پیدایش روزنامه و روزنامهنگاری به مفهوم امروزی آن را در اصفهان باید در بستر تحولات سیاسی و فرهنگی اواخر دوره قاجار جستوجو کرد. اما ریشههای فنی و فرهنگی رسانههای نوشتاری در این شهر، به مراتب عمیقتر است.
در میان دشت حاصلخیز و کهن اصفهان، بر فراز کوهی خاموش، سازهای خشتی و مرموز به نام «آتشگاه» قد برافرشته که با نامهای دیگری همچون «دژ مهربین» و «قلعه ماربین» نیز شناخته میشود.
طی سالها و حتی دهههای گذشته، شهرها از عوارض و آسیبهای توسعه ناپایدار در امان نبودهاند و شهروندان شهرهای در حال توسعه مخصوصاً کلانشهرها آثار ویرانگر این نوع توسعه را در حوزههای مختلف اقتصادی و اجتماعی زندگی تجربه کرده و با مشکلات زیادی در زمینه تأمین رفاه و حتی بهداشت و سلامت خانواده دست و پنجه نرم کردهاند
اصفهان، شهری با هزاران سال تاریخ و پیشینه، نه تنها بهعنوان مرکز فرهنگی و سیاسی ایران شناخته میشود، بلکه یکی از نمونههای بارز توسعه زیرساختهای شهری در تاریخ ایران نیز بوده است.
طی سالها و حتی دهههای گذشته، شهرها از عوارض و آسیبهای توسعه ناپایدار در امان نبودهاند و شهروندان شهرهای در حال توسعه مخصوصاً کلانشهرها آثار ویرانگر این نوع توسعه را در حوزههای مختلف اقتصادی و اجتماعی زندگی تجربه کرده اند.
ورزش در کشور ایران سابقهای دیرینه و پیوندی عمیق با فرهنگ، تاریخ و آیینهای کهن این سرزمین دارد. شهر اصفهان به عنوان یکی از مهمترین مراکز فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایران، همواره نقشی پررنگی در تاریخ ورزش ایران ایفا کرده است.
قدمبهقدم اصفهان، سرشار از گذشتهای پربار و سرگذشتی دور و دراز است. وجببهوجب و لایهبهلایه خاک شهر این شهر آکنده از تاریخی شکوهمند است که تا به امروز به یادگار گذاشته شده است.
شهر اصفهان از زمانهای دور به دلیل موقعیت سوقالجیشی خود در مرکز فلات ایران و محصور بودن با رشته کوههایی با قلههای مناسب برای ساخت قلعهها، محلی مناسب برای گردآوری و استقرار سپاه بوده است.
جنگ 12 روزه اخیر، در عرصههای مختلف آثاری داشت و برخی از نقاط ضعف را نشان داد. یکی از این نقاط ضعف که مسئلهای از جنس برنامهریزی شهری است، میزان ایمن بودن شهرها از نظر پدافند غیرعامل است.
شهر اصفهان از زمانهای دور به دلیل موقعیت سوقالجیشی خود در مرکز فلات ایران و محصور بودن با رشته کوههایی با قلههای مناسب برای ساخت قلعهها، محلی مناسب برای گردآوری و استقرار سپاه بوده است.
دهه 60، یکی از مهمترین دهههای شهر اصفهان است؛ به گونهای که میتوان آن را نقطه عطفی در روند زندگی شهری و شهرنشینی در اصفهان به حساب آورد.
وجود منابع آب و مادی ها همواره اصلیترین دلیل ایجاد سکونتگاهها به خصوص در مناطق کمبارش و خشک بوده است.