دی ماه به نیمه خود نزدیک میشود؛ اما هنوز خبری از کاهش دما یا بارش باران و برف نیست؛ اتفاقی که در آذرماه نیز رخ داد و علیرغم پیشبینیها مبنی بر بارشهای بالاتر از نرمال، رخ نداد تا اصفهان بیشازپیش با کمبود منابع آبی روبهرو شود.
بالغبر 22 سال از شرایط بحرانی رودخانه زایندهرود میگذرد و در این رابطه اقداماتی نیز برای کاهش تبعات این بحران صورت پذیرفته که تاکنون نتیجهای در بر نداشته است؛ به همین دلیل لازم است نسبت به بازاندیشی رویکرد روش احیای زایندهرود اقدام کرد.
به مناسبت هفته دولت سامانه پایش برخط دادههای منابع و مصارف آب استان اصفهان رونمایی شد. در این سامانه شرکت آبمنطقهای اصفهان در راستای شفافسازی مقادیر منابع و مصارف آب در حوضه زایندهرود اقدام به ایجاد مرکز پایش دادهها کرده است؛ همچنین اعلام شده پیادهسازی این مرکز در دو بخش سختافزاری و نرمافزاری و بانکهای اطلاعاتی آن از ۱۴۰۰ آغازبهکار کرده بود.
آلودگی و تعطیلی مدارس من را یاد دوران سخت کرونا میاندازد؛ وقتیکه نمیتوانستیم آزادانه نفس بکشیم و هرروز به مدرسه برویم. آخر این آلودگی برای ما بچهها و حتی بزرگترها خیلی ضرر دارد.
من یک دختر ششساله هستم که هرروز میروم پیشدبستانی؛ اما از وقتی هوا سرد و آلوده شده، مدام تعطیل میشوم و به خاطر سلامتیام نباید به مدرسه بروم و با دوستانم در حیاط بازی کنیم.
تنفس این روزها سخت است؛ مخصوصا برای بیماران قلبی و ریوی. چند روزی زایندهرود باز شد و حداقل به خاطر آن، اندکی هوای شهر بهتر شد؛ اما هیولای آلودگی قصد بهخوابرفتن ندارد.
آلودگی هوا چندروزی است که خیلی زیاد شده و باعث شده است تا برخی از روزها بهخاطر حفظ سلامتی کودکان، مدرسهها را تعطیل کنند و کلاسها بهصورت آنلاین برگزار شود.
یک سال از متنی که درباره آلودگی نوشتهام میگذرد؛ اما امسال هم دوباره مثل سال گذشته و حتی سالهای قبلتر، آلودگی هوا در اصفهان بیداد میکند و دوباره به آسمان شهر بازگشته است.
فرونشست حالا، مدارس را هم درگیر کرده است و راه گریزی از آن نیست. حتی مدارس نوساز نیز ممکن است درگیر فرونشست شوند؛ فرونشستی که محصول نهایی کاهش آبهای زیرزمینی است.
وقت آن رسیده است که دست به دامن قورباغه درختی شویم که اگر شروع به آواز خواندن کند، نشانی از باران بدهد. باید چشمانمان را ببندیم و در خیالمان صدایش را بشنویم، از قورباغه درختی خواهش میکنم آواز بخوان: «قورررررررررررررررررررر!»
امسال آلودگی هوا خیلی زودتر از سالهای قبل نفس شهر را بند آورد و بعد از انتظار برای پشتسرگذاشتن تابستان گرم، از آبان منتظر تمامشدن زمستان آلوده هستیم!
هنوز پاییز تمام نشده، اما ابر سیاه آلودگی چنان بر سر اصفهان سایه انداخته که جز دم و بازدم در هوای دودی، چیز دیگری نصیبمان نمیشود و موی سپیدکردهمان و دو سه پیراهنی که پاره کردهایم به ما میگوید که تا آخر زمستان آش همان خواهد بود و کاسه هم همان!