مرثیه‌ای بصری برای مادر

سه روز از آن واقعه تلخ گذشته بود که همراه با همسر و فرزندم به محل حادثه (هفتون) رفتیم؛ اما آثار جنایت و تخریب همچنان پابرجا بود و غبار غم بر چهره محله سنگینی می‌کرد.

زمان‌پیمای نمادین!

گاهی تاریخ نه در میان اوراق کتاب‌ها، بلکه در قاب سرد و فلزیِ پنجره یک خودروی قدیمی تکرار می‌شود. آن لحظه که عکس را ثبت کردم، گویی زمان به عقب بازگشته بود؛ خودروی پیکان، آن همسفرِ دهه‌های پرفرازونشیب این سرزمین، از دل تاریخ برآمده بود تا شاهد روایتی تازه باشد.

نسلِ ادامه‌دهنده ایران

راستش را بخواهید، مدتی بود که هرگاه از دفتر کارم بیرون می‌زدم، ذهنم تنها روی یک سوژه مشخص متمرکز می‌شد: کودکان. آگاهانه به‌دنبال قاب‌هایی می‌گشتم که کودکان در آن حضور داشته باشند؛ اما این برای من صرفاً یک انتخاب بصری یا خبری نبود، بلکه ریشه در دغدغه‌ای جدی داشت.

تاآخرایستادگان

روز تشییع شهدای «جنگ رمضان» بود. در حاشیه مراسم، نگاهم به این پدر و دختر گره خورد که با اندکی فاصله ایستاده بودند و در سکوتی عمیق، مراسم را نظاره می‌کردند.

آینده در دستان گهواره‌ها

این قاب در روز دهم اسفندماه، لحظاتی پس از اعلام خبر شهادت رهبر عزیز امت اسلام و در اوج خروش خودجوش مردم شهیدپرور اصفهان در میدان امام (ره) ثبت شد.

نویسنده کتاب «قاب خاطره» درگذشت

مریم کریمی، داستان‌نویسی از جامعه معلولان اصفهان و نویسنده کتاب‌های «ستاره» و «قاب خاطره» که یکی از داستان‌های کتاب «داستان من داستان ما» نیز نوشته اوست، به خاطره‌ها پیوست.

معصومه امیرزاده، دبیر مجموعه‌روایت «زور جنگ به زن‌ها نمی‌رسد»، درباره نسبت زنان با جنگ می‌گوید

چهره زنانه جنگ با آرایش غلیظ جنگی

اواخر بهمن سال گذشته بود که اخبار رونمایی کتابی با عنوانی جالب در خبرگزاری‌ها دست‌به‌دست شد؛ عنوانی که حرف‌های زیادی با خود داشت: «زور جنگ به زن‌ها نمی‌رسد»، با روتیتری که محتوای کتاب را هویدا می‌کرد: پانزده روایت از زن، زندگی و دوازده روز جنگ.

گزارشی از کاشت نهال در کشور‌ به نیابت شهدای ایران اسلامی

نهال بکاریم و امید برداریم

«نهال بکاریم و امید برداریم. قیمت هر اصله نهال: 200 هزارتومان. جهت اطلاعات بیشتر و مشاهده گزارش به….» این داده‌هایی است که روی برگه‌های 10 15 سانتی‌متری در موکب فارغ‌التحصیلان مدرسه و مجمع شهید اژه‌ای میان مردم توزیع می‌شود.

روایتی کوتاه از حضور یکی از قهرمانان واقعه دشت مهیار در پشت صحنه فیلم کوتاه «جوانمردان»

براساس یک داستان واقعی

نیمه‌های شب 16 فروردین، خاک جنوب اصفهان شاهد اتفاقات عجیبی بود که روزبه‌روز ابعاد شگفتی‌اش نمایان‌تر شد. آن شب آن منطقه که به دشت مهیار مشهور است، شکست دشمن آمریکایی را به چشم دید و به همه جهان نشان داد.

چرا ساختارمندی مهم است؟

«انسان‌های ایرانی، توده نیستند؛ مردم‌اند؛ چه بسا ملت؛ هرچند گاهی خودمحور» جان کلام این یادداشت همین است. مردم ایران آن جمعیت انبوه منفعلی نیستند که فقط به فکر قیمت خوردوخوراک زندگی‌شان باشند و به هیچ چیز دیگر فکر نکنند.

کارکردهای آیینی و نمایشی تجمع‌های مردمی در بازسازی هویت جمعی

خیابان به چه کار می‌آید؟

می‌توان پدیده «حضور شبانه مردم در خیابان‌ها» در واکنش به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور عزیزمان را از منظر جامعه‌شناختی و فرهنگی تحلیل کرد.

نگاهی به حال‌وهوای تئاترهای خیابانی اصفهان در روزهای جنگ

تئاتر خیابانی، سنگردار خیابان

در شب‌ها و روزهایی که مردم در خیابان‌ها پاسدار حریم وطن‌اند، هنرمندان رشته‌های مختلف را می‌بینیم که سعی کرده‌اند در کنار مردم بمانند و با استفاده از هنر و بیان و قلمشان در این مبارزه همراهی کنند.