ضلع جنوبی پل خواجو و استقرار «هیئت باران»، شاید متفاوتترین تصویری باشد که تا کنون از یک هیئت عزاداری دیدهایم؛ هرچند امسال از این دست تغییرات بنیادی ، بسیار به چشم میخورد. پیشینه بیش از صد شب حضور اجتماعی مردم در خیابانها و اقتضائات شرایط جنگی، محرم امسال را دستخوش تغییراتی کردع که در سالهای گذشته حتی به فکر هم خطور نمیکرد.
این روزها خیابانهای ایران، کلاس درس جدیدی است که معادلات کهنه جامعهشناسی سیاسی غرب را نقش بر آب کرده است.
در میانه هیاهوی خبرهای داغ خردادماه، خبر برکناری دکتر موسی نجفی از ریاست پژوهشگاه علوم انسانی به گوش رسید. عدهای ضمن واکنش، مخالفت خود را نشان دادند؛ البته من از کیفیت مدیریت دکتر نجفی در پژوهشگاه اطلاعی ندارم که بخواهم دراینباره موضعی داشته باشم؛ اما خوب میدانم این عزلونصبها، ربطی به شایستگیها ندارد و بهاصطلاح، مسائل کلا سیاسی است.
انگار اعداد هم بیحساب شدهاند، نه اینکه دیگر ارزشی نداشته باشند، بلکه بیکارکرد و حتی بیمعنی شدهاند. مثلا دیگر چه اهمیتی دارد که بگوییم صد و ده شب است که مردم در خیاباناند یا صد و یازده شب، مهم این است که مردم بیش از صد شب است که میدانداری کردهاند.
نقالی را باید یکی از جلوههای کهن و درعینحال زنده فرهنگ نمایشی ایران دانست؛ هنری که در مرز روایت و نمایش و آیین حرکت میکند و قرنهاست که حامل قصهها و حماسهها و باورهای جمعی ایرانیان بوده است.
اسفند 1405 تا ماهها بعدش، خیابان شد صحنه حماسه و حضور ملت ایران. مردم خیابان را سنگر کردند برای دفاع از کشور در برابر دشمن داخلی و خارجی.
فریضه امربهمعروف و نهیازمنکر، از بنیادیترین آموزههای دین مبین اسلام، همواره بهعنوان ضامن سلامت اخلاقی و اجتماعی جوامع دینی مطرح بوده است؛ بااینحال، ابهام در تعریف، محدوده، مصادیق و چگونگی اجرای این فریضه، در عصر حاضر، بهویژه در مواجهه با مقتضیات جدید اجتماعی، پرسشهای متعددی را فراروی صاحبنظران قرار داده است.
شعر محتشم ویژگیهای خاصی دارد. او مبانی علمی و مذهبی عمیقی داشته و اعتقادات قلبیاش را در قالب شعر سروده است. شاعر با خودش در بیان و گفتار صداقت داشته و شعرش از شعارزدگی خالی است.
ادبیات یا شعر آیینی بیانگر جلوههای اعتقادی و ایمانی هر فرد در قالب شعر و نثر است. ادبیات فارسی در طول تاریخ از شعر آیینی خالی نمانده؛ زیرا اغلب شعرا انسانهای باورمندی بودهاند و برحسب مورد به شخصیتها یا آموزههای دینی توجه کرده و در قالبهای گوناگون شعر، از قبیل غزل و قصیده و مثنوی، اشعار آیینی سرودهاند.
اصفهان بنا به دلایلی، از شهرهای وزیرخیز ایران بوده است. موقعیت جغرافیایی و محل اتصال بودن، موقعیت ویژهای به اصفهان داده و رونق اقتصادی شهر، فرهنگ تولید کرده است و بهتبع علما و دانشمندان متعددی در اصفهان ساکن شدهاند.
ما در 200 سال گذشته، یعنی از اواخر قاجار و مشروطه، با مشکلی جدی مواجه بودهایم و آن، رابطه بین آرمان و واقعیت است.