در عصر ظهور فناوریهای جدید همچون هوش مصنوعی، رویدادهای فرهنگی و هنری بهعنوان وسیلهای برای بقای کنشگری شهروندی محسوب شده و پیامدهای مختلف اقتصادی و فرهنگی را شامل میشوند؛ از جمله ارتقای فرهنگ و هویت ملی، ترویج هنر، ارتقای سطح تفکر و دیدگاه شهروندان.
گروه «فرهنگیهنری رهوا» یکی از معدود مؤسسههای هنری اصفهان است که از 1388 تاکنون آستین همت را بالا زده و مشغول فعالیت درزمینه ساخت مستندهای دفاعمقدس شده است.
بیلبوردهای خیابانی که بهعنوان یکی از قدیمیترین ابزارهای تبلیغاتی در شهرها مورد استفاده قرار میگرفتند، امروزه نیز به دلیل ویژگیهای متمایزشان همچنان بهعنوان روشی قدرتمند برای جذب توجه عمومی و ارتباط با مخاطبان مورد توجه اهالی رسانه وشهروندان قرار میگیرند.
نهمین جشنواره نوشتافزار ایرانی با عنوان «ایراننوشت» با حضور بیش از 200 شرکت تولیدکننده و در هشت کلانشهر کشور از جمله اصفهان درحال برگزاری است.
وقف یک سرمایهگذاری مادی و معنوی و جزو بهترین مصادیق انفاق و صدقات جاریه بهشمار میرود که توجه به آن، به تناسب مسائل مکانی و زمانی پاسخگوی نیازهای جامعه است؛ بهویژه آنکه برای عزاداری امام حسین علیهالسلام و پیادهروی اربعین صورت گیرد.
«اجتماع پیادهروی اربعین» به عنوان سنتی سیاسی، اجتماعی و مذهبی در سالهای اخیر نقش پررنگی در جهان بدون مرز ایفا کرده است و امروزه فارغ از تقیدهای مذهبی، کمتر کسی را دستکم در جهان آسیا میتوان یافت که از آن بیخبر باشد.
اینطور که آمار و ارقام نشان میدهد تاکنون تمرکز مدارس دولتی و غیردولتی ما تنها بر مسئله آموزش علم به دانشآموزان بوده است؛ تمرکزی که نتیجه ابتدایی آن خستگی، خمودگی و بیعلاقگی دانش آموزان به مدرسه و تحصیل بوده است.
درحالی که بیش از 1200 سال از انتشار «صحیفه سجادیه» ارزشمند میگذرد، نقش فرهنگی و اجتماعی آن به طور کامل تعریف نشده و به تبع، آنچنان که باید، مورداستفاده قرار نگرفته است.
«صحیفه سجادیه» ارثیهای غنی از معارف و اصول منطبق با نیازهای اساسی انسان است که این روزها دیگر مخاطب آن تنها در جغرافیای شیعیان جای نمیگیرد، بلکه در ابعادی گستردهتر، مسلمانان، ادیان الهی و دنیای بشریت را در برمیگیرد.
حالا نزدیک به 20 روز از آن محرمی که به اعتقاد برخی متعلق به رژیم بود، میگذرد؛ محرمی که قرار بود با تحریم لباسهای سیاه و در عوض پوشیدن لباسهای رنگارنگ محلی مخالفت خودمان را نشان دهیم.
چندسالی است که برپایی هیئتهای کودکانه در کشور باب شده است؛ هیئتهایی که برگزارکنندگان آن با استناد به دلایل مختلف آن را امری مفید برای برگزاری هرچه بهتر عزاداری اباعبدالله میدانند.
گاهی که دقیقتر میشوم، حتی به یاد میآورم که پارسال در کدام هیئت به این دستاوردهای یکسالهام فکر میکردم. در کدام شب از دهه بود که حسابم را کتاب کردم. درست مثل تودرتوی عمیقی که هرسالی را به گذشتهاش ربط میدهد.