حتما تاکنون از کنار دیوارهای زیادی عبور کردهاید که روی آنها طراحی و نقاشیهایی با موضوعهای مختلف اجراشده است. احتمالا به این موضوع هم فکر میکنید که این کار به زیبایی چهره شهر و مکانها کمک میکند و در نگاه شهروندان اثرگذار است یا آنها را کثیف و زشت میکند؟ به این دیوارنگاریها هنر گرافیتی نیز گفته میشود که بهعنوان یکی از هنرهای خیابانی و شهری در بسیاری از کشورها جایگاه خود را پیداکرده است. ایران یکی از این کشورهاست و اصفهان نیز ازجمله شهرهایی است که چند سالی میشود هنر گرافیتی در آن جدی گرفته شده است، نقاشیخط، داستانهای کهن ایران یا تصاویری از مفاخر شهر، نمونههایی از دیوارنگاریهایی است که در سطح شهر و استان اصفهان اجراشدهاند.
فیلم جوکر به کارگردانی تاد فیلیپس در ژانر روانشناختی سال ۲۰۱۹ اکران شد. واکین فینیکس در نقش جوکر به نام آرتور بدون هیچ نقش مکملی بهتنهایی داستان را به دوش میکشد. جالب است بدانید با تمام تخیلات ذهنی آرتور که در فیلم میبینید این داستان بر پایهی واقعیت دورهای از اشفتگی های شهر گاتهام ساختهشده است. این فیلم بیماری روانشناختی آرتور را نشان میدهد که علائم اسکیزوفرنی و شخصیت ضداجتماعی دارد. مسئلهای که منتقدین را به وجد آورده این است که فیلمنامه نگاه چند بازبینی دارد میتوان هر فردی با نگاه خودش بهراحتی تحلیل کند. آرتور در این فیلم معضلات یک بیمار اسکیزوفرنی را تنها به تصویر نمیکشد بلکه معضلاتی مثل تفاوت سطح طبقاتی در آن دورهی شهر گاتهام و یا شخصیتهای سرکوبشده از خانواده و اجتماع را به جزییات به نمایش درمیآورد.
«محمدمهدی اسماعیلی»، چهاردهمین وزیر ارشاد ایران، راه چندان دشواری در جهت شناسایی مصائب امروز سینمای ایران ندارد. مشکلات، به اندازهای حاد و نخنماست که هیچ فرصتی را برای وزیر جدید در جهت شناسایی دوباره باقی نمیگذارد. بهخصوص طی دو سال گذشته که به دلیل شرایط کرونایی، سینما و افراد حاضر در این صنعت، دچار بیشترین تلاطمات حرفهای و صنفی شده و ضررهای بسیاری بر بدنه سینمای کشور وارد آمد. حالا اما وزیر جدید آمده تا به این اوضاع نابسامان، نظم و اعتباری دوباره ببخشد. سینمایی که تا سال 98، شاهد رشد شاخصهای خوبی در آمارهای لجستیکی خود بود که اگر کرونا نبود، امروز از شرایطی متفاوت سخن میگفتیم و ایران را در صدر یکی از بهترین کشورهای درحال توسعه قرار میداد.
کاری که فروغ بهمنپور میکند فقط از عهده آدمهای عاشق برمیآید و بس. مگر کار سادهای است خانه به خانهرفتن و مراودۀ بدون معامله و سرشار از عشق و صداقت و پایمردی با بزرگان عرصه موسیقی؟! بهمنپور از تبار آن آدمهای مثالزدنی است که اگر نبودند بیشک تاریخ، نقصانی پُرناشدنی داشت، کما اینکه سالها میگذرد اما نه کسی شاملو و آیدا شد و همچون کتاب کوچهای ساخت، نه مانند دهباشی آمد و بخارایی آفرید، نه نسرین ظهیری شد و آمدیم خانه نبودید را نگاشت و نه پرویز ناتل خانلری ظهور کرد و نه دیگر بزرگانی که آستین خود را بالا زدند و لحظههای زندگانی را عاشقانه در مسیر آن چیزی گذاشتند که موجبش عشق بود و ساختند و پرداختند و جاودان ماندند.
زمانی که صحبت از قسمت دوم یک فیلم سینمایی یا فصل دوم یک مجموعه نمایشی به میان میآید چند پرسش پیش روی سازندگان قرار میگیرد که تهیهکنندگان در مشورت با پلتفرم یا کمپانی سازنده آنها را بررسی کرده و بعد ساخت آن اثر نمایشی را کلید میزنند. اولین سوال، مربوط به میزان فروش قسمت اول آن اثر مذکور است. آیا قسمت اول از چنان اقبالی برخوردار بوده که حالا سراغ ساخت قسمت دوم برویم؟ آیا قسمت دوم میتواند همچون فصل اول به سود برسد؟ حال اگر در ادامه چنین سوالاتی با یک تهیهکننده دغدغهمند طرف باشیم بحث داستان و قصه خوب قابل بسط برای قسمت دوم نیز مطرح میشود.
به تاریخ جمعه، 16 شهریور 1313 خورشیدی، ساعت سه بعد از ظهر، جمعیتی چند هزار نفری در باغ چهلستون اصفهان گرد هم آمدهاند. این جمعیت آنجا جمع نشده بودند تا یکی از زیباترین کاخهای صفوی را بازدید کنند یا تصویر ستونهای پرصلابت ایوان کاخ را که هر کدام تنه کامل یک اصل چنار کهنسال بوده، بر آب حوض بزرگ باغ چهلستون، به نظاره بنشینند. آنها برای تماشا و تشویق یک رقابت ورزشی، در عرصهای که زمانی جولانگاه قدرت و ابهت پادشاهان صفوی بوده، جمع شدهاند.
روزانه چه تعداد عکس خوب در گوشیهای تلفن همراه خود میبینید؟ از میان بیش از یکمیلیارد عکسی که روزانه در فضای مجازی آپلود میشود، چه تعدادی را میتوان عکس خوب خواند؟ امروزه سواد بصری جوامع، بالا رفته است؛ اما عکس خوب گرفتن کافی نیست؛ بلکه عکاسی به قصهگویی نیاز دارد که این موضوع ارتباط میان عکاسی و علوم دیگر را نشان میدهد؛ موضوعی که ساسان مؤیدی، عکاس پیشکسوت، به آن اشاره کرده و بر ضرورت استفاده از نوشتار مناسب در عکاسی نیز تأکید میکند. او که بیش از همه با مجموعهعکسهای «تهران پنجاه روز» از جنگ و بمباران شیمیایی حلبچه شناخته میشود و سال گذشته نیز با مجموعه «حکایت عاشقی» بهعنوان اولین ایرانی برنده جایزه صلح جهانی «آلفرد فرید» در وین اتریش برگزیده شد، اعتقاد دارد اگر در ارائه عکس تأمل داشته باشیم و بهصورت مجموعهای و قصهگویی کار کنیم، به نتیجه خواهیم رسید. آنچه میخوانید دیدگاه «ساسان مؤیدی» درباره لزوم ایجاد مجموعه و قصهسازی در عکاسی است.
سالمندی، دوران مهمی از زندگی است که با سیر طبیعی تغییرات فیزیولوژیکی و روانی همراه است و میتوان با آگاهی از مراقبتهای مربوط به این سنین و شناخت این دوره، بیماری و ضعف را به کمترین حد رسانده و دوران سالمندی سالمی داشت. اگرچه در درجه نخست نیازهای عاطفی سالمندان در کنار خانوادههای آنها حاصل میشود، اما گاهی اوقات حضور در کنار همسالان و انجام فعالیتهایی که پیش از آن، فرصت پرداختن به آنها را نداشتهاند سالمندی آنها را به دورانی پویا و شکوفا تــبــدیــل میکنــد. مــرکز روزانــه آمــوزشــی توانبخشی رنگینکمان سپید اصفهان اولین مرکز روزانه آموزشیتوانبخشی ویژه میانسالان و سالمندان است که در بهمنماه 1380 شکل گرفت و از 1384 تاکنون با مجوز رسمی از سازمان بهزیستی کشور به فعالیت خود ادامه داده است؛ مرکزی روزانه برای سالمندان که در 1391 موفق به دریافت جایزه نهاد مروج علم از انجمن ترویج علم ایران شده است.
نفت و داستانهای مربوط به آن، ارتباط چندانی با کتاب «هزارویکشب» ندارند؛ اما قصههای تودرتوی این اثر، چنان در داستانهای مختلف ریشه دوانده که ناگزیر میتوان نمادهای بازآفریده آن را در نفت و افسانههایش نیز یافت. بخشی از کتاب هزار و یک شب، داستان مردی به نام «سندباد بحری» است که ماجرای سفرهای عجیب و غریبش را بیان میکند. سفرهایی آمیخته به انواع موجودات خیالی مانند غولهای عصبانی و آدمخوار، دیوها و دوالپایان.
عزاداری دهه دوم محرم در هیئت مکتب الصادق (ع) با رعایت پروتکل های بهداشتی برگزار می گردد .
تالار هنر و حوزه هنری اصفهان باهدف بهرهگیری از آثار مکتوب نمایشی و پژوهشی در حوزه کمدی و انواع آن و ضرورت تولید هرچهبیشتر در اینگونه تئاتری و با اعتقاد به این موضوع که ارتقای کیفی صرفا در چرخه تولید و ارائه به مخاطب امکانپذیر است، اقدام به برگزاری سومین جایزه ملی نمایشنامهنویسی خندستان در دو بخش اصلی و جنبی کرده است.
کسانی که به جریان اندیشه در حرکت نظام اسلامی یاری میرسانند، دو دسته هستند؛ کسانی که مشخصا درون این حرکت قرار گرفتهاند و معیار خوبی یا بدی اقدامات خود را مشخصا اهداف نظام اسلامی دانند، دسته دوم عالمان و متفکرانی هستند که حرکت شخصی خود را بیرون از حرکت نظام اسلامی تعریف کردهاند، اما به واسطه نوع حضور اندیشه و درخشش معرفتی آنان به طور غیر مستقیم نظام اسلامی از آنان بهره میبرد. استاد محمدرضا حکیمی از دسته دوم بود. محمدرضا حکیمی را چه از حیث نظر و چه در زندگانی عملی بیشک باید از آرمانگرایان و عدالتخواهان به حساب آورد.