رویکردهای بیرحمانه دولت اول دونالد ترامپ علیه ایران با تأثیرات عمیق اقتصادی و سیاسی بسیار بر جامعه ایرانی از خروج یکجانبه آمریکا از برجام تا اعمال تحریمهای حداکثری در حوزههای نفتی، گازی و بانکی و تجاری را دربرمیگیرد …
هنوز مزه تلخ آن لحظات خوفورجا اردیبهشت در خاطرمان است. آن موقعی که از هر سو خبری میآمد و معلوم نبود سرنوشت آن بالگرد ریاستجمهوری چطور شده است؟ تا اینکه خبر اعلام شد، ایران سیاهپوش شد و مردم به خیابانها آمدند.
در ادوار انتخابات ریاستجمهوری، وضعیت بهگونهای بوده است که رؤسای جمهور دوره اولی، مدتی از ابتدای دوره مسئولیت خود را در مسرت ناشی از پیروزی و جلب نظر اکثریت بهسر میبردهاند و افکار عمومی هم توقع نداشتهاند که رئیسجمهور تازه بر تخت نشسته، طی چند ماه معجزه کند.
روزهای نزدیک به انتخاب دولت چهاردهم است. بیشتر صفحهها، کانالها و گروههای فضای مجازی پر است از کامنتهای تبلیغی برای نامزدها. در لابهلای کامنتها دنبال کاربرانی میگردم که کامنتهایشان حاوی تبلیغات نباشد.
همزمان با اعلام نامزدهای چهاردهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری، رسانه ملی بنابر وظیفه ذاتی خود، مجموعهای از برنامههای تبلیغاتی را برای معرفی نامزدها و افزودن بر سهم مشارکت شهروندان تدارک دیده است که «مصاحبههای از پیش ضبطشده»، «میزگردهای تخصصی» و «مناظرهها»بخشی از این برنامههاست.
پس از جنگ جهانی دوم، قدرتهای غربی و به طور خاص دولت آمریکا سعی داشتهاند به انحای مختلف رویهها و شیوههایی را در پیش گیرند تا از موقعیت غالب و هژمونیک در محیط بینالمللی برخوردار شوند.
روز گذشته سخنگوی کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها در مجلس شورای اسلامی پیشبینی کرد که انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی با قانون جدید انتخابات برگزار میشود.
طرحهای پیشین درخصوص نوسازی کامیونهای فرسوده در مرحله اجرا به بنبست رسید و حالا واردات کامیون با تصمیمگیری بهارستاننشینها وارد فاز تازهای میشود. طرحی که براساس آن به جای واردکنندگان، این بار رانندگان و مالکان خودروهای سنگین میتوانند کامیون وارد کنند. طبق آخرین آمار سازمان راهداری و حملونقل جادهای، تعداد کامیونهای عمومی موجود در کشور در سال 91 حدود 378 هزار دستگاه بوده که این رقم در سال 1400 به 365 هزار و 89 دستگاه کاهش پیدا کرده است که 101هزار و 705 دستگاه از آن بالای 25 سال عمر دارند و 8/27 درصد یعنی یکسوم از کل کامیونهای فعال در جادهها را شامل میشود. باوجود این تفاسیر نوسازی ناوگان فرسوده باید در دستور کار متولیان قرار بگیرد و از همه مهمتر اینکه این طرحها باید در مرحله اجرا موفقیت آمیز باشد.
مراسم تنفیذ ریاستجمهوری دوره سیزدهم، صبح دیروز در حسینیه امامخمینی(ره) برگزار شد و رهبر معظم انقلاب اسلامی با تنفیذ رأی ملت، حجتالاسلام سید ابراهیم رئیسی را به ریاستجمهوری اسلامی ایران منصوب کردند. حضرت آیتالله خامنهای در سخنانی در مراسم تنفیذ، با مسئلت از خداوند متعال برای مبارکگرداندن این روز پرامید برای مردم و کشور، حضور ملت در انتخابات ریاستجمهوری را کاملا پرمعنا و نماد مردمسالاری دینی خواندند و با تشکر از «رئیسجمهور و دولت دوازدهم»، برای آقای رئیسی و همکاران دولت جدید نیز توفیق و عنایت ویژه الهی آرزو کردند.
هر چه به 28 خرداد و روز انتخابات نزدیکتر میشویم، بازار حدس و گمانها بر سر اینکه کدام نامزد از اقبال عمومی بیشتری برخوردار است، داغتر میشود. معمولا در روزهای منتهی به روز انتخابات، نظرسنجیها نیز اهمیت دوچندانی در ذهن جامعه پیدا میکنند و همه به دنبال پیشبینی نتیجه این کارزار رقابتی هستند؛ اما پرسشهای زیادی پیرامون بحث نظرسنجیها وجود دارد؛ ازجمله، مبحث مهم «اعتماد» که میتواند روند یک نظرسنجی را کاملا واقعی یا غیرواقعی جلوه دهد. هماکنون در کشورهای پیشرفته جهان کاربردیترین نوع نظرسنجی، نظرسنجی اینترنتی است. در ایران نیز نظرسنجیهایی از سوی مؤسسات تحقیقاتی، صداوسیما و… انجام میشود که اغلب از طریق مشارکتهای عمومی نتیجه آن حاصل میشود و نظر جامعه آماری مشخصی را منعکس میسازد.
سرانجام پس از چندین روز گمانهزنی سیاسی و رسانهای، شورای نگهبان صلاحیت سعید جلیلی، محسن رضایی، سید ابراهیم رئیسی، علیرضا زاکانی، سید امیرحسین قاضیزادههاشمی، محسن مهرعلیزاده و عبدالناصر همتی را به عنوان کاندیداهای نهایی انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۰ احراز کرد و قرار است یکی از این هفت نفر در ۲۸ خرداد به عنوان رئیس دولت سیزدهم انتخاب شود.
مصاحبه محمود احمدینژاد با رادیو فردا بخشی از کنشهای غیر قابل پیشبینی رئیس دولت سابق و نزدیکان او طی سالهای اخیر است. اما مهمتر از گفتوگو با شبکه اطلاعرسانی برون مرزی که موضعگیری آن در قبال سیاست جمهوری اسلامی ایران مشخص است، موضعگیری کاربران شبکههای اجتماعی در داخل کشور است. شماری از فعالان شبکههای اجتماعی که سابق بر این، مدافع کارنامه رئیس دولت نهم و دهم بودند، این کنش را از منظری که او با استفاده از یک تریبون خارجی در حال انتقال پیام به مردم ایران است، نکوهش کردند. آنان باور دارند بیان حق از یک تریبون وابسته به بودجه کشوری که موضع دشمنی با مردم ایران دارد، قابل توجیه نیست، هرچند در این گفتوگو صرفا بیانکننده سخن صحیح و قابل دفاع باشیم.