از پای لپتاپم بلند میشوم و جلوی پنجره میایستم. از میان کِرکِره نیمه جمعشده آشپزخانه، به دورترین نقطهای که چشمم میبیند و نمیدانم کجاست خیره میشوم.
سید محمدصادق سجادزاده، نایبرئیس جشنواره ملی تئاتر خندستان، در گفتوگو با اصفهانزیبا برگزاری جشنواره خندستان را ایجاد یک ظرفیت جدید برای اصفهان دانست و اظهار کرد: «اصفهان با همه داشتههای ارزشمند و گرانقدرش که در قرون متمادی شکل گرفته، نیازمند ایجاد ظرفیتها و فرصتهای جدید است.
آنچه امروزه بهعنوان هویت ایرانی از آن نام برده میشود، امری حیاتبخش و ریشهدار در میان مردم این سرزمین است.
عطرآلود از آن دسته فیلمهایی است که در عین ایدئالبودن برای بعضی مخاطبان، برای برخی دیگر اصلا قابل قبول نیست.
تکیه فاضل سراب معروف به تکیه جویبارهای، ازجمله تکایای چشمنواز متعلق به عهد صفوی است که بر مزار عالم متأله ملامحمد بن عبدالفتاح تنکابنی مشهور به فاضل سراب بنا شده است.
فیلم سینمایی «یادگار جنوب» ساخته مشترک حسین دوماری و پدرام پورامیری است که به عنوان یکی از آثار مهم جشنواره بوده. این فیلم یک داستان عاشقانه اما پرالتهاب را روایت میکند و در این نوع روایت بسیار موفق بوده است.
فیلم سینمایی «هوک» کاری از حسین ریگی به نویسندگی مهدی تراببیگی است. «هوک» ماجرای پسربچهای بلوچ که در آرزوی قهرمانی بوکس وارد این رشته میشود.
فیلم های پاور به کارگردانی هادی محمدپور. در این فیلم همه چیز دست در دست هم داده است تا اثر به سرمنزل مخاطبپسندبودن پیش نرود.
«سرهنگ ثریا» اولین فیلم بلند سینمایی به نویسندگی و کارگردانی لیلی عاج، تنها بانوی کارگردان در چهلویکمین جشنواره فیلم فجر است.
«آنها مرا دوست داشتند» فیلمی است که ادعای طرح موضوعی انسانی را دارد. ولی خود ضدانسانیترین فیلم جشنواره تا این مقطع بود. فیلمی حقیقتا پوچ با ادعای انساندوستی که فقط نشانگر فلاکت بود و تعفن.
فیلم «عطرآلود» از آن دست فیلمهایی است که آدم با دیدنش احساس میکند یک شکست بزرگ خورده است، حتی اگر نه از عوامل فیلم بوده باشد، نه ربطی به آن داشته باشد! نه اینکه وقتش تلف شده باشد، امیدش تلف شده.
فیلم سینمایی «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجهپاشا و تهیهکنندگی محمدرضا مصباح و سجاد نصرالهینسب است. خواجهپاشا یک فیلماولی است که البته با تجربه و از راهی پرکار به سینما آمده است.