گفت‌وگویی درباره ابعاد سیاسی و اجتماعی خون‌خواهی شهیدان جنگ رمضان

انتقام؛ یک واژه و چند روایت

«انتقام» واژه‌ای است که دست‌کم در یکی دو هفته اخیر زیاد شنیده‌ایم. آن‌قدر زیاد که حتی گاهی به بحث و درگیری میان گروه‌ها هم منجر شده و در نهایت باعث جذب یا طرد چهره‌ها از جریان‌های مختلف شده است.

سینمای اصفهان، راوی امروز جنوب ایران

سینمای ایران همواره بستری برای روایت تنوع فرهنگی و اقلیمی این سرزمین کهن فراهم کرده است؛ جایی که فیلمسازان با تصویر کردن اقوام مختلف ایرانی، نه‌تنها به آثار خود غنای بصری می‌بخشند، بلکه پلی برای همدلی و درک متقابل میان مردمان این مرز و بوم می‌سازند. در این میان، فیلمسازانی که به مناطق مرزی و کمتر دیده‌شده می‌پردازند، فراتر از انتخاب یک ژانر، رسالتی فرهنگی و اجتماعی را دنبال می‌کنند.

نگاهی نو به بازتعریف نقش نهادهای معرفتی در معماری فصل جدید انقلاب اسلامی

در مسیر قله نوآوری‌های تمدنی

نسبت حوزه و دانشگاه در ایران همواره با گسست‌های ساختاری و روش‌شناختی همراه بوده است. این انفکاک، پیامدهای خود را در سطوح سیاست‌گذاری، مدیریت اجتماعی و فرهنگ عمومی به جا گذاشته و از شکل‌گیری الگویی بومی برای تولید علم و تربیت نیروی انسانی جلوگیری کرده است.

روایتی از دو بانوی دهه‌هفتادی که مسیر فعالیت اجتماعی خود را در حوزه تربیت نوجوان انتخاب کرده‌اند

دو بانو در میدان تربیت

می‌گویند: «دو خانم دست به خلق مجموعه‌ای مرتبط با تولید محتوا برای نوجوانان زده‌اند». گزاره آشنایی در جامعه امروز است. بی‌شک همه ما در اطرافیانمان بانوانی را می‌شناسیم که شاغل‌اند؛ حالا یا به‌صورت کارمندی یا مستقل و یا به‌صورت حضور فیزیکی در محل کار یا دورکاری.

ناشران اصفهانی برای کودکان چه منتشر کرده اند؟

آی قصه قصه قصه

به گزارش اصفهان زیبا؛

بررسی ادبیات فانتزی و تأثیر آن بر ذهن و تربیت کودک

زیر گنبدهای اصفهان خیال نفس می‌کشد

ادبیات فانتزی یکی از شاخه‌های جذاب ادبیات است که طیف سنی مخاطبانش، کودک و نوجوان تا بزرگسال را شامل می‌شود.

شعله‌های خون‌خواه

ترکیب‌بندی این عکس با قرار گرفتن سه شخصیت در سطوح مختلف، روایتی چندبعدی از سوگ و ماتم را ارائه می‌دهد. دیوار نماد تکیه‌گاهی است که افراد به آن پناه برده‌اند و نشان‌دهنده سنگینی بار واقعیت است.

دخترکان میناب روی قلب یک مرد

احساسی که آن روز در دل جمعیت موج می‌زد، اندوهی عمیق از یک فقدان بود؛ از دست دادن پدری که سایه‌اش بر سر امت بود. در کنار این غم سنگین، خشم زیادی بود؛ خشمی که در دل جمعیت می‌جوشید و با چشم‌هایی که گریه و غیرت در آن‌ها یکی شده بود، جریان داشت.

چشمانی با طعم حقیقی انتظار

دو روز مانده بود به تشییع رهبر شهید. از جایی که مستقر بودیم، مسیری طولانی تا مصلی داشتم و مجبور به تردد با مترو بودم.

آغوش باز قم برای آقای خوبی‌ها

روز سه‌شنبه ساعت سه و نیم صبح بود. مردم در جاده حرم تا حرم قدم می‌زدند تا خودشان را به مسجد جمکران برسانند.

سوگ شخصی

ساعت ۶:۳۰ صبح، میدان انقلاب مملو از جمعیتی بود که در انتظار عبور پیکر شهیدشان ایستاده بودند.

پنج روایت از پنج عکس در روزهای تشییع آقای شهید

تشییع روی شانه‌های تصویر

هفته گذشته ایران در تکاپو و غوغا بود. ملت ایران بعد از چهار ماه آقای شهیدش را به همراه خانواده‌اش روی شانه‌هایش تشییع کرد و در جوار نورانی و آرام امام رئوف به خاک سپرد.