جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان را میتوان بهنوعی متعلق به آنان دانست؛ هرچند هر سال تعداد آثاری که برای کودکان و نوجوانان باشد، نه درباره آنان رو به کاستی رفته است و به قولی یک سوی ماجرای یعنی مخاطب را به ندرت میتوان به کودک و نوجوان اختصاص داد. با این حال، نباید فراموش کرد که در سوی دیگر یعنی سوی ساخت و تولید اثر، همچنان کودکان و نوجوانان نقش اصلی را ایفا میکنند و اکثر آنان نیز نابازیگر بوده و معمولا برای نخستین بار مقابل دوربین قرار میگیرند؛ بنابراین، همین موضوع میتواند چالش جدیای در برخورد با آنان را پیش روی عوامل سازنده قرار دهد.
«برزنگی» این روزها بهرغم حضور در جشنواره کودک، با یک حاشیه عجیب دستوپنجه نرم میکند. در نخستین روز برگزاری جشنواره بود که سازمان سینمایی با انتشار فهرستی، از فیلمهایی نام برد که برای تولید آنها، پروانه ساخت صادر شده است. «برزنگی» یکی از آن فیلمها بود. یعنی فیلمی که در روز اول جشنواره کودک امسال پروانه ساختش صادر شده، داشت در سینماهای ایران و در قالب یکی از آثار بخش مسابقه، نمایش داده میشد! هرچند که هنوز پاسخ درخوری بابت این اتفاق از سوی سازمان سینمایی و صاحبان این اثر منتشر نشده است.
امسال در سیوچهارمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان شاهد حضور بیش از پیش فیلمسازان اصفهانی هستیم، فیلمسازانی که یا برآمده از اصفهان هستند و یا در شهر اصفهان همچنان ساکن بوده و فیلمهای خود را در این شهر ساختهاند. در این دوره از جشنواره، مهسا امیری با فیلم کوتاه داستانی «دوچرخهباز» و متین رکن با فیلم کوتاه «منم سمیرا» حضور دارند. کریم رناسیان، مختار عبدالهی، وحید پاکزاد و امیرحسین عنایتی به ترتیب با فیلمهای بلند «راز قلعه»، «میان صخرهها»، «اشکنه» و «تیام» حاضرشدهاند. مسعود قدسیه، محسن صالحی فرد، سیداحمد جعفریان و ریحانه کاوش نیز در بخش پویانمایی کوتاه به ترتیب با آثار «کیمیاگر»، «گنج واقعی»، «پرندهباز» و «شبح ترسو» شرکت کردهاند.
فیلم لیپار ساخته حسین ریگی و تهیهکنندگی سعید خانی که آثاری چون دو زیست، لانه زنبور و من را تهیه نموده واجد بررسی است چرا که فیلم قابل احترام است و عناصری که در ساخت آن زحمت کشیدند از بازیگردان امین میری تا سایر بازیگران از خطهٔ سیستان و بلوچستان و همچنین بازیگران سرشناس تهرانی چون هومن برق نورد، مهران احمدی و بهناز جعفری به همراه گروه فیلمبرداری مسعود امینی و موسیقی مسعود سخاوت دوست سعی بر این داشتند که اثری متفاوت نسبت به سایر کارهای ساخته شده در سیستان و بلوچستان ارائه دهند.
گفتگو درباره بازی در فیلم ” لیپار ” و سیوچهارمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان
عصر جمعه است. ونهای خبرنگاران نوجوان روبهروی سالن اجلاس میایستند و مسافران آن پیاده میشوند. نوجوانان، پر از نشاط و انرژی و شاد با فرمهای یک شکل وارد سالن محل برگزاری مراسم افتتاحیه سیو چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان میشوند. فرش قرمزی تا در ورودی پهن شده است، تصویر کودکان با شکل و شمایل مختلف در مسیر قرار گرفته، کودکانی با لباسهای محلی، ماسک بر چهره… حتی کودکی که روی ویلچر نشسته… همگی متفاوت هستند؛ اما یک وجه مشترک دارند، شباهتی که به وضوح دیده میشود! لبخندشان!
سی وچهارمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، این روزها در بسیاری از استانهای کشور با مرکزیت اصفهان، در حال برگزاری است. اتفاق مهم جشنواره امسال، یکی کاهش آثار بخشهای اصلی جشنواره است که سبب شده تا فیلمها به صورت چرخشی در دو سینمای شهر (فلسطین و ساحل) به نمایش گذاشته شوند و دیگری، حذف سینماهای مردمیاست. امسال به دلیل کرونا، هیچ بلیتفروشی برای فیلمهای جشنواره صورت نمیگیرد و تمامیفیلمها تنها برای داوران، اهالی رسانه و نابینایان نمایش داده میشود.
فیلم «داستان هزار و یک روز» ساخته حبیب احمدزاده است که در پرونده کاریاش ساخت مستندهای «آخرین تیر آرش»، «موج زنده» و «مجسمه دنیا» دیده میشود. او این بار سعی داشته با آشناییزدایی و ارائه شکل جدیدی از مستندسازی با همکاری کشور ژاپن دست به ساخت اثری با نحلههای فکری خود که درونمایهای صلحآمیز دارد، بزند. گرچه اولین نقدی که میشود نسبت به این کار داشت، قرار دادن صدا روی اغلب تصاویر آنهم به شکلی کودکانه است.
«بلیط» در نگاه نخست، بهخاطر بهرهمندی از نام «سیدعلیرضا سجادپور» در مقام تهیهکننده، به یکی از فیلمهای کنجکاوبرانگیز جشنواره این دوره تبدیل شده است. فیلمی که سجادپور سالها پس از فراغت از مسئولیت در اداره نظارت و ارزشیابی وزارت ارشاد و سازمان سینمایی، حالا در قامت یک تهیهکننده ساخته تا بازگشتی دوباره به جریان تولید حرفهای سینما داشته باشد.
سی و چهارمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان از راه رسید. بازآمدن جشنواره از راه، چون نسیم مطبوعی بر پیکره سینمای ایران میماند. گزارهای که ادبیات کهن را تا بدین روز زنده نگهداشته و جانمایه آن استعارهها و بهرهگیریهای مناسب از قصهگویی با زبان کودکان و نوجوانان است. آثاری چون کلیلهودمنه، موش و گربه و حکایات و داستانهایی که در ادبیات کهن و معاصر با درونمایه کودکان آمده است. از اهمیت محتوایی سترگ با مفاهیم انتزاعی و انضمامی سخن میگویند که در پس حکایات و داستانسراییهای کودکانه پنهان هستند.
در «المپیاد فیلمسازی نوجوانان» توجه ما به سمت مقوله سینمای کودک و نوجوان و توسعه و ارتقای این سینماست. ما در این حوزه تربیت فیلمساز برای سینمای کودک ورودی ضعیفی داریم، چرا که اساسا برای این حوزه نیرو تربیت نمیشود. «المپیاد فیلمسازی نوجوانان ایران» یکی از بسترها برای تربیت این نیروهای مهم به شمار میرود.
گفتگو در مورد فیلم ” شهر گربهها ” و سی و چهارمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان