صفحه گوشی روشن شد و پشتبندش هشدار قبل از اذان که الله الله الله، طنین انداخت توی اتاق. ساعت هفت قرار داشتم و باید مطمئن میشدم که دقیقه ۹۰ لغو نشده باشد.
چراغها خاموش شد. فقط مهتابیهای قرمز داخل ضریح روشن بود. مردم عراق از ترس بعثیها جرئت آمدن به زیارت نداشتند.
روی ابرها بودم نیمه شعبان پارسال. حرم مولا و ارباب را گلآرایی کردیم. عشق بود و صفا. کاغذ سیاه کردم از اینهمه سفیدی و نوری که دیدم.
جوان روستایی امروزی که نیمهشهری و مدرن شده است، باید بتواند در عین جهانیشدن، اصالت خودش را همچنان حفظ کند و این کار دشواری است که گروههای فرهنگی روستایی به عهده دارند. یکی از این گروهها پایگاه بسیج «انصار الزهرا (س)» در روستای احمدآباد از توابع شهرستان مبارکه است
خالهام راوی داستانهای کودکیام است. البته نه آنکه تعریف کند بچگیام چطور گذشته؛ خاله از لحظهلحظه قد کشیدنم عکس دارد.
نشست خبری پانزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان روز گذشته در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد.
مدتی پیش مستند «بذر امید» در حوزه هنری واقع در گذر سعدی اکران شد.
تکاندهنده بود. دیدن گریه خانم گلآبادی دلم را لرزاند و ته چشمهایم را سوزاند.
«ایران» از جمله مفاهیمی است که بسیار در فیلمها و سریالها به آن پرداختهشده. اگر سری به آرشیوها بزنیم، سکانسهای متعددی از نمایش عرق ملی، وطندوستی و میل به خاک خواهیم یافت که هرکدام از زاویهای موضوع را بررسی کردهاند …
از آن عکسهای ریشهدار است. از آن عکسها که خیره میکند آدم را. از هر طرف چشم میاندازم و یک کنج عکس را میگیرم که برسم به قلبش، امید است که شُره میکند.
«حسین بن علی» تنها نامی در میان نامهای عالم خاکی نیست؛ بلکه آینهای است که خورشید حقیقت را در خویش متجلی ساخته.
مستند «کیپاپ» به کارگردانی علی کوثری یکی از اولین اکرانهای خود را در اصفهان و به همت فرهنگسرای رسانه شهرداری برگزار کرد.