تابستان امسال با انتشار 15 روایت ویدئویی از اصفهان، به 11 زبان زنده دنیا و در قالب دو پروژه مجزا، به فصل پررونق بازاریابی شهری نصفجهان تبدیل شد. از یکسو، ده ویدئو منتشر شدند که هرکدام روایتی موجز، جذاب و خوشرنگولعاب از اصفهان به مخاطبانی در ده خواهرشهر اصفهان در سه قاره ارائه میدهند و از سوی دیگر، شاهد رونمایی از پنج فیلم بودیم که هرکدام در پنج دقیقه یکی از شهرهای خواهرخوانده اصفهان را به زبان فارسی بر اساس مشابهتهایشان با اصفهان، به ایرانیان معرفی میکنند.
کرونا اگرچه لطمات جبرانناپذیری بر پیکره سینما و تولیدات آن وارد آورد، اما برای گروه معدودی، بسیار پربار بود. در این 17ماه کرونایی، سالنهای سینمایی بسیاری در سراسر کشور متضرر شدند و پیرو این تعطیلیها، سرمایههای سینمایی فراوانی، در صف اکران سوخت و این صف، هماکنون، طویلتر از هر زمان دیگری، حدود 200 فیلم را به خود میبیند. از حجم تولیدات سینمایی کاسته شده و شبکه نمایش خانگی در این بحبوحه توانست قدعلم کرده و راهی که باید سالها پشتسر میگذاشت تا به بهرهوری برسد را تنها در عرض چند هفته طی کرد.
«دومین و سومین جشن پاتوق فیلم کوتاه اصفهان» به همت پاتوق فیلم کوتاه اصفهان و انجمن سینمای جوانان استان اصفهان و با حمایت شهرداری، حوزه هنری اصفهان، دبیرخانه جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان ونوجوانان، شرکت تبلیغاتی رویانو، موسسه فرهنگی هنری نوای مهر سپاهان و مجتمع تصویری عکاسان از ششم تا هشتم تیرماه اکران آثار در تالار سوره حوزه هنری برگزار شد. در این جشن 36 اثر پذیرفته شده به نمایش درآمد که 15 اثر در بخش مسابقه و 21 اثر در بخش نگاه نو بود. به همین بهانه با کارگردانهای جوان و نوجویی که آثارشان در جشن پاتوق به نمایش درآمد، به گفــتوگــو پرداختیم.
جلسه نقد و بررسی فیلمهای کوتاه اکرانشده در روز دوم پاتوق فیلم کوتاه اصفهان به همت پاتوق فیلم کوتاه اصفهان و انجمن سینمای جوانان استان اصفهان و با حضور سیاوش گلشیری و عطیه سلطانی، کارشناسان سینما برگزار شده و ازطریق صفحه اینستاگرام پاتوق فیلم کوتاه به صورت زنده برای مخاطبان پخش شد. سیاوش گلشیری، کارشناس سینما گفت: این فیلمها در دورههـــــای مختلفی ساخته شده است. به اعتقاد من این فیلمها چند ایراد کلی داشتند. از منظر آسیبشناسی باید بگویم ظرفی که بیشتر فیلمها باید در آن ساخته میشد گنجایش دیدهشدن نداشت. در بعضی از آثار ساختار فیلم متناسب نبود و هیچکدام از قسمتها در خدمت یکدیگر نیستند.
جلسه نقد و بررسی فیلمهای کوتاه اکرانشده در روز اول پاتوق فیلم کوتاه اصفهان به همت پاتوق فیلم کوتاه اصفهان و انجمن سینمای جوانان استان اصفهان با حضور مصطفی حیدری و احمدرضا سیستان، کارشناسان سینما برگزار شد و از طریق صفحه اینستاگرام پاتوق فیلم کوتاه به صورت زنده برای مخاطبان پخش شد. مصطفی حیدری، کارشناس سینما در این جلسه گفت: مشکل اصلی فیلمها معمولا در فیلمنامهنویسی است و این موضوع معمولا بعد از اکران فیلمها مورد توجه قرار میگیرد. اما سؤال اصلی این است که چرا ما هنوز درگیر این مسئله هستیم؟ با اینکه هر روزه آموزشهای بهروزتری انجام میگیرد و رویکردهای متفاوت و خلاقی به سینما اضافه میشود. همچنین در حوزه فیلمنامه نویسی کتابهای زیادی موجود است که فیلمسازان میتوانند آنها را مطالعه کنند تا بتوانند در شخصیتسازی موفقتر عمل کنند.
فیلم کوتاه «ترس خود را جابهجا میکند» به نویسندگی و کارگردانی ایمان صالحی، فیلمساز اصفهانی، پدیده سی و هفتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران بود. فیلمی که نظرات مثبت بسیار زیادی را به خودش جلب و البته اصفهان را صاحب جوایزی کرد که در دو دهه اخیر یا شاید در تاریخ سینمای کوتاه اصفهان بینظیر است. جایزه ویژه ایسفا و جایزه ویژه هیئت داوران و همچنین کاندیداشدن در چند بخش دستاورد بزرگ «ترس خود را جابهجا میکند» بود که بعد از سالها سینمای کوتاه اصفهان را بر سر زبانها انداخت.
سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران که در آبانماه آغاز شده بود، بعد از چندماه قرار است با اکران آنلاین فیلمها به کار خودش پایان دهد. جشنوارهای که امسال به دلیل همهگیری کرونا به دو بخش تبدیل شد. بخش اول مربوط به کارگاههـــا و نشستهای تخصصی بود که در همان مقطع در فضای مجازی برپا شد و بخش نمایش فیلمها که حالا با رضایت درصد قابل توجهی از فیلمسازان برای اکران آنلاین، قرار است از ۱ تا ۵ بهمن ماه از طریق سامانههای اینترنتی هاشور (خانه جشنواره)، وُدیو و تیوال برگزار شود.
چهاردهمین جشنواره بینالمللی سینما حقیقت یک شگفتی بزرگ داشت: عطیه زارع آرندی، فیلمساز جوان اصفهانی، با اولین فیلم بلند مستندش، «جاهای خالی پر شود»، توانست در حضور بسیاری از بزرگان سینمای مستند، دو جایزه بهترین کارگردانی بخش فیلمهای بلند و بهترین فیلم جشنواره را به دست آورد. این جوایز در کنار بازخوردهای بسیار مثبت منتقدان، مستندسازان و اهالی رسانه، عیار فیلم زارع را بیشازپیش بالا برد. زارع که چند سالی است در تهران بهصورت حرفهای به کار فیلمسازی مشغول است در گفتوگویی با اصفهان زیبا از داشتن رؤیای ساخت اولین فیلم بلند در سیسالگی میگوید؛ رؤیایی که حالا در بهترین حالت برای او محقق شده است.
کتاب سینماتوگراف شاید تنها تلاش جدی اصفهان در طول این سالها برای حضور در فضای ادبیات سینمای ایران باشد، تلاشی که علاوهبر استفاده از ظرفیت نویسندهها و مترجمان سینمایی اصفهان، از نخبگان و صاحبنظران سینما از شهرهای دیگر هم بهره میبرد. دنبالهرونبودن و تبعیتنکردن از فیلمهای روز، از نشانههای هدفگذاری مشخص این مجموعه برای پرداختن به مباحث مهم تاریخ سینمای ایران و جهان است. بعد از انتشار شماره اول کتاب با موضوع سینمای کلاسیک و نئوکلاسیک در سینمای ایران و جهان و پرداختن به سینمای آزاد ایران در کتاب دوم، این روزها سومی کتاب سینماتوگراف ویژه سینمای مستند ایران و جهان با پرونده ویژهای درباره احمد فاروقی قاجار، فیلمساز مهم تاریخ سینمای ایران، منتشر و در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. این مجموعه به همت دفتر تخصصی سینمای سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان تولید و انتشار مییابد.
«جلال مقدم» فیلمساز بزرگتری در تاریخ سینمای ما میشد اگر تنها یک اشتباه را تکرار نمیکرد؛ زمانی که «راز درخت سنجد» را ساخت، برای تنوع یا شاید هم مسائل مالی، فیلم تجاری و کمارزش «صمد و فولادزره دیو» را هم جلوی دوربین برد. اشتباه او در این بود که از این فیلم، سالم برنگشت تا فیلمهای طبق سلیقه خود را در تاریخ جاودانه کند؛ همانطور فیلمهای کممایه ساخت و قدر خودش را ندانست. این اتفاق در اشلی کوچکتر، برای «منوچهر هادی» رخ داد.
خبر ساخت «شیطنتهای جدی» توسط کریم لک زاده و گروهش در روزهای اوج شیوع ویروس کرونا از صفحه شخصی عوامل آن اعلام شد. مجموعهای چهارقسمتی و مشارکتی در یک لوکیشن واحد و با حضور دوستانی هم قرنطینه برای دور شدن از رخوت و افسردگی حاصل از بیماری ناشناخته تولید شد. داستان دو دختر که با […]
«نوشتار زنانه (به فرانسویÉcriture eminine) اصطلاحی در نظریه فمینیسم فرانسوی است که به نوشتارهای زنان میپردازد. نوشتار زنانه گفتمانی خاص دارد و به تن، عواطف و ناشناختهها نزدیکتر است؛ یعنی تمام مسائلی که قرارداد اجتماعی سرکوب میکند. از این منظر، ادبیات میتواند سرکوب شدهها، رازها و ناگفتهها را آشکار کند. در ادبیات معمولاً سبک مارگریت دوراس بهعنوان نماد نوشتار زنانه شناخته میشود. اغلب «همزمانی»، «کثرت» و «تحرک» را ویژگیهای زبانشناختی نوشتار زنانه میدانند» (ویکیپدیا). این تعریفی عام از نوشتار زنانه است.