آقای شجاعی یکی از ساکنان محله دوطفلان است که پس از گذراندن دوره کارشناسی در رشته علوم کامپیوتر، تصمیم میگیرد تا وارد رشته علوم قرآنی شود. در حال حاضر دانشجوی دکتری علوم قرآنی و حدیث بوده و سابقه تدریس در دانشگاه فرهنگیان و حتی مدارس را هم دارد.
محله دوطفلان از شمال با خیابان ابوریحان بیرونی، از شرق با بلوار لاله شمالی، از جنوب با بزرگراه شهید چمران و خیابان شهدای فاطمیه و از غرب با بلوار بعثت و استاد فلاطوری محدود شده است.
کوی ولیعصر حدود ۳۰ سال پیش با فروش زمینهای پادگان به ارتشیها تأسیس شد. محله ولیعصر در جنوب غربی اصفهان و در نزدیکی شهرک امیر حمزه، محله کشاورزی و محله محمودیه قرار گرفته است.
بهترین مکان برای صحبت با کسبه محل خیابان اصلی محله است. ساعت ۱۶ است و بسیاری تازهکار خود را شروع کردهاند. بازار تعمیرکاران ماشین و قطعات خودرو داغ است. آنطرفتر صدای جوشکاری به گوش میرسد.
هوا هنوز روشن است که خودم را به کوچه بهار شرقی میرسانم و از مردم سراغ تکیه کربلاییهای مقیم ملک شهر را میگیرم. عدهای مسجد صاحبالزمان(عج) را نشانم میدهند و عدهای دیگر فقط آن را به مسجد عربها میشناسند
نزدیکیهای غروب است که وارد محله امیرالمؤمنین(امیرعرب) از سمت خیابان بهارستان میشوم. بهسمت خیابان اصلی میروم. خیابان امین مملو از تعمیرگاههای خودرو، مکانیکی و جوشکاری است؛ بهگونهای که تصور میکنی وارد یک منطقه صنعتی شدهای.
ساعت حدود ۵ بعدازظهر است. هنوز گرما بار خود را جمع نکرده و خبری از ترافیک سنگین نیست. از ابتدای سرای هنرمندان اسپادانا وارد بازار بزرگ میدان امام(ره) میشوم. مغازههای زیبا مانند یک اثر هنری خودنمایی میکنند.
قای منصوری با وجود اینکه در نقاشی مینیاتور مهارت دارد؛ اما سالهاست که به علت شرایط بازار اقدام به ساخت و فروش قلممو دستساز کرده است.
نقشجهان یکی از محلههایی است که در ساختار فکری، فرهنگی، هنری، مذهبی، سیاسی و اجتماعی اصفهان نقش بسزایی داشته و علاوه بر مدارس، مساجد، کاخها و بازار، مرکز حکومتی بسیاری از دورههای تاریخی بهویژه دوران آلبویه، سلجوقی و صفویان بوده است.
در گذشته شهری به نام رهنان بود که از چهار قلعه تشکیل شده بود و در حال حاضر از این قلعهها آثاری باقی نمانده است. بیشتر مردم رهنان از سایر اقوام ایرانزمین در این منطقه جمع شدند؛ اقوام ترک قشقایی، عرب، لر بختیاری، فارسی و حتی خوزستانی.
اهالی اصفهان محله ناژوان را با باغ پرندگان و مادیهای فراوان میشناسند. اینبار به این محله رفتم تا از نزدیک شاهد تاریخ و گذشته ناژوان باشم.
پیاده در حال قدمزدن در خیابان قدیمی بهرامآباد هستم، خیابانی مملو از جمعیت با مغازههای قدیمی. آنطرف خیابان مغازهای با دیوارهای کاهگلی و انواع و اقسام وسایل مختلف برقی از جاروبرقی و چرخگوشت گرفته تا سماور برقی و کتری و حتی چینی و ظرفهای بلور نظرم را جلب میکند.