ما در تحولات سیاسی و اجتماعی جهان میبینیم که شهرها خیلی مهماند. خیلی از دانشها و ادبیات که در قرن 18 و 19 متولد میشوند، در نسبت با لندن و پاریس متولد میشوند.
پیرزن گِله داشت که چرا همه سراغِ شهیدانِ گُلدرشت میروند و چرا کسی شهیدِ او را نمیشناسد! پیرزن دوست داشت دلش را بیرون بریزد.
منشأ تصمیمگیری در وجود انسانها متفاوت است. بعضی وقتها انسان از شوق رسیدن به چیزی که برایش مطلوب است، انتخاب میکند و گاهی هم انتخاب او تنها از سر ترس است برای فرار از وضعیتی که بناست دامنگیر او شود.
در ادوار انتخابات ریاستجمهوری، وضعیت بهگونهای بوده است که رؤسای جمهور دوره اولی، مدتی از ابتدای دوره مسئولیت خود را در مسرت ناشی از پیروزی و جلب نظر اکثریت بهسر میبردهاند و افکار عمومی هم توقع نداشتهاند که رئیسجمهور تازه بر تخت نشسته، طی چند ماه معجزه کند.
از اواسط دهه هشتاد شمسی با فراگیرشدن رسانههای برخط و تحول در نظام توزیع اخبار، کارکرد مطبوعات دچار تغییرات اساسی شد. نتیجه این تغییرات اجتنابناپذیر، حرکت محتوای روزنامهها از اخبار روزمره به تحلیلها، نقدها و گفتوگوهای عمیقتر بود.
در این چندسال و حتی در این چندروز پس از شهادت آیتالله رئیسی، کمتر کسی سخن از عقلانیت او به میان آورد؛ گو اینکه در این سالها، عقلانیت مردسیاسی رنگی به خود گرفته است که کمتر برازنده شخصیت او بود!
عالم حسابوکتابهای خودش را دارد و هیچچیز بیحکمت نیست؛خصوصاً اگر صحنه، صحنه اولیای خدا باشد، خصوصاً اگر اخلاص و تضرع و عجزی به درگاه خدا آورده باشند.
در شهادت آقای رئیسی چه چیز وجود دارد که این همه برکت در بر داشت؟ خداوند متعال به واسطه هر شهید یک حرفی را به میان مردم میآورد و همه شهادتها بر اساس یک سنت الهی پیش میآید.
چرا باید شخصیت آقای رئیسی را روایت کنیم؟ نظام جهان نظام مبتنی بر اجمال و تفصیل است. خود عالم تفصیل یک اجمال است. بزرگان ما میگویند، خداوند برای معرفی خودش عالم را خلق کرده است.
حرفزدن از شهادت آیتالله رئیسی و تشییعجنازه عجیب او سخت و آسان است. آسان از آن جهت که همه دارند این ماجرا را تحلیل و تفسیر میکنند و سخت از آن رو که در واقع این حادثه است که باید ما را به سخن درآورد و آیا ما گوشی برای شنیدن خود این ماجرا داریم یا خیر؟ حال ما در مواجهه با شهادت آیتالله رئیسی حال عجیبی بود.
وَکُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِی هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ. (سوره هود، آیه 120)
در توصیف شخصیت سیاسی آیتالله رئیسی باید خیلی تلاش کنیم جوری روایت نکنیم که گویی با یک الگوی تمام از دولتمرد روبهرو هستیم.