مسجد تراز به روحانی تراز نیاز دارد

سلسله‌مباحث مسجد تراز انقلاب اسلامی ویژه روحانیون و طلاب معزز شهر اصفهان که در آستان مقدس خواهر امام‌رضا(ع) برگزار شد، با سخنرانی آیت‌الله سید حسن علوی همراه بود.

«انجمن اسلامی شهید ادواردو انیلی» چگونه پای ره‌یافتگان را در اصفهان باز کرد؟

ردپای ره‌یافتگان در اصفهان

سال‌های بسیاری است که موضوع تازه‌مسلمان‌ها و گرایش انسان‌های آزاده به دین اسلام صدر مسائل فرهنگی قرار گرفته.

نظر شعرای اصفهانی درباره اشعار به‌نمایش‌گذاشته‌شده در فضای شهر به مناسبت ایام عزای اباعبدالله(ع) چیست؟

ویترین شعر شهر را به متخصصان بسپارید!

در ایام عزای سیدالشهدا(ع)، سازمان زیباسازی شهری شهرداری اصفهان تک‌مصرع‌هایی را در سطح شهر نصب کرده بود تا به‌وسیله ادبیات، در کنار دیگر هنرهای به‌کاررفته در سطح شهر، فضا رنگ‌وبوی عاشورا بگیرد و توجه بسیاری از شهروندان نیز به این اشعار جلب شد.

مادران؛ دختران فراموش‌شده

هنوز حالم جا نیامده، دست چپم باهر حرکت کوچکی تیر می‌کشد. دکتر گفت: «این آمپول‌هایی که نوشتم کافی نیست! باید هرشب دستت را با پماد پیروکسیکام ماساژ بدهی و گرمش کنی.» گل بود به سبزه نیز آراسته شد. درد دست کم بود؛ سرماخوردگی هم بلای جانم شد.

خودباوری در عصر دیجیتال

در عصر دیجیتال که دائما با سیل اطلاعات و مقایسه‌های اجتماعی روبه‌رو هستیم، حفظ خودباوری می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. بااین‌حال، اعتمادبه‌نفس کلید دستیابی به موفقیت است.

چهارمین گزارش اختصاصی اصفهان زیبا از وضعیت فرهنگ‌سراهای اصفهان

فرهنگ‌سراها و چالش واگذاری

فرهنگ از اساسی‌ترین ارکان یک ملت است؛ اساسی که می‌تواند حرکت‌دهنده یا کندکننده پیشرفت، تکاپو و جهش آن ملت باشد. مردمان یک فرهنگ تربیت‌یافته آن فرهنگ‌اند و باورها، عقاید و فعالیت‌هایشان نشئت‌گرفته از آن است.

هنر شهر به ز صنعت اوست!

هنرهای تجسمی و صنایع‌دستی، راهکار اهالی اصفهان برای تولید و زندگی در شرایط دشوار اقلیمی بوده است. این‌چنین نیست که اصفهان در روزگار بالندگی، آب‌و‌هوایی دیگر داشته است.

پنج خوان برای ورود به پایه هفتم

سال گذشته واقعا روال پیچیده‌ای برای گزینش داشتیم؛ آن‌قدر که به همکارم گفتم: «نمی‌دانم اگر خودمان در این هفت‌خوان می‌افتادیم، سالم از آن بیرون می‌آمدیم یا نه!»

گفت‌وگو با اصغر خلیلی، کارگردان «ضیافت کشتارگاه»:

پشت تئاتر به مردم گرم است

نمایش «ضیافت کشتارگاه» پنجاه‌و‌سومین اثر نمایشی «اصغر خلیلی» است. این کارگردان اصفهانی در حالی تئاتر جدید خود را روی صحنه می‌برد که پس از هجده سال دوری از شهر خود، بار دیگر به تولید اثر نمایشی در نصف جهان پرداخته است.

دلم بهانه‌ا‌ت را می‌گیرد

استکان‌های کمر باریک چای را جلوی‌شان می‌گیرم. مداحی «من ایرانم و تو عراقی» از شبکه‌ تلویزیونی در حال پخش است. علیرضا و مهدی با پشت دست اشک غلتیده روی گونه‌هاشان را پس می‌زنند و چای برمی‌دارند.

این نرفتن باارزش است

تلویزیون را خاموش می‌کنم. خسته و کلافه‌ام! از اینکه هر روز خیل عظیم عشاق را می‌بینم و می‌دانم که نمی‌توانم به آن‌ها بپیوندم؛ از اینکه هر روز یک‌ نفر «حلالم‌کنید، عازمم» گذاشته و قرار نیست من عازم باشم.

سینما فقط کمدی!

امروزه بر کسی پوشیده نیست که ژانر کمدی در ایران یکه‌تازی می‌کند و جریان سینمای ایران را به هر سمت‌وسویی که میلش بکشد می‌برد. اما نکته‌ای که قابل تأمل و البته تأسف است، همراهی منفعلانه و بی‌‌اراده مسئولان فرهنگی کشور با این جریان است.