خودکشی جوانان یکی از چالشهای بزرگ اجتماعی در جوامع امروزی است که به دلایل مختلفی ازجمله فشارهای روانی، مشکلات خانوادگی و بحرانهای هویتی به وجود میآید.
در سالهای اخیر، تکفرزندی در ایران به یکی از مسائل مهم اجتماعی تبدیل شده است.
اگر امروز درصد قابلتوجهی از اختلالات روانی را در اصفهان داریم، بخشی از آن میتواند بهخاطر حجم حادثههای این خطه در طول تاریخ باشد. در باب روانشناسی اجتماعی، یکی از مهمترین و جالبترین فرضیههای تاریخی، فرضیهای است با عنوان «فاجعهزدگی» که درواقع تأثیر پایدار فاجعه مغول را در تاریخ سیاسی و اجتماعی و علمی ایران بررسی میکند.
«علیه تربیت فرزند» کتاب نام آشنای قفسههای بخش روانشناسی کتابفروشیها و کتابخانههاست. زیر نام عنوان نوشته است: «برای فرزندمان باغبان باشیم یا نجار؟». به نویسندگی خانم «آلیسون گوپنیک» و ترجمه «مینا قاجارگر» از نشر «ترجمان».
سال 1399 که دوران اوجگیری ویروس کرونا بود و همه آموزشهای رسمی کشور به مجازیشدن و آموزش از راه دور پیوند خورده بود، یکی از اقواممان ترم پنجم پزشکی بود.
رسانههای اجتماعی در کنار مزایا و محاسنی که دارند، ممکن است پیامدهایی را برای افراد مختلف، بهخصوص گروه سنی کودکان و نوجوانان به دنبال داشته باشند که والدین میتوانند با آگاهسازی، تأثیر این معایب را کاهش دهند.
هر فرد در طول زندگی خود ممكن است بارها توسط دیگران مورد ارزیابی یا انتقاد قرار گیرد. برخی از این انتقادها سازنده است؛ اما برخی دیگر منتقدانه و مخرب است.
انگیزه، عامل یا مجموعه عواملی است که فرد را به انجام کاری سوق میدهد. به عبارت دیگر میتوان گفت مهمترین عامل برای حرکت شخص به سوی هدف، انگیزه است؛ زیرا تا نیروی اولیه برای شروع نباشد هرگز نمیتوان حرکت کرد. شاید بخواهید در شغل جدیدی شروع به کار کنید یا به شهری نقلمکان کنید یا شاید از داشتن عادتهای ناپسندی مثل پرخوری یا تنبلی خسته شدهاید و قصد دارید تغییری در رفتار خود دهید. شاید هم بخواهید رابطه عاطفی خود را خاتمه دهید یا رابطه کنونی خود را با تعهد جدیتری دنبال کنید. بدون توجه به راهنمایی، قدرتمندترین جایی که هر فرد در درون خود میتواند بر آن دست بگذارد، ایجاد انگیزه است.
مفهوم تابآوری در مقایسه با برخی عبارتهای دانش علوم انسانی، نسبتا جدید است. این مفهوم برگرفته از دانش مدیریت و روانشناسی است؛ چرا که برای بازخوانی رفتارهای مدیریتی و روانشناسی شهروندان و افراد استفاده میشود.
نائومی اوساکا، ستاره تنیس ژاپنی، اعلام کرد که از مسابقات اوپن فرانسه (مسابقات تنیس آزاد فرانسه) کنارهگیری خواهد کرد پسازآنکه به دلیل صحبت نکردن با رسانهها در طول این مسابقات، جریمه و تهدید به محرومیت شد، حالآنکه میخواست از سلامت روانیاش محافظت کند. واکنشهای اولیه مسئولان مسابقات اوپن فرانسه و دیگران در این خصوص، نشانهای از حس تأثر یا نگرانی در خود نداشت بلکه اوساکا را به دلیل انجام ندادن مسئولیتها و وظایف حرفهایاش مورد انتقاد قرار دادند. این اتفاق در شرایطی رخ داد که امتناع او از مصاحبه با رسانهها پس از یک پیروزی در دور اول مسابقات پیش آمد برخلاف دیگران که معمولاً به دلیل شرکت نکردن در نشستهای مطبوعاتی پس از شکستشان در مسابقه، جریمه میشوند.
رواندرمانگر عزیز،
چند ماه پیش و در یک گشت دانشگاهی1، پسر 18 ساله ما اعلام کرد که هدف و شغل آیندهاش را پیدا کرده است: او میخواهد وارد حرفه استندآپ کمدی بشود. واقعیت این است که او تا حدودی در این زمینه استعداد هم دارد؛ روی صحنه احساس راحتی میکند، اجرای کمدی بدنیاش2 خیلی خوب است، میتواند تقلید لهجه کند و جذاب و بامزه است.
مایکل اندرسون، استاد علوم اعصاب شناختی در دانشگاه کمبریج که بهطور خاص بر روی موضوع حافظه و یادسپاری مطالعه و پژوهش میکند، میگوید: «ما همان چیزی هستیم که درباره خودمان به یاد میآوریم.» اینکه بهعنوان یک فرد مثلاً 80 ساله چطور زندگی خودتان را به یاد خواهید آورد به این بستگی دارد که چگونه به برخی خاطرات سفت بچسبید و آنها را در ذهنتان نگه دارید و در مقابل برخی دیگر را رها کنید. مغز شما بهطور دائم درگیر فرآیند فراموش کردن است؛ اما اندرسون باور دارد که شما میتوانید با قصدمندی بیشتری فراموش کنید، چیزی که او از آن با عنوان فراموش کردن انگیزهمند و هدفدار1 یاد میکند.