به گزارش اصفهان زیبا؛ اصفهان بنا به دلایلی، از شهرهای وزیرخیز ایران بوده است. موقعیت جغرافیایی و محل اتصال بودن، موقعیت ویژهای به اصفهان داده و رونق اقتصادی شهر، فرهنگ تولید کرده است و بهتبع علما و دانشمندان متعددی در اصفهان ساکن شدهاند.
در کتاب اخبار اصفهان میبینیم در قرن چهارم هزاران محدث در اصفهان حضور دارند. از طرف دیگر، تجربه دوران ساسانی از طریق وزارت به دوران اسلامی منتقل میشود. یک تبلور وزیر اصفهانی خواجه بهاءالدین محمد جوینی است که کمتر به آن پرداخته شده.
او در زمان فوت 30 سال داشت و جوان بود؛ اما در دوران وزارتش در اصفهان، این شهر را متحول ساخت و اصفهان قرن هفتم را بعد از حملههای مغول شاخص کرد. این وزیر با اقتصاد در ارتباط و از طرف دیگر، با فرهنگ مرتبط بود.
محمدحسین صدر نیز سازنده مدارس صدر خواجو وبازار و سومین وزیر فتحعلیشاه بود. اصفهان در سه مقطع تاریخی، پایتخت سه دولت مهم بود: در قرن چهارم پایتخت آلبویه، در قرن پنجم پایتخت سلجوقیان و در مقطع سوم، پایتخت صفویه بود.خواجه بهاءالدین، برادرزاده عطاالملک جوینی بود.
ویژگیهای اصفهان زمینه بروز وزرایی شد که مهمترین ویژگیشان دانش محوری بود. اصفهان حامی فرهنگ است و دقیقا وزرای اصفهانی این چنین هستند. صاحببنعباد کتابخانه وسیع و گستردهای داشت که در اصفهان و ری بود. ایشان وقتی میخواست سفر کند، بیش از 100بار شتر، کتاب حمل میکرد.
نکته دیگر در خصوص وزرای اصفهانی، نگاه تمدنی است. هم صاحببنعباد و هم خواجه نظامالملک طوسی این نگاه را داشتند. صرفا مسائل روز را نگاه نمیکردند و به آینده نظر داشتند. شهید لاریجانی را بنده سیاستمدار اهل فرهنگ و تمدن میبینم و از این جهت به شخصیت صاحببنعباد شبیه میدانم.
