جشنواره چهلوچهارم فیلم فجر که مقارن شده با شانزدهمین دوره این جشنواره در اصفهان، صحنهای از یک تناقض آشکار است. در حالی که بسیاری از سالنهای سینما با صندلیهای خالی مواجه هستند، گویی وز ارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جایهای بیشتری را نیز از پیش خالی نگه داشته است.
خبرنگاری در حوزه فرهنگ و هنر و ادبیات مساوی است با حضور ثابت در جشنوارههای فرهنگی و هنری و رصد اوضاع و پوشش خبری. در اصفهان هم جشنوارههای فیلم فجر و فیلم کودک و نوجوان سردمدار جشنوارهها هستند.
نمیدانم چرا؟ اما همچنان امیدواریم. قبلا تنها ناراحتیمان این بود که بسیاری از فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر در شأن آن نیستند و استاندارد کافی برای تولید ندارند، اما امسال اما با حذف سانسهای ویژه، دلمان را خوش کردیم به فیلم دیدن کنار مردم و امید به سالنهای پر از جمعیت.
سوم شانزدهمین جشنواره فیلم فجر در اصفهان، شب پروپیمانی برای اصفهانیها بود و اصفهانیها دو فیلم خوب جشنواره امسال یعنی «زندهشور» و «قایق سواری در تهران» را در سینماها تماشا کردند، اما در شب چهارم، اصفهانیها چشمانشان به پرده نقرهای سینما دوخته ماند تا نه یک اثر خوب، بلکه یک اثر متوسط ببینند.
نخستین فیلمِ بلندِ سعیدِ زمانیان، کارگردانِ نامآشنای فیلم کوتاه، اثری است شلخته و سرگردان که پروندههای بسیاری را میگشاید و پیش از رسیدگی، آنها را رها میکند.
فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» با شخصیتپردازیهای بانمک و ملموسها تف و جواد شروع میشود و روایت پیشرفت دو همکلاسی را از دانشگاه بیان میکند؛ دوستانی با علایق متفاوت که رفاقتشان سبب سرنوشت مشترکشان میشود.
سینمای «جهان مبهم هاتف» نامش این انتظار را ایجاد میکند که با یک اثر پستمدرن اجتماعی روبهرو شویم؛ اما از همان دقایق ابتدایی روشن میشود که نهتنها خبری از فضای پستمدرن نیست، بلکه فیلم در ابتداییترین مؤلفههای روایی هم سرگردان است.
در باب نسبت فلسفه و سینما گفتن بسیار دشوار است، زیرا از سویی میتوان در باب این نسبت ذیل فلسفههای مضاف چون فلسفه سینما اندیشید و از دیگر سو میتوان درباره سینمای فلسفی و یا فلسفهورزی با سینما گفت.
در دههای که گذشت، جشنواره فیلم فجر به عنوان ویترین اصلی سینمای ایران، هرگز نتوانست آنطور که شایسته بود، به دنیای رنگارنگ و پرامید سینمای کودک و نوجوان بپردازد.
فیلم «جانشین» به کارگردانی مهدی شامحمدی، که در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت، روایتگر بخشی از زندگی و رشادتهای شهید حسین املاکی، جانشین لشکر قدس گیلان، با محوریت عملیات نصر ۴ در منطقه ماووت و ارتفاعات ژاژیله است.
فیلم امسال رسول صدرعاملی، اثری لطیف، خوشحسوحال و تا حدود زیادی شریف است که مدعایی بیش از آنچه هست و میتواند باشد، ندارد.
صحبت درباره فیلم «قایقسواری در تهران» را باید از نامش شروع کرد؛ نامی که هیچ ارتباطِ معناداری با داستانِ فیلم ندارد.