در همان ابتدای فیلمِ «بچه سوم» وقتی بدانیم که پدر، مادر و هر سه خواهر و برادرِ مهدی ناشنوا هستند، شاید اینگونه تصور کنیم که مستند درباره ناشنوایان است؛ اما هرچه بیشتر زمان بگذرد، پی میبریم که داستان درباره زندگی یک شنواست؛ درباره فرورفتن در سکوت و دوباره غرق صداشدن است.
پَر چادرش را سفت میگیرد و میگوید: «20 سال گذشت؛ با همه سختیهایی که به خاطر پسرش توان صحبت کردن از آن را ندارد؛ بهویژه از دهسالگی که همسرش سکته کرده و او را با یک فرزند معلول تنها گذاشته است.»
هیجانزدهام؛ مثل نوزاد چند ماههای که از اتصالات شبکههای نورونی مغزش به کشف تازهای رسیده باشد …
امروز میخواهم در دنیای معلمی از دغدغهای صحبت کنم که در طول این هشت سال تدریس همیشه برایم مهم بوده و ذهنم را مشغول کرده.
بزهکاری در میان جوانان و نوجوانان یکی از معضلات اجتماعی است که میتواند تبعات منفی فراوانی برای آینده فرد و جامعه به همراه داشته باشد.
محمدرضا دوستمحمدی در جدیدترین آثار خود، دنیای کودکان فاطمی را برایمان به تصویر کشیده است، دنیایی که همه ما از کودکی به یاد داریم، دنیایی که در آن کودکان، سربند «یا زهرا (س)» به پیشانی دارند، با عشق پرچم به دست میگیرند …
در سالهای اخیر، تکفرزندی در ایران به یکی از مسائل مهم اجتماعی تبدیل شده است.
این روزهایی که همزمان با تحولات جهانی مقاومت میگذرد، یکی از دغدغههایم واکنش فرزندانم به ناآرامی است.
الهه سادات بدیع زادگان/ عالمان علم اخلاق تربیت را اینگونه تعریف میکنند: تربیت عبارت است از فراهم آوردن زمینهها و عوامل به فعلیت رساندن یا شکوفا ساختن استعدادهای شخص در مسیر رشد، تکامل اختیاری او به سوی هدفهای مطلوب.
تربیت و مهیا کردن کودک برای انجام تکالیف عبادی، یکی از مهمترین وظیفههای والدین محسوب میشود. آیات و احادیث فراوانی بهصراحت به انجام این مسئولیت مهم اشاره کرده است که بر وجوب یا استحباب تربیت دینی در محدوده احکام و مسائل مورد ابتلای فرزندان دلالت دارد؛ مثلا از آیه ششم سوره تحریم چنین برمیآید که وظیفه تربیتی برای والدین، امری ملزم و واجب است.
هرچند امروزه شاغل بودن زنان، امری بدیهی و مسلم مینماید،چهبسا که بانوان بهدلیل ناآشنایی با الگوی صحیح و اسلامی اشتغال و عدم توجه به چالشها و آسیبهای احتمالی، با مشکلات جدی مواجه شدهاند.
«حوضِ» میان خانه، «فرشهایِ» شسته و پهن شده روی نردههای ایوان، «شمعدانی»های لب باغچه! اینجا همه چیز بوی خبری خوش میداد؛ بوی عید! عید هر سال برای «طیبه»خانم بویی دیگر دارد.