هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم کن شنبه شب با اعلام اسامی برندگان نخل طلا توسط هیات داورانی به ریاست اسپایک لی، کارگردان نامدار آمریکایی به کار خود پایان داد. در این مراسم، نخل طلای جشنواره به فیلم «تیتان» به کارگردانی ژولیا دوکورنو از فرانسه رسید.
رویداد هنری «باغ جست» شامل سه برنامه هنری است که بخش اول بانام باغ جست، مروری بر بیش از سی پرده قلمکار نقاشی اصفهان از مجموعه مرتضی بخردی و با چیدمانی از مرتضی بصراوی است که در گالریهای بوستان و گلستان عمارت سعدی به نمایش درآمده است. همچنین نمایشگاه «حاشیه» که شامل 150 قالب یا مهر قلمکار از مجموعه آثار پارسا پور ابراهیم و تعدادی لباس از دوره قاجار است در گالری نقطه یا تک اثر عمارت سعدی ارائه شده است. همزمان با برگزاری این دو نمایشگاه، ویدیو آرت «باغ جست» کاری از مرتضی بصراوی و رسول کمالی به نمایش گذاشته میشود که در آن به تقابل دنیای صنعتی امروز و نیاز به دنیای هنری گذشته پرداختهشده است.
هموگان یا اعتدالین به لحظهای گفته میشود که خورشید از صفحه استوای سماوی میگذرد و این پدیده در هرسال خورشیدی دو بار رخ میدهد، یکی اعتدال بهاری شمالی تقریباً در آغاز فروردینماه و دیگر اعتدال پاییزی جنوبی که تقریباً اول مهرماه رخ میدهد؛ اما هموگان در گالری اکنون نامی است که سمیه پناهی برای نمایشگاه نقاشی خود انتخاب کرده است.
مسابقه فصلی خانه کاریکاتور حوزه هنری اصفهان، عنوان سلسله مسابقات فصلی کارتون است که اکنون فصل یک آن با موضوع «وعدهوعیدها، شعارهای توخالی» در حال برگزاری است. به همین بهانه با مهناز یزدانی و مجتبی حیدرپناه، از داوران این مسابقه، به گفتوگو پرداختیم که در زیر میخوانید.
در تابستان 1312 خورشیدی، نمایشی برگرفته از اشعار فردوسی، نوشته غلامحسین زیرکزاده و به فرم «تمامآهنگی» در «فضای جنب کافه جهاننما واقع در ابتدای خیابان پهلوی، روبهروی پلهای چهارباغ اصفهان» به روی صحنه اجرا رفت. در ستون پیشین (اصفهان زیبا 13 تیر 1400) به جزئیاتی از پی اس این نمایش که روزنامه اخگر گزارشی اختصاصی دربارهاش منتشر کرده بود، پرداختیم. یک هفته پس از این گزارش، موعد اجرای نمایش فرا رسیده و روزنامه اخگر نیز تحلیلی از آن ارائه داده است. اکنون طبق قرار قبلی، به سفری تاریخی میرویم تا از ورای سال 1400 خورشیدی، همزمان با گزارشگر اخگر، به تماشای نمایش کیخسرو و سیاوش در تابستان 1312 بنشینیم:
نشست خبری اولین جشنواره ملی داستان کوتاه کوتاه «ذکر خیر» با محوریت نگارش داستان کوتاه و با شعار «در کار خیر قلم بگذاریم» با هدف پرداختن به اقدامات خیرخواهانه در ارتقای بهداشت و سلامت عمومی جامعه در سالن امام هادی(ع) حــوزه مــعــاونــت بــهــداشتی دانــشـگاه علومپزشکی اصفهان و با حضور کمال حــیــدری، مـعــاون بــهــداشــتــی دانشگاه علومپزشکی اصفهان و رئیس هیئتمدیره مجمع خیرین بهداشت و سلامت استان اصفهان «امام هادی (ع)» و محمدحسن مردانی، دبیر این جشنواره برگزار شد.
می دانیم که هر گونه نشر، پخش، عرضه، استفاده و کپی از آثار هنری که مشمول حمایت قانون هستند ممنوع بوده و دارای عواقب مادی و مجازات برای فرد متخلف است. انواع این تخلفات و سوءاستفادهها در قانون ذکر شدهاند. ازطرفی در همین قانون خاص یعنی قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان مصوب سال چهل و هشت خورشیدی در مجلس سنای ایران، استثنائاتی برای برخی استفادهها از آثار هنری وجود دارد. یکی از این استثنائات را در یادداشتهای گذشته بررسی کردیم که عبارت بود از استفاده آثار هنری در جزوات و مطالب آموزشی توسط اساتید و معلمان به شرط عدم انتفاع مادی و عدم فروش یا نشر گسترده آنان.
«غفور اسکندری سخندری» ازجمله شوریدگان وادی و طریق معرفت است که روح ناآرام و کمالخواه و دل بیقرارش همیشه در پی خلق آثار هنری بوده است. او که هیچگاه دست از طلب برنداشته و پیوسته در شکوفایی و طرب بوده است، گاهی نکاتی ظریف و باریکتر از مو در خط نستعلیق میبیند و آن را در نهایت اخلاص به هنرجویان و دوستداران خط پیشکش میکند، گاهی بهصورت خاص رد قلم میرزای کلهر، میرزا غلامرضا، میرحسین ترک و میرزا کاظم را میگیرد و گاهی نیز دل به زیبایی خطوط میرعماد میبازد و به عشق آن مینازد.
بالاخره و پس از ۱۶ ماه رکود سینماها، یک فیلم پرمخاطب روی پرده آمد تا نجاتبخش گیشه سال ۱۴۰۰ باشد. در طول این ۱۶ ماه، حدود ۱۲ فیلم ایرانی به روی پرده رفت که تقریبا هیچیک از آنها آثار پرمخاطب نبودند. در این میان، دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف ۲ که گمان برده میشد با استقبال حداکثری مخاطبان مواجه میشوند، فروش چندانی نداشتند تا صاحبان آثار پرفروش ریسک چندانی برای نمایش فیلم خود در دوران کرونا نکنند.
تیر ماه است، سخن از عباس کیارستمی خنکایی است که به سینمای تب زده این روزها جانی دوباره میبخشد. او در تیر ماه متولد و در همین ماه به ابدیت سفر میکند. چه خوب است که به رسم «تکرار» از او یاد کنیم. نه فقط برای برگزاری نکوداشت یاد او که آنهم بباید و بل اینکه با تکرار از او به فصلی تازه بیندیشیم که سینمای امروز بدون کیارستمی انگار چیزی کم دارد.
مازیار زارع، مدرس موسیقی و نویسنده کتاب «من و ملودیکا»، متولد 1357 در شهر اهواز است و از سال 1372 تاکنون در اصفهان سکونت دارد. او که موسیقی را با ساز کیبورد شروع کرده و رفتهرفته به سمت پیانو گرایش پیدا کرده، دانشآموخته کارشناسی موسیقی ساز جهانی از دانشگاه صدا و سیمای تهران است و بهعنوان کارشناس موسیقی در رادیوی صدا و سیمای مرکز اصفهان فعالیت دارد و در برنامههای بسیاری بهعنوان تهیهکننده و آهنگساز فعالیت داشته است. زارع تنهامدرس سیستم دودستینوازی ساز ملودیکا در ایران است که کتاب «من و ملودیکا» بهعنوان اولین کتاب آموزش موسیقی به کودکان توسط او منتشرشده و سه تألیف دیگر او درباره ملودیکا نیز بهزودی منتشر میشوند، همچنین آلبوم «جان مریم» تکنوازی او از چند آهنگ خاطرهانگیز با استفاده از ساز ملودیکاست.
بیست و هشتم مهرماه سال 1397 اساتید و هنرمندان پیشکسوت عرصه موسیقی در یکی از خانههای قاجاری خیابان ابن سینا جمع شدند تا گشایش عمارت هنرمند را با مرور تاریخ موسیقی و آواز اصفهان در این خانه رقم بزنند. از آن زمان عمارت هنرمند به نام آشنایی برای اصفهان تبدیل شده است؛ نامی که میزبان و محفلی برای هنرمندان رشتههای مختلف است. کافی است اندکی در کوچهپسکوچههای خیابان ابن سینا گذر کنیم تا به عمارت هنرمند برسیم، عمارتی که با نام مدیرش نیز عجین شده است، اگرچه او خود را خدمتگزار هنرمندان میداند. در این گزارش، فرید صلواتی از فعالیتها و چگونگی مدیریت بر عمارتی میگویـد که سه سال در آن و با آن زیست.