کتیبههای روضه در ایران، به عنوان نمادهای فرهنگی و مذهبی، با تاریخچهای غنی و پر بار، نقش بسزایی در انتقال مفاهیم دینی و فرهنگی ایفا کردهاند. این کتیبهها که از دوران صفویه تاکنون به عنوان ابزاری برای بیان احساسات و اعتقادات مورد استفاده قرار میگیرند، نمایانگر پیوند عمیق هنر و مذهب در جامعه ایرانی هستند.
هنر خوشنویسی بهعنوان یکی از اصیلترین جلوههای فرهنگی و هنری ایران، همواره جایگاه ویژهای در ترویج مفاهیم دینی و فرهنگی داشته است. این هنر که از دیرباز با ارزشهای معنوی پیوند خورده، نهتنها شکوه بصری کلام الهی را به تصویر میکشد، بلکه پلی است میان زیبایی هنر و عمق ایمان.
با فرارسیدن ماه محرم، چهره شهرها تغییر میکند. بنرهای سیاه، پرچمهای عزاداری، کتیبهها، پلاکاردها و حتی دیوارنوشتههایی که در آنها نام امام حسین (ع)، واژه کربلا، عبارت «یااباعبدالله» یا ترکیبهایی چون «لبیک یا حسین» نقش بسته، نوعی فضای بصری خاص و شناختهشده میآفریند که با عنوان گرافیک محرمی قابل بررسی است.
در شرایطی که کشور درگیر جنگ بود، هنرمندان با تمام توان و خلاقیت خود از جمله ایده «ایران خونمه» به یاری کشور و مردم شتافتند. از گرافیست گرفته تا نقاش و کاریکاتوریست، هر یک از این هنرمندان با آثار خود سعی داشتند به مردم تسلی خاطر بدهند و در دل آنها امید ایجاد کنند.
مکاتب هنری همیشه رویکرد زیباییشناسی ندارند، بلکه برخی از مکتبها در جریان حرکت جامعه و از بطن احساسات جامعه برآمدند. برای مثال جنگ جهانی دوم فقط یک نبرد سیاسی و نظامی نبود؛ این رویداد عظیم قرن بیستم، بستری شد برای زایش مکتبهای هنری که هم درد را فریاد زدند و هم به دنبال معنا و بازسازی بودند.
هنر گرافیک یکی از موثرترین زبانها در سطح بینالمللی برای هر ملیت و جنسیتی است، زبانی که میتوان به وسیله آن ایدئولوژیها، پیامها و آرمانها را به گوش همگان رساند و با کمک آن میتوان از رشادتها گفت و در طرف مقابل، خباثتها را نشان داد.
در قلب تاریخی اصفهان، جایی که هنر و فرهنگ به زیبایی در هم تنیده شدهاند، مدتی قبل نمایشگاه نقاشی خط و حروفنگاری با عنوان «نگارین ۲» در موزه نگاه اصفهان برگزار شد.
اگر تا بهحال به کاشیهای یک مسجد قدیمی یا حاشیه یک نسخه خطی نفیس با دقت نگاه کرده باشید، احتمالاً در میان رنگهای فیروزهای، لاجوردی و طلایی، پیچوتابهایی گیاه مانند و گلگونه دیدهاید که پایانی ندارند؛
اگر از میان برگهای مصور یک نسخه شاهنامه یا خمسه عبور کرده باشیم، بعید است چشمانمان مجذوب هارمونی رنگ، ظرافت خط و حس داستانپردازی نگارگری ایرانی نشده باشد.
در نمایشگاه جهان هنر، گاه یک تابلو میتواند آنچنان رسالت تاریخی و فرهنگی به دوش بکشد که خود به مثابه یک سند زنده و گویای دوران بدل شود.
خط نستعلیق، که از آن بهعنوان «عروس خطوط اسلامی» یاد میشود، یکی از اصیلترین جلوههای هنر ایرانی و تجلی پیوند میان زیباییشناسی، زبان و فرهنگ فارسی است.
هنر میناکاری، با ریشههای عمیق در تاریخ و فرهنگ ایران، بهعنوان یکی از زیباترین و اصیلترین هنرهای دستی شناخته میشود.