فرش اصفهان قرنهاست که نهتنها بهعنوان یک کالای هنری، بلکه بهعنوان نمادی از هویت فرهنگی و ذوق ایرانی در جهان شناخته میشود.
«جنگ رمضان» که در چندماه اخیر نام آن بر تارک تحولات غرب آسیا نقش بست، تنها یک درگیری نظامی گذرا نبود؛ بلکه تقابلی راهبردی و تمامعیار میان جبهه مقاومت بهویژه ایران اسلامی از یک سو، و رژیم اسرائیل همراه با حمایت همهجانبه آمریکا از سوی دیگر محسوب میشود.
مرکز فرهنگی ۱۵خرداد در خیابان آپادانا اول، یکی از قدیمیترین مراکز فرهنگی اصفهان است.
مرکز فرهنگی 15خرداد، به عنوان یکی از 4 مرکز فرهنگی نخست شهر، نامی آشناست؛ به خصوص که با نام شهید حریرچیان به عنوان فعال فرهنگی جانباز و شهید شهر هم گره خورده و البته تداوم فعالیتهای مرکز هم در این سالها، مانع از آن شده که به دوران تاریخی و گذشته فرهنگی شهر منتقل شود.
چهرهپردازی بخش جذاب و مرموزی از تئاتر و سینما و تلویزیون است که به آن کمتر پرداخته شده و با اینکه تأثیر مستقیمی بر شخصیتپردازی و ارتباط با شخصیتها میگذارد، اهمیت و ظرافتهایش شاید برای مخاطبان تئاتر و هنر هفتم کمی پوشیده باشد.
۱۰۰ روز از اولین شبی که به خیابان آمدیم و گمان میکردیم نهایتا تا آخر هفته هستیم، میگذرد. در این ۱۰۰ شب که حتی به عدد هم کم نیست چه برسد به تحولاتی که پشت سر گذاشته، به واقع میتوان گفت که ده شب یکبار، شاهد شکل جدیدی از تجمعات بودیم.
این بار سوم است که به سراغ بچههای قرارگاه مشارکت حداکثری میرویم. اولین بار تیتر گزارشمان را گذاشتیم: «سلام اصفهان به نسل جدید فرهنگی ها».
محمدمهدی نیازی، دانشآموخته مدیریت کسبوکار، پژوهشگر و فعال حوزههای اجتماعی و اقتصادی است. طی سالهای گذشته در مسئولیتهایی ازجمله معاونت اجتماعی بنیاد خاتمالاوصیا و مسئول و جانشین طرح تحول اجتماعی سازمان امور اجتماعی وزارت کشور فعالیت کردهاست.
شاعر است. عراقی و از پدر و مادری ایرانی، متولد نجف اشرف. سؤالات مصاحبه را به زبان فارسی نبستاً روان، اما با لهجه غلیظ عراقی پاسخ میدهد. سمیر مقبل، شاعر عراقی ساکن اصفهان، متولد 1333 است.
در قاموسِ سیاستِ کلاسیک، قدرت، همواره با «غلبه» معنا شده است؛ ابزاری برای حفظِ موقعیت و تحمیلِ اراده. سیاست کلاسیک، قدرتش را از غلبه میگرفت؛ از زورِ تحمیلگر، از حفظِ موقعیت به هر قیمت و از ارادهای که جز انقیاد نمیشناخت؛ اما غدیر آمد تا خط بطلانی بکشد بر این تعریفِ کهن.
هنوز میدان جنگ نظامی داغ بود که شبی به موکب مجمع فارغالتحصیلان مدرسه شهید اژهای رفتم. وعدهگاهی در پل مارنان که بیشتر متولیان و مخاطبانش همان بچههایی سمپادی بودند.