محمدعلی صاعد اصفهانی، صائب شناس و یکی از پرسابقهترین شاعران و انجمنداران اصفهان که سالها مدیریت انجمن ادبی صائب را به عهده داشت درگذشت. به گزارش اصفهان زیبا آنلاین، صاعد در سال 1302 در محله حاج رسولیهای اصفهان متولد شد و ابتدا در انجمن عشیق اصفهان و با حضور استاد صغیر اصفهانی و میرزا عباس خان شیدا پرورش یافت و سپس انجمن کمال شکل گرفت مه ریاست این انجمن از سال 1356 به عهده محمدعلی صاعد بود.
میگویند امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه صلح کرده و امام حسین علیه السلام با اصحاب جور و ظلم جنگیده، لیکن در تاریخ نکات فراموش شدهای وجود دارد که از مصادیق اخلاقی و سیاسی امام حسین (ع) به ما میآموزند و از اندیشه سیاسی امام نکات ارزشمندی به تفکر نو بنیاد ما میافزاید. امام حسین (ع) دارای محبوبیت مردمی بود، به گونهای که معاویه پدر یزید میگفت: «حسین اَحبّ الناس الی الناس». با این حال، حسین بن علی (ع) آغازگر جنگ نبود و جباریت یزید این تراژدی را در تاریخ آفرید.
طهران، خیابان شاهپور، خیابان مختاری، کوچه اردیبهشت. زادگاهی آشنا برای مخاطبان هزاردستان. مکانی که حاتمی خودش را در آن جای گذاشته و با سرک کشیدنهای درونی خود به آن مکان تراوشات ذهنی برآمده از زیستش را در آثارش متجلی ساخته است. او دانشآموخته دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر بود و حداقل 15 فیلم بلند سینمایی و چندین مجموعه تلویزیونی ساخته است. این کارگردان و فیلمنامه نویس کار هنری خود را با نویسندگی در تئاتر آغاز کرد و نمایشنامههای «ساتن»، «قصه حریر»، «ماهیگیر»، «حسن کچل»، «چهل گیس» و شهر «آفتاب و مهتاب» را برای تئاتر نوشت و برخی آثار سینماییاش «طوقی»، «سوته دلان»، «حاجی واشنگتن»، «کمال الملک»، «دلشدگان» و یکی از مشهورترین آثار این کارگردان صاحب سبک سینمای ایران سریال ماندگار «هزار دستان» است.
ایام المپیک است. المپیک یا «المپیاد ورزشیم کهنترین و بزرگترین رویداد ورزشی در جهان است که ریشه در مراسمی مذهبی در یونان باستان دارد. اولین حضور ورزشکاران ایرانی در مسابقات المپیک مربوط به سال 1948 میلادی مصادف با 1327 شمسی است؛ یعنی 14 سال پس از این آگهی چاپشده در روزنامه اخگر که خبر از یک مسابقه ورزشی تابستانی در اصفهان را میدهد. مسابقهای که برگزارکنندگانش آن را سرآغازی بر حرفهایشدن ورزش و پرورش ورزشکاران ایرانی برای حضور در میادین رقابت جهانی میانگاشتهاند. اکنون با هم به سال 1313 برویم تا از رویدادی که در باغ چهلستون قرار برگزاری داشته، باخبر شویم:
قوم قشقایی با آداب و رسوم متنوع از وزنههای تأثیرگذار در عرصههای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور بودهاند و در دشوارترین و حساسترین شرایط و موقعیتها همواره شهامت، فداکاری و استقامت خود را به اثبات رساندهاند که از آغاز ظهور و تشکیل اتحادیه ایلی با تعامل و همزیستی با دیگر قومیتهای ایران در انسجام و حفظ هویت ملی نقش مهمی ایفا کردهاند. این ایل دارای بزرگمردان و زنانی بوده که نهتنها تاریخ آنها را نساخت، بلکه تاریخساز شدند.
این نمایشگاه در گالری نقش خانه حوزه هنری برپا است.
ثبت لحظههای گذشته در قالب عکس و تلفیقی از یادبودها، یادمانها و آدمهایی که روزگاری بودند و حس شدند، سنتی ریشهدار است و کمتر خانوادهای را پیدا میکنیم که به آن نپرداخته باشد. عکسهای سیاه و سفید و رنگی در آلبومهای خانوادگی ما گویای گذشتهای است که در روزگار عکاسی آنالوگ به ثبت رسیدهاند و در این میان، من برای این خاطرهسازیها مدیون پدری هستم که با دوربین خود برای فرزندانش خاطرههای دلانگیزی را به ثبت رساند… شاید او نیز خاطرهبازیهایش را مدیون افرادی باشد که نوجوانی و جوانیاش را به لنز دوربین سپردند… عکاسانی که روزگاری در اصفهان نقشهایی از خاطره زدند.
جانت سلامت (پرفورمنس کلاه ایمنی) به منظور ترویج فرهنگ استفاده از کلاه ایمنی در میدان 25 آبان برگزار شد.
وقتی سخن از انحصار است، با مفهومی مواجه هستیم که منحصر و محدود به حصار مالکیت برای یک یا چند نفر به شکل تعیین شده و مشخص است. انحصار از ریشه حصر و حصار و چارچوب است. یعنی کسی حق ندارد به محدوده حصارکشیشده تعدی کند. متعاقب از این تعریف در حقوق مالکیت انحصاری با نوعی از حقوق مالکیت مواجه هستیم که نقض آن مستوجب کیفر یا جبران خسارت به نفع صاحب انحصار است.
«آوای شما نارساست! سپس به هنگام با شما، خود سخن خواهم گفت. اکنون ناشدنی است!» این جملات را در سال 367 هجری قمری نمیشنوم. کتابی جلویم باز نیست و این کلمات، عبارات آن کتاب نیست. وسط مردادماه 1400 است. تماسی برقرار شده که صدایی به گوش مخاطب آن طرف خط نمیرسد. مردی که این سخنان را میگوید، مخاطب گفتوگوی اصفهان زیبا آنلاین و به قول خودش شاهنامه گزار است. کسی که از کودکی با شاهنامه بزرگ شده، در 13 سالگی شاهنامه را خوانده و اکنون که نزدیک به 33 سال سن دارد، همچنان تمام زندگیاش را به شاهنامه گره زده است؛ از ادبیات حرف زدنش گرفته تا حتی لباس پوشیدن، خوردن و دیگر جزئیات سبک زندگیاش. با احسان نادعلی، معروف به توس نوذر در مورد شاهنامه و تاثیر آن بر روی تمام جنبههای زندگیاش گفتوگویی داشتیم که در ادامه آن را میخوانید.
درست زمانی که ایران در تبوتاب و هیاهوی کرونا میتازد آنسوی مشرق زمین و در پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک و دوستي بین چین و ایران، نمایشگاهی گروهی از هنرهای تجسمی با عنوان «گفتمان هنر پارسی و هنر معاصر ایران» شامل آثاری از چهلوسه هنرمند پیشکسوت و جوان هنرهای معاصر ایران در مرکز هنری پاورلانگ موزه هنرهای معاصر شانگهای چین برگزارشده است.