به گزارش اصفهان زیبا؛ دغدغههایت را دوست دارم و صمیمانه برایت مینویسم. خداقوت به خستگیهایت، به تمام بیداریهای شبانه و سحرخیز بودنهای صبحگاهی! به تویی که هم شاغل هستی و هم مشغول به امور خانه. برای تو میگویم که هم مادرانگی را دوست داری و هم تعهد به مسئولیتهایت را. چقدر جای تحسین داری که خودت را فراموش نکردهای!
چقدر خوب است که هنوز هم شور جوانی داری و برای رسیدن به اهدافت در تلاشی. جانانه سختکوشیهایت را محترم میشمارم و استمرار در راه پر فراز و نشیب زندگی را قوت تو میدانم. میدانم که پاهایت به وقت راه رفتنهای طولانی خسته میشود، ولی گامهایت هم چنان ادامه میدهند.
تویی که عاشقانه برای دخترت موهایش را میبافی و با پسرت در ماشینبازی مسابقه میدهی و لذت میبری! تویی که از دستان هنرمندت، طعمها جان میگیرند و همسرانگی را قدر میدانی، تویی که دلزده از خانواده نیستی. برای همین خانواده در تلاش هستی، تا اوجی را به دست بیاوری تا همگی با هم به تحقق آرزوها و رویاهایتان برسید. آرامش باید سهم تو باشد.
اگر در این میان به جای «خسته نباشید» شنیدن، محکوم شدی، دلسرد نشو! ادامه بده! اگر به جای همدلی، مانعتراشی دیدی خودت را سرزنش نکن. راه ادامه دارد. اگر زمین و زمان «نه» گفت، از نخواستنها و نرسیدنها برایت خاطره گفت، تو بگو «میتوانم» و به خودت نشان بده میتوانی از پس رؤیاهایی که داری بر بیایی.
اگر پاهایت خستگی را تاب ندارد، استراحت کن و در گوشهای دنج آرام باش و تمام خوشیها و ناخوشیهای مسیر را مرور کن. نمیگویم از درک ثانیههای زندگی عقب بمانی. میگویم در انتخابهایت دقت کن و بدان تا نفس داری باید زندگی کنی و از قافله عمر جا نمانی که اگر بگذرد به این سادگیها جبران پذیر نیست. هوای خودت را داشته باش.
