آیندهنگاری یا آیندهپژوهی حوزهای است میانرشتهای که از طریق آن آیندهپژوهش درصدد است تا با هدف غلبه بر روشهای سنتی پژوهشها و پایشهای آماری، بتواند به منظور حل مسائل یک بخش موضوعی، افق جدیدی را پیشروی برنامهریزان بگشاید.
چندسالی است ایده «زیست خوب» بر بخشی از سنت تاریخ فکریفلسفی جهان غرب و شرق سایه افکنده است. البته ظهور این سنت در جهان غرب به ویژه آلمان به دوران بعد از جنگ جهانی دوم باز میگردد.
از زمانی که شوراهای شهر در سال 78 تشکیل شد، توسعه شهری حداقل در شکل برنامهریزی آن شکلی نظاممندتر به خود گرفت. در دورههای مختلف مدیریت شهری، اعضای شورای شهر به تدوین برنامههای 5 ساله راهبردی پرداختند و در تدوین برنامه جامعه نیز نظارت و مشارکت داشتند.
برای شهرداری اصفهان، دهه 70 دهه سازندگی بود؛ در راستای دهه 60 که در شهرداری تحولات ساختاری و اداری گستردهای پدید آمد، در دهه 70 شهرداری تبدیل به نهادی شده بود آماده برای دوران پس از جنگ.
دیروز جناب آقای ظریف، وزیر اسبق امور خارجه ایران، در مقالهای که در مجله فارین افرز منتشر کرد، راهحلهای جامع و گوناگونی برای خروج ایران از جنگ با آمریکا و ختم به خیر شدن این وضعیت پیشنهاد داد؛ مقالهای با عنوان «ایران چگونه باید جنگ را خاتم دهد؟»
بعد از چندماهی که بازار تحلیلها درباره وقوع جنگ یا عدم وقوع آن داغ بود، بالاخره به لحظه نهایی رسیدیم و آمریکا به همراه رژیم صهیونیستی مجددا جنگ دیگری را علیه ایران آغاز کرد؛ جنگی که به فاصله کمتر از یک سال از جنگ قبلی بهوقوع پیوست.
گویی در اصفهان همه از شب غافلاند؛ به جز ناحیه اندکی در منطقه جلفای اصفهان که شبها زنده است. هرچند که نمیتوان به آن محله شبانه اطلاق کرد. مابقی شهر اصفهان در شب تا 12 بامداد که زیر چرخ ماشینها است و از آن ساعت به بعد نیز شهر به سکوتی عمیق فرو میرود.
به گفته بسیاری از کارشناسان، دهه 60 نقطه عطفی در نظام مدیریت شهری اصفهان تلقی میشود؛ زمانی که نهاد شهرداری قوام بیشتری پیدا کرد و به سمت درآمدزایی رفت، سازمانها و شرکتهای زیادی در مدیریت شهری تعریف و کلید بسیاری از پروژههای مهم شهری زده شد.
برگزاری شانزدهمین جشنواره فیلم فجر در استان اصفهان، امسال با حواشی گوناگونی روبرو بود
در حال حاضر کمتر شهروند اصفهانی را میتوانید پیدا کنید که با 3 یا 4 مشکل اصلی اصفهان آشنا نباشد. از هرکسی که درباره این سهچهار مورد بپرسید، فورا میگوید آب، آلودگی هوا و فرونشست.
از دو روز قبل برنامهریزی کرده بودم تا در مراسم راهپیمایی و تشییع شهدای دیروز حضور داشته باشم. با آنکه کمی مریض بودم و بدندرد داشتم، باز هم آن را برای حضور نیافتن در مراسم تشییع شهدای امنیت بهانه نکردم.
در یکیدوهفته اخیر اتفاقات در ایران آنچنان باسرعت رخ داد که هضم همه آنها برای مردم سخت و زمانبر است. ماجراهایی که از تلاطم اقتصادی و افزایش نرخ طلا و ارز شروع شد که اعتراض کسبه و بازاریان را در پی داشت.