلاش کرد همین موضوع را پوشش دهد و این مسیر را پیش ببرد.
سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان در حالی به پایان رسید که در بخش فیلمنامه، هیچ فیلمی نامزد و برگزیده پروانه زرین این بخش نشد. اینکه هیچ فیلمی نتوانست در این بخش حرفی برای گفتن داشته باشد، خود حرفهای بسیاری برای گفتن دارد!
شریفیاننژاد که بیش از پنج دهه در این هنر فعالیت کرده، اکنون در کارگاهی کوچک در گذر چهارباغ اصفهان مشغول فعالیت و پرورش هنرجوست. او در کنار روایت شکلگیری این اثر که هنوز صدای چکشهای قلمزنی از آن به گوش میرسد، از دلبستگیاش به حافظ، چگونگی ورودش به جهان پرسروصدا و آرام قلمزنی و وضعیت هنرمندان اصفهان میگوید
«سه، دو، یک؛ وقت تمام. خانمها، آقایان، جواب درست، گزینه ۴، همه موارد است.» آنچه میخوانید، بخشی از صحبتهای مجری در مسابقه «جنگینو» است. مسابقهای خیابانی که سهشنبه و پنجشنبهها در موکب مجموعه فرهنگی عاشورائیان واقع در میدان بزرگمهر برگزار میشود.
نگاهی به تولیدات هنری و ادبی که دغدغه زایندهرود را داشتهاند
با نگاهی به فهرست برگزیدگان میشود به نتایج مختلفی رسید؛ مانند جایگاه تعیینکننده نوستالژیها در کسب توفیق فیلمها.
سه اثر برای داوران و خبرنگاران اکران شد که دو فیلم «عموی بچهها» و «ورکانا» به دلیل سبک ساخت و حضور چهرههای شناختهشده، بیشترین توجه را به خود جلب کردند.
فیلم «عموی بچهها» به کارگردانی احمد درویشعلیپور، تلاشی است برای روایت مسیر محبوبیت این چهره نوستالژیک. اما آیا این انتقال از قاب تلویزیون به پرده نقرهای موفق بوده است؟
در این گزارش با سه داور کودک و دو خبرنگار نوجوان صحبت کردهایم و نظرشان را درباره جشنواره و فیلمهایی که تماشا کردهاند، جویا شدیم.
پویان عطایی، کارگردان تئاتر، در نمایش «زن، اسب، تفنگ» سراغ زندگی بیبیمریم بختیاری رفته است. این اثر حاصل ماهها پژوهش و مطالعه درباره این شخصیت تاریخی است و در تلاش است تا او را از قالب یک قهرمان کلیشهای دور کرده و بهعنوان انسانی که در مسیر زندگی به قهرمانی رسیده، روی صحنه بازآفرینی کند.
شاید عجیبترین باور این باشد که آموزش هنر، بازدارنده پیشرفت تحصیلی است؛ ولی وارونه این گمان، که شوربختانه باور بسیاری از مردم است، چنین نیست؛ بلکه هنر یکی از بزرگترین سازههای بهبود کارکرد تحصیلی است.