«تمام ناهنجاریها ارتباط مستقیم با فرهنگ عمومی و اخلاقیات جامعه دارد… عامل فرهنگی تضمینکننده آینده است و در اعتلای تمدنهای بشری نقش و تأثیر بسیار مهمی دارد. علم و اقتصاد، پول و ثروت و منابع زیرزمینی برای تأمین و تضمین آینده بشریت تعیینکننده نیست و ضعف عامل فرهنگی، همواره سبب سقوط و زوال تمدنها بوده است.»
شهریور سال 1401 بود که ناآرامیهایی با عنوان «زن، زندگی، آزادی» یا «ززآ» در جامعه آغاز میشود؛ ناآرامیهایی که اگرچه با گذشت چندماه حضور فیزیکی مردم در آن کمرنگ میشود؛ اما ردپای اثرش کموبیش در سطوح مختلف جامعه به چشم میخورد.
سال 1399 که دوران اوجگیری ویروس کرونا بود و همه آموزشهای رسمی کشور به مجازیشدن و آموزش از راه دور پیوند خورده بود، یکی از اقواممان ترم پنجم پزشکی بود.
توانایی و قدرت دسترسی، تحليل، ارزيابی و انتقال اطلاعات و پيامهای رسانهای كه میتوان در چارچوبهای مختلف چاپی و غيرچاپی عرضه کرد، تعریف متداولی است که در این سالها از سواد رسانهای ارائه شده است؛ مقولهای که از جمله سوادهای دوازدهگانه محسوب میشود و لزوم یادگیری و توجه به آن توسط یونسکو و سایر نهادهای بینالمللی و ملی مسئول در زمینه آموزش و دانش، توصیه شده است.
در شماره قبلی روزنامه به مسئله زنان پرداختیم؛ آن هم از نوع گفتمانیاش. اینکه بانوان در کشور ما چه کردهاند؟ چه میکنند و چهها که خواهند کرد. از مشکلات ساختاری و فرهنگی گفتیم که سد بسیاری از اقدامات شده است و آسیبهایی که به دنبال خواهد داشت.
مسئله زن و پرداختن به آن ازجمله موضوعاتی است که نهتنها در تاریخ جمهوری اسلامی و تمدن ایرانی مورد بررسی قرار گرفته، بلکه در سراسر ادوار تاریخ همواره یکی از مسائل مورد بحث بوده و واکنشهای مختلفی را برانگیخته است.
پوشش بر فرد، فرهنگ و جامعه تأثیرگذار است؛ ازاینرو حمایت و نظارت بر آن ضروری است. عدم نظارت بر تولید پوشاک مناسب، سبب تولید و عرضه پوشاک نامتعارف و رواج مصرف آن میشود.
نوشتن درباره شبکه چهار سیما به یقین سختتر از نوشتن درباره سایر شبکهها و کانالهای رادیویی و تلویزیونی است؛ ازاینرو که زیرلوگوی این شبکه با دانایی عجین شده و آن را مأمن تلویزیونی فرهیختگانی و نخبگانی میدانند؛ بماند که دکمه 4 کنترل تلویزیون شماری از خانوارهای ایرانی کمتر فشرده شده و به نسبت اعداد دیگر، پررنگ مانده است!
یکی از ابتداییترین و بهنوعی مهمترین سؤالاتی که درخصوص این وحدت مطرح میشود، چرایی آن است؛ آن هم وحدتی که در نگاهی تقلیلگرایانه میان دین و علم است، در دنیایی که به انواع و اقسام روشها تلاش میشود که دین از حوزه اجتماعی کنار گذاشته شود و در مقابل با تأکید بر علم و کار تجربی، علم همچون بتی معرفی میشود که حلاّل تمام مشکلات است.
در واکنش به این مسئله، احساس وفاق عمومی داریم و اکثریت احساس مثبتی به فلسطین دارند؛ اما این طیف در شکل ابراز، شدت نظر و بروز در خصوص مسئله با تنوع مواجه میشود.
برجستهسازی و کمرنگنمایی هدفمند، قرینهسازی، انسانیتزدایی و اهریمنسازی، برچسبزنی، وارونهنمایی حقیقت و انحراف از واقعیت را میتوان شش تکنیک رسانههای جریانساز غربی در جریان جنگ غزه دانست.
شهروندان فلسطینی از هر فرصتی برای اطلاعرسانی جهانی استفاده کرده و اتفاقا همین مخابره آنهاست که باعث شده ملتهای سرتاسر جهان از خواب غفلت بیدار شده و نسبت به آنچه در غزه به وقوع پیوسته است، واکنش نشان دهند.