نقالی را باید یکی از جلوههای کهن و درعینحال زنده فرهنگ نمایشی ایران دانست؛ هنری که در مرز روایت و نمایش و آیین حرکت میکند و قرنهاست که حامل قصهها و حماسهها و باورهای جمعی ایرانیان بوده است.
سالهاست در گوش خیابان رکنالدوله میانی، از کارگاهی در زیرِ زمین صدای دفتین میپیچد؛ دفتینی که با هر ضربهاش به رگهای یکی از مواریث اصفهان حیات میبخشد.
فرش اصفهان قرنهاست که نهتنها بهعنوان یک کالای هنری، بلکه بهعنوان نمادی از هویت فرهنگی و ذوق ایرانی در جهان شناخته میشود.
حمیدرضا کشاورزی میاندشتی متولد 1350، دانشآموخته کارشناسی صنایعدستی از دانشگاه شیراز و کارشناسی ارشد هنر اسلامی دانشگاه کاشان، از دوران دانشجویی به خط بنایی علاقهمند شد و پژوهش در این زمینه را آغاز کرد. گفتوگوی اصفهان زیبا با این هنرمند و پژوهشگر را در ادامه بخوانید.
کورش اصلانی متولد سال ۱۳۵۰ از کودکی نقاشی را آغاز کرد و از سال 1375 بهصورت حرفهای به آبرنگ پرداخت. او در کنار تحصیل در یک رشته مهندسی، بهصورت پیگیرانه به مطالعه متون تخصصی دانشگاهی پرداخت.
محمدحسین مصورالملکی معروف به «حاج مصورالملکی» در سال 1269 در اصفهان به دنیا آمد. نیاکان او همگی هنرمند بودند؛ به طوری که او فرزند محمدحسن نقاش و نوه زینالعابدین نقاش و نبیره محمد کریم نقاش بود. حسین در 15 سالگی پدرش را از دست داد و برای تأمین معاش خانواده حرفه پدرش قلمدانسازی را ادامه داد و سپس به تذهیب و نقاشی رنگ و روغن روی آورد.