برای کسی که سالهای آغازین جوانیاش در تاریکخانه ظهور عکس هنرستان گذشته و در دانشگاه هنر اصفهان ژوژمان طراحی فرش چیده، «کار کردن» هرگز تعریف اداری و قالبی پیدا نمیکند؛ حتی پشت میز مدیریت روابط عمومی یک انتشارات.
مدتی قبل، رمانی از گروه سنی نوجوانی میخواندم. داستان درباره دختر وسطی یک خانواده بود که زیر سنگینی سایه خواهر بزرگتر و برادر کوچکتر به چشم نمیآمد.
من، تصویرگر کتاب کودک و نوجوان، نزدیک به دو دهه است که در زمینه کتابهای کودک و آموزشی، مجله، روزنامه، رمان و کمیک فعالیت میکنم. مسیر هنریام از نقاشی آغاز شد؛ از سالهای هنرستان تا مقاطع کاردانی و کارشناسی.
امروزه زنان به دلایل مختلفی از جمله استقلال مالی، همافزایی علمی اجتماعی و فرهنگی و کسب جایگاه شایسته در اجتماع به شغل بیرون از منزل روی میآورند.
بیست و پنج سال حضور مستمر و فعالیت در عرصه رسانه، هنر و فرهنگ، برای من تنها یک سابقه حرفهای نیست؛ روایتی است از زیستن در جهانی که در آن اندیشه، خلاقیت و احساس، همزمان نفس میکشند.
دوستی تقویم را نشان داد و گفت: «روز زنان شاغل هم داریم، ولی روز پسر نه.» به نظرم اصلا قیاس جالبی نبود. جدای از اینکه روز پسر داریم یا نه، چرا روز زنان شاغل را اینقدر کماهمیت و داده پرت تقویم حساب کرد؟
جهان ما، جهان «شتاب» است. گویی همه ما در ایستگاهی ایستادهایم که قطارِ زندگی با سرعتی سرسامآور از آن میگذرد و ما تنها در پی گرفتن فرصتهایی هستیم که دائم از کف میروند.
روزنامه اصفهانزیبا بهعنوان یکی از رسانههای مهم شهر که سالانه حضور پررنگی در پوشش جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان دارد، با مروری بر گزارشهای مربوط به جشنواره، پندواندرزهایی به عوامل برگزاری این رویداد و مدیران شهری و فرهنگی ارائه مینماید.
جمعه 27 شهریور پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم صد بعد از پنج روزِ پرهیاهو با معرفی برگزیدگان در سه بخش ملی (نبرد برای آینده)، بخش بینالملل (نبرد برای کودکان جهان) و بخش ویژه به کار خود پایان داد. در میان برگزیدگان نام سه کارگردان اصفهانی میدرخشید: امیرحسین ملکشاهی، فهیمه قائدی و ابراهیم مرادی.
الان که در آستانه مهرماه ۱۴۰۵ هستیم، بیش از یک سال است که لزوم توجه به« نسل Z» و استفاده از ظرفیتهای آنها در کلام مدیران مختلف دولتی شنیده میشود. توجهی که ابتدا با حضور این نسل بهعنوان مشاور در بدنه حاکمیت نمایان شد و در ادامه، آنطور پیش رفت که بعضا زمزمههایی از تشکیل کابینه، شوراهای استانی و کمیتههای تخصصی نسل زد مطرح شد.
در میان ما شیعیان، دوران زندگی سه امامی که پس از امام رضا (علیه السلام) زیسته اند، کمتر شناخته شده است. این امر در نگاه اول، طبیعی به نظر می رسد. این بزرگواران تحت شدیدترین مراقبت ها بوده اند و بنابراین در غربت زیست می کرده اند. به خصوص دو امام عسکریین که اصلا در یک منطقه نظامی تحت الحفظ به سر می برده اند. اما این تنها نیمی از ماجراست.
حسنا محمدزاده در گفتوگوی پیشرو، او درباره وضعیت شعر معاصر، نسبت فرم و محتوا، شعر معناگرا و جایگاه شعر زنان سخن گفته و در بخش دیگری، با تمرکز بر اصفهان، ظرفیتهای ادبی و فرهنگی این شهر و نسبت آن با شعر معاصر را بررسی کرده است.