اضطراب امتحان غول بیشاخودمی که این روزها گریبان بسیاری از دانشآموزان و نوجوانان ما را گرفته است.
هنر نویسنده در داستان کوتاه این است که در محدودهای از کلمات یعنی در تعداد واژههای کم بتواند یک داستان خوب خلق کند، شخصیت خلق کند، فضاسازی و ماجرا را رسم کند و دست مخاطب را بگیرد و از ابتدا تا انتها ببرد و همه اینها را در تعداد کلمات محدود اجرا کند.
جشنواره دانشجویی داستان کوتاه زایندهرود، با تمرکز بر نگاه جسورانه و خلاق دانشجویان، امسال نیز میزبان صداهای تازهای در ادبیات داستانی بود.
شاید در ابتدای ظهور سینما، انسان در برابرِ خود چیزی بیش از یک صنعتِ پیچیدۀ تفننی و ماجراجویانه که عمدتا جنبۀ فراغت و سرگرمی داشت، مشاهده نمیکرد؛ اما در زمانِ کوتاهی سینما به ابزاری بدل شد که شاید مهمترین راهِ نرم و غیرمستقیم برای حاکمسازیِ هژمونی فرهنگی، سیاسی و اجتماعی را پیشِ روی قدرتها قرار داد.
چند روز قبل یکی از کاربران، در یکی از پلتفرمهای مجازی بهرغم اینکه به یکی از رئالیتیشوهایی که در حال پخش و مجری آن نیز یکی از بازیگران سابق ایرانی است، ابراز تنفر کرده بود، در اظهارنظری متناقض نوشت: «لطفا این برنامه رو در سایر روزهای هفته هم پخش کنید.»
«مرگ و زندگی او در دستان شماست»؛ این جملهای است که معمولا برای ترغیب خانوادهها برای اهدای عضو اعضای عزیزانشان به کار برده میشود؛ اینکه اقدام شما میتواند فرد دیگری را به رندگی بازگرداند، میتواند چراغ یکخانه را روشن نگه دارد، میتواند گرمابخش حیات در خانوادهای دیگر باشد و… . جملههایی احساسی که به امید تأثیرگذاری در کوتاهمدت به کار برده میشود و بهتر است اینطور بگوییم که تأثیر چندانی هم ندارد!
میبینی نامرد! همین عنوان نامه را که تایپ کردم، وقتم را کِش رفتی. برای تو مینویسم ها؛ ولی تو نامردی میکنی. پیش از سلام، اجازه ندادی سلام کنم؛ حالا سلام. به همین راحتی کار خودت را انجام میدهی و ما را به هیچ هم حساب نمیکنی! انگار نه انگار کسی روی این دنیا نفسی هم میکشد.
کارگردان خلاق اصفهانی، قادر طباطبایی، با نگاهی متفاوت به شاهکار تراژیک شکسپیر، نمایش «تلالای مرگ» را بر صحنه تالار هنر اصفهان به نمایش گذاشته است.
گاهی بزرگترین شکست یک عصر، ناتوانی در درک مردانِ بیزمان است؛ اما تاریخ، همیشه قضاوت نهایی را به آینده میسپارد. ملاصدرا، صدر الهیون، فخر شیعه و صدر الحکما، زمان، تبعیدگاهش بود.
عقربه بزرگ ساعت به 12 میرسد و خاموش؛ سناریویی که دستکم این روزها برای همه مردم آشناست.
فاصلهگرفتن نسل جدید از هنرهای قدیمیتر که رنگوبوی تجسمیتری داشتند، میتواند یکی از چالشهای متولیان هنری ما باشد.
ورود هوش مصنوعی به دنیای هنر، مرز میان خلاقیت انسانی و الگوریتمی را کمرنگ کرده و تعاریف سنتی هنر را با پرسشها و چالشهای تازهای روبهرو ساخته است.