
آمادگاه داستانهای تاریخی بسیاری برای روایت دارد. از مهمانهای خارجی که به هتل عباسی رفتهاند و بعضاسیاستمدارانی بنام بودند تا همین مجموعه فرهنگیتجاری که بزرگان بسیاری برای یافتن کتاب به آن سرزدهاند.

اصفهان شهر منحصربهفردی است. این شهر علاوه بر برخورداری از تاریخی کهن، میراثهایی همچون قدیمیترین حوزه علمیه شیعی، کانون قدیمی کارگران، مرکزیت فعالیتهای سیاسی و فرهنگی گوناگون و… را در سیاهه خود دارد. در این شماره به بخشی از مبارزات قهرآمیز مردم علیه حکومت پهلوی میپردازیم.

دوشنبه هفته گذشته مصادف با 20 تیرماه 1402 استاد مهندس مهدی ابراهیمیان دار فانی را وداع گفت و پس از انتقال پیکر این هنرمند از تهران به اصفهان، در آرامستان باغ رضوان در کنار دیگر هنرمندان اصفهانی آرام گرفت.

هتلهای اصفهان جنبوجوش پیدا کردهاند و از الان به پیشواز نوروز رفتهاند. اصفهان به دلیل وجود جاذبههای متنوع تاریخی و معماری یکی از پرطرفدارترین مقاصد برای مسافران نوروزی است. پیشبینیها حاکی از این است که هتلهای شهرمان در ایام نوروز با 90درصد ظرفیت فعالیت کنند. در شرایط کنونی نیز هتلداران از افزایش تقاضای مسافران برای اقامت در هتلها خبر میدهند. به گفته فعالان هتلداری، قیمتها از دو ماه گذشته حدود 30 الی 40درصد افزایش یافته است و با همین قیمتها خدمات هتلها به مسافران در ایام نوروز عرضه خواهد شد.










«میدانگاه و مجموعه فرهنگی عباسی اصفهان ثبت ملی شد». خبر کوتاه و بهظاهر ساده است. مثل خبر ثبت ملی خیلی از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس شهر و کشورمان که تنها به ثبتنام یک اثر در یک فهرست ختم میشود و بعد از آن نه اتفاق خوشایندی برای اثر ثبت شده میافتد و نه به دنبال آن مجموعهای از اقدامات و فعالیتها برای زندهنگهداشتن ارزشهای آن اثر انجام میشود!










پاتوقهــــــــای شهــــــــــری فضاهایی ازپیشطراحیشده و منتخب از سوی مدیران شهر نیستند. بلکه فضاهایی هستند که براســاس معیارهایـــــی پیشبینیناپذیر از سوی مردم مورد توجه و استقبال قرار میگیرند و رفتهرفته به مرکزی برای تجمع شهروندان بدل میشوند.» این را «محمود درویش» معمار برجسته و پیشکسوت اصفهان که طراحی پروژههای مهمی همچون بویین زهرا، مرمت و توسعه مورچهخورت، مجموعه اداری و مسجد پلار (کاندیدای جایزه آقاخان) و… را در کارنامه خود دارد، در گفتوگو با «اصفهان زیبا» میگوید. به اعتقاد او، پاتوقهای شهری را نمیتوان به شهر و شهروندانش تحمیل کرد، بلکه باید زمینه و بستر لازم برای شکلگیری چنین فضاهایی را ایجاد کرد تا مردم براساس جذابیتهای موجود در فضا نسبت به یک نقطه واکنش مثبت نشان داده و آنجا را به عنوان پاتوق خود در شهر انتخاب کنند.










کمی به گذشته برگردید و خاطراتتان را مرور کنید. به این فکر کنید کسانیکه اکنون در حلقه دوستان و آشنایان شما قرار دارند در چه شرایط زمانی و مکانی در این حلقه قرار گرفتند. به چیزی که شما و این افراد را بههم پیوند داده است دقت کنید. آیا نسبتهای خانوادگی و فامیلی منجر به پیوندهای دوستی و آشنایی شما شدهاند؟ آیا مدرسه و دانشگاه زمینه آشنایی شما را فراهم کردهاند؟ آیا خانههایتان بههم نزدیک است؟ آیا تابهحال شده است بدون این زمینههایی که از آن صحبت کردم با کسی آشنا شوید؟ آیا تابهحال شهر موجب شده است که پیوندی با دیگران برقرار کنید؟










«محیط مناسب بر راحتی، امنیت و آشنایی تأکید دارد»، عبارت تقریبا مشترکی بین معمارها، شهرسازها، منتقدان شهری و حتی کاربران فضای مختلف برای وصف مکانهای مطلوب است. امنیت و آشنایی در کنار چند کیفیت دیگر که بتواند به افراد امکان حضور در فضاهای خصوصی و عمومی بدهد و آسایش آنها را در استفاده از فضا تأمین کند، دال بر مناسببودن محیط است. برخلاف غنای نمادین، تاریخی و بامعنای زیست سنتی که به خلق فضاهایی تعریفشده میانجامید، ما امروز با نامکانهای غیرمنتظره فرودگاهها، بازارهای روز خرید عمده، پارکینگهای چندطبقه و فضاهایی روبهرو میشویم که در معرض جریانهایی که با دوربینهای مداربسته کنترل میشوند، قرار دارند.










برای کمتر اصفهانی، مجموعه عباسی با خودش خاطرهای به همراه ندارد. به ویژه آن روزگاران که میشد بیشتر کتاب خرید و تبِ کتابخوانی هوشمند هم فراگیر نشده بود، مجموعه عباسی یکی از فضاهای شهری مهم اصفهان بود که سرزندگی فضای شهری در کنار حضور اقشار مختلف را به چشم میآورد. فضایی میدانگاهی که نه فقط جایی برای خریدوفروش که جایی برای نشستن، تعامل، گفتوگو و نظارهکردن بود و هست. وجود کتابفروشیهایی از دسته عمومی، دانشگاهی، تخصصی، کتابهای کنکور و جز آن در این مجموعه باعث میشد تا عملا یک خانواده اگر گذارش به آنجا بیفتد، هرکدام از اعضایش بتوانند چیزی سرگرمکننده برای خود بیابند.










همواره یکی از مهمترین پرسشها برای من درباره هنر معاصر اصفهان این بوده که با توجه به نزدیکی اصفهان و تهران و آشنایی هنرمندان اصفهانی با تحولات هنری آن شهر، چرا جریان هنر مدرن و معاصر در اصفهان حدود چهلوپنج سال بعد از تهران ظهور کرده است؟ برای یافتن پاسخ این پرسش تصمیم گرفتم که مطالعه و پژوهش در دورههای قبلتر تاریخ هنر اصفهان را انجام دهم. برای همین سراغ هنر و هنرمندان اواخر قاجار و اوایل پهلوی رفتم. ابتدا در دوره فوقلیسانس درباره زندگی و آثار حاج میرزا آقا امامی و تحولات زمان او کار کردم که نتیجهاش در قالب یک کتاب چاپ شد.










به آتلیهاش که پا میگذاری، انگار در یک خانه موزه دیدنی قدم گذاشتهای. در و دیوار با رنگ و نقشهای بیمثال تزیین شده است. کارها هم غالبا مثل خودش شوخ و شنگ و پر از رنگ و زندگیاند.کنار هر تابلو که بایستی، روایتی با تو میگوید و شعری ساز میکند.سیاحت در کارگاه و گالری امیرهوشنگ جزیزاده فقط به دیدن تابلوها ختم نمیشود؛ بلکه طرحهایش را میتوان بر آثار قلمزنی، میناکاری، معرق، منبت و… هم دید که تنوعشان آدم را شگفتزده میکند و عجیب اینکه هنوز و در 88 سالگی تقریبا روزی چند ساعت کار میکند بدون خستگی و هیچ اثری از ملال!استاد جزیزاده را خیلیها به هنر و هنرمندی میشناسند.مینیاتوریست و طراح برجسته فرش اصفهان که بیش از پنج دهه سابقه کار هنری دارد و نامش با نام هنر ایران به نیکی عجین است. هرچند که گفتوگوهای مختلفی با استاد جزیزاده تاکنون انجام شده است ولی گپ و گفت با او همچنان خالی از لطف نیست.










شماره جدید گردشگر مثبت با عنوان «صد گنج عیان نهان از میراث ناملموس ایران» با حضور شهردار اصفهان، طی مراسمی در خانه استاد امیرهوشنگ جزیزاده که گالریموزه مینیاتور مکتب صفــــــوی اصفهان است، رونمایی شد. چاپ مینیاتـورِ چوگان، اثر استاد بر جلد جدیدترین شماره کتــــــــابمجلـــــــه گردشگـــــــر مثبـــــت و مصادفشدن انتشار این شماره با دو مناسبت سالروز تولد 88 سالگی استاد جزیزاده و هفته نکوداشت اصفهان، بهانهای شد تا به احترام هنرمندی که میراثبانِ گرانقدر یکی از مهمترین میراث ناملموس جهانی ایران است، به خانهآتلیه او برویم و مراسم رونمایی از شماره ویژه گردشگر مثبت را در فضای ویژهای جشن بگیریم.