میگویم: «خببب! بالاخره جمع شدیم.» شکیبا پشت حرفم را میگیرد: «اونم توی وضعیت جنگی.» همهمان میخندیم. سینی چای را تعارف میکنم. عارفه فنجان چای را از توی سینی برمیدارد و میگوید: «اتفاقا الان بیشتر نیاز داریم جمع بشیم. خیلی نیاز داریم بشینیم و حرف بزنیم.»
این روزها متنهای کوتاه و چندخطی مخاطب بیشتری دارند؛ نوشتههایی که خواندنشان بین چند ثانیه تا یک دقیقه زمان میگیرد و لقمههای جمعوجوری به مخاطب میدهد یا اصلا محتواهای بصری که دیگر مخاطب مجبور به حلاجی حروف هم نیست؛ بااینحال، گاهی مهاجرت معکوس هم مخاطب خاص خودش را دارد.
قائدی در این گفتوگو مرز استقلال تصویرگر و متن، تفاوت زبان بصری گروههای سنی، چگونگی تصویر کردن مفاهیم دشوار برای کودکان و تأثیر هوش مصنوعی را بر این حوزه مطرح میکند. او همچنین از ظرفیت تصویرگران اصفهانی و دغدغه دیدهنشدن و نابرابری دستمزد هنرمندان شهرستانی سخن میگوید.
تربیت قاری نوجوان، مسیری است که در کنار آموزش صوت و لحن، به استمرار، امکانات و ایجاد بستر برای دیدهشدن نیاز دارد. این گزاره برگرفته از تجربه مؤسسه قرآنی بینه است؛ مؤسسهای که از سال ۱۳۸۲ بهطور تخصصی وارد مسیر شناسایی و تربیت قاریان نوجوان شده است و تا الان هم نزدیک به هفت هزار نوجوان خوشصوت را برای آموزش تخصصی برگزیده است.
آزادی اجتماعی از نیازهای اساسی انسان و یکی از مؤلفههای مهم جامعه سالم است؛ بااینحال، چگونگی تعیین حدود آن همواره با یک مسئله بنیادین مواجه است: آیا آزادی فردی و اجتماعی باید مطلق باشد یا در برابر حقوق دیگران و مصالح عمومی محدودیتهایی دارد؟
این بار آینهها روی دیوارهای «خانه بخردی» جلوهگری میکنند، با خلاقیت و هنر دست مرتضی بخردی، که تصمیم گرفت به تکهآینههای پشتنقاشی دوران قاجار جان دوباره ببخشد و تکهآینههای دورریختنی را هویتی تازه دهد و در نمایشگاه «شکستآیینه» به نمایش بگذارد.
آیتالله سید محمود علایی طالقانی (۱۲۸۹ تا ۱۳۵۸) از مبارزان و شخصیتهای انقلاب اسلامی ایران، مفسر قرآن و نهج البلاغه و از علمای تهران بود. او پیش از انقلاب با جبهه ملی و نهضت آزادی همکاری داشت و پس از کودتای ۲۸ مرداد، از مدافعان فدائیان اسلام بود.
تجمعات شبانهای که از اسفند سال گذشته آغاز شد، حالا پس از گذشت حدود شش ماه همچنان ادامه دارد؛ تجمعاتی که حضور زنان در آن به شکل محسوسی پررنگ است. همین حضور پررنگ، یک پرسش مهم را پیش روی ما قرار میدهد: آیا میتوان میان این تجمعات خیابانی و «زنانگی» نسبتی برقرار کرد؟
تجرد دختران در جامعه ایران همچنان گرفتار کلیشهها و پیشفرضهای اجتماعی است. دختر مجرد یا قربانی فشارها و محرومیتهاست، یا نمادی از استقلال و بینیازی. میان این دو تصویر اما زندگی واقعی دخترانی قرار دارد که هرکدام ماجراهایی از انتخاب، تردید، موفقیت، شکست و نگرانیهای خود را دارند. کتاب «دختران بیوارث» تلاش کرده از همین دوگانههای ساده فاصله بگیرد و با روایت تجربه زیسته هشت دختر مجرد، تصویری چندوجهیتر از این سبک زندگی ارائه دهد.
تخریب شخصیت افراد، یکی از آسیبهای پنهان اما اثرگذار در روابط اجتماعی معاصر است که میتواند در قالب تمسخر، تحقیر، برچسبزنی، شایعهپراکنی، افشای عیوب و داوریهای نادرست بروز کند.
بیش از 100 شورای عالی در کشور داریم که از این میان، تنها دو شورای عالی بهوسیله قانون اساسی پیشبینی شده است. یکی از این دو، شورای عالی استانهاست که هیچگاه وزن خود را در امر اداره کشور پیدا نکرده و دیگری، شورای عالی امنیت ملی است.
بعد از آنکه تبوتاب جنگ تا حدودی فروکش کرد و کلاسهای دانشگاهها دوباره برگزار شد، استاد دانشگاهی به دانشجویانش گفت: «بنویسید؛ هرچه میبینید، بنویسید. نوشتههای امروز شما، تاریخ روایی و تحلیلی آینده را خواهد ساخت.»