اگر خبری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شود، می‌توانید آن را در منابع رسمی جست‌وجو کنید

در بحران‌ها چگونه اخبار نامعتبر را بشناسیم؟

در واپسین روزهای بهار، جنگ سایه سنگین خود را بر میهن ما افکند و چالش‌های متعددی را به همراه آورد که لازم است به آن‌ها در زمان آرامش پس از جنگ پرداخته شود.

سنت تعزیه و نمایش آیینی در اصفهان،‌چگونه آبشخور هنر تئاتر در کشور شد؟

تئاتر ایران ریشه‌دار در تعزیه اصفهان

یکی از مهمترین جلوه‌های نمایشی در ایران، تعزیه است. پرویز ممنون، پژوهشگر حوزه تئاتر و نویسنده کتاب «تاریخ تئاتر اصفهان» به بررسی تاریخی، هنری و میدانی تعزیه پرداخته است.

بعد از جنگ باید نحوه برخورد ما با آنچه ناهنجاری اجتماعی نامیده می‌شود با قبل از آن تفاوت داشته باشد

یادمان باشد هم‌سنگریم!

مطالب زیادی درباره جنگ 12 روزه اخیر بین ایران و اسرئیل نوشته شده که هر کدام از آن‌ها به جنبه‌هایی از این رخداد اشاره داشته‌اند. یکی از محوری‌ترین مطالبی که در این‌باره بیان شده، مطالبی است که حول وضعیت جامعه و احیای انسجام اجتماعی مطرح شده است.

«سند» های بی پایان بر مظلومیت حسین (ع)

اثر نقاشی حسن روح‌الامین، با عنوان «سند» چیزی فراتر از هنر زمینی است. در این اثر فاخر، گویا زمینیان و آسمانیان همه با هم ندای «السلام علی عبدالله الرضیع الذی فج» را سر می‌دهند.

گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با محسن بهارزاده خوشنویس اصفهانی و عضو هیئت کتاب‌الثقلین اصفهان درباره این هیئت خوشنویس

خوش می‌نویسیم به عشق حسین!

هنر خوشنویسی به‌عنوان یکی از اصیل‌ترین جلوه‌های فرهنگی و هنری ایران، همواره جایگاه ویژه‌ای در ترویج مفاهیم دینی و فرهنگی داشته است. این هنر که از دیرباز با ارزش‌های معنوی پیوند خورده، نه‌تنها شکوه بصری کلام الهی را به تصویر می‌کشد، بلکه پلی است میان زیبایی هنر و عمق ایمان.

جای بابا در تعزیه خالی است!

محرم که می‌آید یاد پدر بیشتر از قبل در ذهنم جولان می‌دهد؛ می‌پیچد در رگ و پی‌ام. دست و دلم به کار نمی‌رود. آشپزخانه تعطیل. دار قالی را ول می‌کنم به امان خدا. برای بابا استوری می‌کنم زمین جای خوبی نبود.

وقتی درد معنای دیگری دارد!

فاصله گرفتنش از من و صدای گریه‌اش، حتی سی ثانیه هم نشد. یکدفعه صدایش بالا رفت، جیغ کشید: «دستم!»

چه چیز این خاک را شکست‌ناپذیر کرده است؟ وسعتش؟ اقتدار نظامی‌اش و بناهایش؟ اقتصاد یا سیاستش؟

اینجا ایرانه، اینجا مردمش نمی‌بازن!

شب در میدان امام(ره) اصفهان که قدم بزنید، متوجه خواهید شد که شکوه آن از آنچه می‌گویند بیشتر است. آرامش شب باعث می‌شود تا هر آنچه هرج‌ومرج است، ته‌نشین شود و مفهوم، به‌غایت خود بر ما چیره گردد.

آداب نقد فیلم

آداب نقد فیلم

نقد فیلم، صرفاً یک تحلیل خشک یا قضاوت سطحی نیست؛ بلکه نوعی گفت‌وگوی فرهنگی میان مخاطب، منتقد و هنرمند است. هر فیلم، نتیجه‌ی تلاش ذهنی، هنری و احساسی گروهی از افراد است؛ بنابراین نقد آن باید با دقت، درک و احترام همراه باشد. متأسفانه گاهی شاهد نقدهایی هستیم که بیش از آن‌که تحلیلی باشند، تخریبی‌اند و به‌جای رشد، باعث دل‌سردی می‌شوند.

انفعال یا تماشاگریِ فعال؟

موقعیت اهل حرم

هیچکس از اهل حرم انتظار نقش‌آفرینی در میدان رزم ندارد اما همه می‌دانند که در نهایت، وضعیت اهل حرم است که تکلیف نبرد را مشخص می‌کند.

تلخ و شیرینِ «بنشین تا به تو گویم زینب»

سینمای ایران در بلندای عمر پرفرازوفرود خود بارها بستری برای ارادت به حضرت حسین (ع) بوده است. گاهی نه سرتاسر یک فیلم، بلکه لحظاتی از آن حسین‌دوستی ما ایرانیان را بازتاب می‌دهد که چه‌بسا پرجاذبه‌تر از فیلم‌های سرتاسر کربلایی می‌شود.

نامه‌ای به ضرغامة‌بن‌مالک تغلبی، از یاران امام حسین (ع)

تو که معصوم از خطا نبودی!

سلام ضرغامه خان! اینکه تقدیر در پیشانی آدم چه‌ها نوشته، جز خدا کسی خبر ندارد. حالا این را رفاقتی می‌گویم. تو فکر کن «از نوادگان قبیله‌ای عربِ جاهلی که در نجد عربستان پاگرفته، و احتمالاً دخترها را هم زنده‌به‌گور می‌کرده، سنگ‌قبری در آسمانی‌ترین جای این زمینِ خاکی پیدا می‌شود که روی آن حک شده ضرغامة‌بن‌مالک تغلبی».