افتتاحیه سی و پنجمین جشنواره تئاتر استان اصفهان صبح دیروز در گلستان شهدای اصفهان با حضور مسئولان جشنواره، جمعی از هنرمندان حوزه تئاتر و اصحاب رسانه برگزار شد؛ همچنین تعدادی از هنرمندان در بخشهای تئاتر صحنهای و تئاتر خیابانی در آیین افتتاحیه حضور داشتند.
همانطور که در تعریف فرهنگ گفته میشود؛ فرهنگ، مجموعهای است از هنجارهایی که قواعد رفتار را مشخص میکند؛ ارزشهایی که اصول رفتار را شکل میدهند و تفکری که پایه و اساس ارزشها و هنجارها را معین میکند.
فردای هر جامعه و کشوری درگرو تربیت مناسب امروز فرزندان آن کشور است. هرچه فرزندان امروز بهتر پرورش یابند، آینده کشور بهتر و بیشتر تضمین خواهد شد. فرزندانی که درست تعلیمدیدهاند، فردای سرزمینی را با فرهنگی غنی، اقتصادی پربازده و زمینهایی آباد خواهند ساخت.
برای تماشای فیلم «استعداد من» به سینما ساحل رفتم. دانشآموزان پسر دبستانی برای تماشای فیلم به سینما آمدند. فیلمی که برخلاف موضوع خوب، در بیان داستانش دچار لکنت بود.
این روزها که تنور فیلمهای کودک و نوجوان از همیشه داغتر است، به سراغ مشاور کودک و نوجوان رفتیم تا نظرشان را درباره فیلمهایی که برای کودکان و نوجوانان این سرزمین ساخته میشود، بدانیم. مریم قاسمی، فعال حوزه نوجوان، درباره فیلمهای کودک و نوجوان برایمان از دغدغههایش در این زمینه میگوید.
روز دوم جشنواره را با سینما ساحل شروع کردم. چند دقیقه قبل از شروع فیلم در سینما بودم. نزدیک ساعت9:30 کمکم سروکله بچههای دانشآموز پیدا شد. به صف وارد سینما شدند و به ترتیب وارد سالن اکران.
روزگاری جنگ فقط در جبههها معنا پیدا میکرد؛ آنجا که توپ بود و تفنگ، آتش و خمپاره. رزمنده کسی بود که با سلاح به جنگ دشمنی میرفت که او را میدید و درد ترکشش را با گوشت و پوست و استخوانش لمس میکرد؛ اما امروز دنیای جنگها و نبردها تغییر کرده است.
شهردار اصفهان در هجدهمین آئین «به احترام مردم اصفهان»، بهرهبرداری از تکیه گلبندان را همزمان با ایام سوگواری رحلت پیامبراکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع) آغاز کرد.
از هر کوی و برزن شهر که میگذریم، اگر بر درودیوار نظاره کنیم، محال است از خیابانی عبور کنیم و عبارت «وقف…» از نظرمان نگذرد. وقف، سنت حسنهای است که یادِ انسان را حتی بعد از مرگ نیز زنده نگه میدارد. وقف انسان را به دریایی بدل میکند که هزاران رود از آن میجوشد.
محرم که میآید، دلها تابوتب اربعین برمیدارد. صفر که شروع میشود، طاقتها تمام میشود، پاها دیگر زمین وطنشان را برنمیتابند. انگار به دنبال جایی غیر این زمین میگردند. اگر اربعین کربلا باشی، آرام میگیری؛ وگرنه… .
تاسوعا حال و هوای دیگری دارد؛ روز ابوالفضل العباس است. عَلمدار کربلا، همان وفادارترین مرد، روز جانباز کربلا. روز تاسوعا دلمان تاب نمیآورد؛ گویی به عزانشستن برایمان کافی نیست. اصلا نمیتوان نشست.