محل جنگ اسکندر با ایرانیان باستان، کشف شد، جنگ سرنوشتسازی که در سال ۳۳۴ پیش از میلاد، نقطه عطفی در تاریخ جهان بود.
هوش مصنوعی سال ۲۰۲۵ را سال تاریک و پرچالشی برای افراد قدرتمند و درگیریهای بزرگ جهانی پیشبینی کرده است.
شب کریسمس ۱۱۰ سال پیش، فوتبال باعث و بانی یک صلح در میدان جنگ شد. بهطوریکه در جنگ جهانی اول، سربازان بریتانیا و آلمان برای ساعاتی جنگ را کنار گذاشتند، با هم عکس گرفتند و فوتبال بازی کردند!
جنگ تمام شده بود. سربازهای ارتشی به کوچه و خیابان میزدند. یکیک خانهها را بازرسی میکردند و چیزهایی را که به دردشان میخورد غارت میکردند. فرمانده دستور داد هیچکس را زنده نگذارید.
این روزها که همه هیئات مذهبی و مجموعههای فرهنگی دغدغه کمکرسانی به جبهه مقاومت را دارند، شاهد برنامههای مختلف و گاه مؤثری از آنها هستیم. ازجمله هیئت فداییان حسین (ع) واقع در امامزاده شاه میر حمزه خیابان عسگریه که اقدام به برگزاری بازارچه «بانوان مقاومت» کردند.
«نزار علی بدر»، مجسمهساز و سنگتراش اهل سوریه، با استفاده از سنگهای جبل صافون واقع در این کشور، دست به خلق آثاری زده که به گفته خودش نمادی بر وضعیت ملت سوریه در سالیان اخیر است. نکته قابلتأمل آثار او، آن است که این سازهها پس از خلق، ازبین میروند تا از نو اثری تازه متولد شود.
خانه غرق بود در خواب عصرانه؛ اما مادر بیدار بود و حیاط را جارو میزد. مثل همیشه بعد از جارو باید آب میپاشید تا خاکهای رقصان و چموش معلق در هوا را آرام کند.
«چند گرگ از عروسی مادرم ماه جان»، نمایشی از احسان جانمی، با روایتی بومی و زبانی جهانی، جنگ و صلح را در فضایی شاعرانه و گروتسک به تصویر میکشد. این نمایش تجربهای متفاوت را به تئاتر اصفهان آورده است.
در سالهای اخیر این جمعبندی برای دنیا حاصل شد که میتوان بدون نفت ایران هم چرخه اقتصاد را چرخاند.
زنها فین بالا میکشیدند و اشک صورت را با گوشه چادر پاک میکردند. آخر روضه بود و شیخ حسین مثل همیشه سر به آسمان، دستها را از هم باز کرده بود …
در میان تصاویر و ویدئوهای شکوهمند عملیات وعده صادق 2، ویدئویی چندثانیهای تفاوت ماهوی با دیگران داشت؛ شهرکنشین بُهتزده صهیونیسم با تماشای باران موشکی در آسمان سرزمینهای اشغالی، با لهجه عبری میپرسد: «حماسی؟ حماسی؟» و در جواب میشنود: «خمینی، خمینی!»
در دنیای معاصر که هر روز خبرهایی از جنگ، بحران و ناامنی به گوش میرسد، هنرمندان باید نقش فعالتری را ایفا کنند. با این حال، بسیاری از آنها از واقعیتهای تلخ و دردناک فاصله گرفتهاند و در دنیای خود غرق هستند، گویی هیچ خبری از رنجهای انسانها و اخبار تلخ روزانه ندارند.