تالار اشرف، یکی از شاهکارهای دوران صفویه در اصفهان، امروز در دسترس عموم مردم نیست؛ این در حالیاست که انتظار میرود هر شهروند اصفهانی بتواند با میراث و بناهای سرزمین خود روبهرو شود.
دوین کتاب آمارنامه شهر یکی از اقدامات مؤثر معاونت برنامهریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان است.
اصفهان، مروارید درخشان فلات مرکزی ایران، شهری است که بخش بزرگی از هویتش در لایههای متراکم و پنهان خاک مدفون است.
بسیاری از کارشناسان و اندیشمندان وقتی میخواهند به یکی از دوران طلایی فکری و هنری اشاره کنند، از عصر صفوی با شاخص فکری مکتب اصفهان یاد میکنند.
بافت ناکارآمد شهری که با عنوان بافت فرسوده، سکونتگاه غیررسمی و سایر عناوین در شهرها شناخته میشود و بخش قابلتوجهی از سکونتگاههای کشور را تشکیل میدهد، به دلیل فرسودگی فیزیکی، کمبود زیرساخت و آسیبپذیری اجتماعی و اقتصادی، نیازمند مداخلات جدی و فوری در قالب، نوسازی، بهسازی و بازآفرینی و سایر رویکردها است.
پیدایش روزنامه و روزنامهنگاری به مفهوم امروزی آن را در اصفهان باید در بستر تحولات سیاسی و فرهنگی اواخر دوره قاجار جستوجو کرد. اما ریشههای فنی و فرهنگی رسانههای نوشتاری در این شهر، به مراتب عمیقتر است.
اعیانسازی و بازآفرینی شهری پدیدهای است که امروز در شهرهای بزرگ موردتوجه است، اما در کنار پیامدهای مثبتی که اعیانسازی یا بهسازی محیطهای ناکارآمد شهری دارد، روش اجرای اعیانسازی و بازآفرینی شهری و کاهش تبعات منفی این شیوه در کاهش بافت ناکارآمد شهری، مسئلهای است که امروزه موردبحث کارشناسان قرار میگیرد.
سازمان ایمنی و آتشنشانی شهرداری اصفهان به سمت علمی شدن پیش رفته است و به لحاظ فنّاوری در سطح کشور حرف اول را میزند، این سازمان حتی در سطح بینالمللی هم حرف برای گفتن دارد
در میان دشت حاصلخیز و کهن اصفهان، بر فراز کوهی خاموش، سازهای خشتی و مرموز به نام «آتشگاه» قد برافرشته که با نامهای دیگری همچون «دژ مهربین» و «قلعه ماربین» نیز شناخته میشود.
خیابان اردشیر که در محله ولدان و در منطقه 2 شهرداری اصفهان واقع شده، فاصلهاش تا بزرگترین میدان شهر تنها 3 کیلومتر است اما انگار فاصلهاش با توسعه اصفهان هزار کیلومتر.
سوزندوزی، هنری کهن و اصیل است که همچون زبانی بیکلام، تاریخ، فرهنگ و جهانبینی مردمان ایران را بر پارچهها و نقشهای رنگین روایت میکند. این هنر نهتنها یک شیوهی تزئین لباس و وسایل بوده، بلکه هویتی فرهنگی و نشانی از باورها، آرزوها و سلیقهی اقوام مختلف را نیز در خود جای داده است
خیابان عباسآباد امروز تنها نماد باقیمانده از شهرک صفوی است. این خیابان قدیمی که دو اثر تاریخی ارزشمند خانه اسقف و مقبره صائب تبریزی را به هم پیوند میدهد، انتظار میرود در فهرست آثار ملی ایران ثبت شود.