احساسی که آن روز در دل جمعیت موج میزد، اندوهی عمیق از یک فقدان بود؛ از دست دادن پدری که سایهاش بر سر امت بود. در کنار این غم سنگین، خشم زیادی بود؛ خشمی که در دل جمعیت میجوشید و با چشمهایی که گریه و غیرت در آنها یکی شده بود، جریان داشت.
دو روز مانده بود به تشییع رهبر شهید. از جایی که مستقر بودیم، مسیری طولانی تا مصلی داشتم و مجبور به تردد با مترو بودم.
روز سهشنبه ساعت سه و نیم صبح بود. مردم در جاده حرم تا حرم قدم میزدند تا خودشان را به مسجد جمکران برسانند.
ساعت ۶:۳۰ صبح، میدان انقلاب مملو از جمعیتی بود که در انتظار عبور پیکر شهیدشان ایستاده بودند.
هفته گذشته ایران در تکاپو و غوغا بود. ملت ایران بعد از چهار ماه آقای شهیدش را به همراه خانوادهاش روی شانههایش تشییع کرد و در جوار نورانی و آرام امام رئوف به خاک سپرد.
جام جهانی صرفاً یک رویداد ورزشی نیست؛ یکی از بزرگترین رخدادهای فرهنگی و اجتماعی جهان است که میلیونها نفر آن را دنبال میکنند. هنر پوستر میتواند از این فرصت برای طرح مسائل انسانی و اخلاقی استفاده کند.
آمریکا کشوری است که شکلگیریاش با جنایت و غارت و غصب بوده و این روند تا همین امروز با جسارت به خاک میهن ما ادامه داشته و این مسئله بر هیچکس پوشیده نیست؛ اما این کشور برای ادامه حیاتش و جنایتهای بیشتر، نیاز به سفیدشویی گاهوبیگاه و ایجاد جذابیت و معصومیت در نگاه مخاطب دارد.
همزمانی برگزاری بزرگترین رویداد فوتبالی جهان با جنایات جنگی آمریکا و حضور تیم ملی ایران در این رویداد، درحالیکه همه رسانههای جهان متوجه این رویدادند، ظرفیتی برای رسانهای به نام پوستر ایجاد کرده است.
پوسترهای این پویش نگاهی کلیتر از تأثیرات آمریکا بر جام جهانی داشته و پیام کلی همه پوسترها یک حرف است.
برای من مسئله فقط کنار هم قرار گرفتن جنگ و فوتبال نیست؛ مسئله این است که پشت این جنگ، یک حرص و طمع بزرگ برای نفت و قدرت وجود دارد.
چند روزی است بزرگترین و پرطرفدارترین رویداد فوتبالی جهان در حال برگزاری است؛ رویدادی که در آن، نبرد توپ و دروازه سرنوشت بازندگان و صعودکنندگان را رقم میزند.
طراحی لباس را نمیتوان فقط خلق یک پوشش دانست؛ بلکه هنری است که میتواند فرهنگ و هویت و سبک زندگی یک جامعه را بازتاب دهد.