زنان نیمی از جامعه انسانی را تشکیل میدهند. امروزه در همه جوامع نقش و جایگاه انسانی زن بهعنوان یکی از ارکان و محورهای توسعه پذیرفته شده است.
داشتم فکر میکردم درباره چه موضوعی بنویسم که به یک مناسبت جالب بر خوردم. بیستوششم آذرماه روز حملونقل و رانندگان بود.
فرزانهسادات ملکی، بانوی اصفهانی، با هنر دستهایش قصه میگوید؛ قصهای از مادرانی که شانههایشان ستون عشق است و نگاهشان بذر ایمان.
با آن جثه کوچک و موهای لَخت و چهره سبزه وارد حیاط خانه میشود و میگوید: «پَ هنوز نرفتین! مگه نشنیدین گفتن مردم باید شهر رو تخلیه تا یه وقت خدای نکرده اسیر نشن؟» مادر با چشمغرهای میگوید: «منتظر تو بودیم! آماده شو تا بریم!»
«مدارس در تمام مقاطع تعطیل شدند»؛ این پیامی است که در سالهای اخیر در ماههای آذر و دی بارها با آن مواجه شدهایم؛ مدارسی که در گذشته با کمتر از نیم متر برف هم تعطیل نمیشدند، حالا با هر تغییر دمایی تعطیل میشوند.
بعدِ سلامِ نماز مغرب، دراز کشیدم توی تاریکی نمازخانه مدرسه.
تصویر پیکر بیجان دختربچه فلسطینی در آغوش پدربزرگی که شهید کوچک خود را «روحالروح» صدا میکرد، یکی از هزاران قاب اساطیری بود که از غزه و داستان غمانگیز آن، برای ما بهجا ماند.
کسانی که «لیلی عاج» و سبک هنری او را میشناسند، میدانند یکی از ویژگیهای جداییناپذیر آثار این هنرمند، «شجاعت بیان» است.
27 آذرماه به مناسبت ولادت حضرت زهرا (س) و روز زن اقشار مختلف بانوان با رهبر انقلاب دیدار داشتند. یکی از برنامههای جنبی این دیدار، اجرای سرود «دست در دست رؤیاها» توسط مجموعه فرهنگی عاشورائیان بود.
نمایشگاه «صفای زندهرود» با نمایش آثار شاخصی از خوشنویسی کهن و معاصر، فرصتی برای بازاندیشی ظرفیتها، چالشها و جایگاه این هنر ارزشمند در فرهنگ امروز مهیا کرده است.
یلدا از جشنهای کهن ایرانی است و اصلا واژه جشن از «یَسن» گرفته شده که اشاره به مناسک دینی و آیینی دارد. یلدا تولد خورشید است؛ اما سؤال اینجاست که چرا خورشیدِ پرحرارت باید در میانه فصول سرد سال متولد شود و تولد نور با تاریکترین و طولانیترین شب سال چه نسبتی دارد؟
آیینهای کهن ریشه در اساطیر و باورهای کهن دارند. غالب پژوهشهای اسطورهشناسان بر کشف و بررسی ریشههای اساطیری و معنای آنها در جهان باستان متمرکز است.