نمایشگاه «یک میم، یک دنیا حرف» تجربهای است از رهایی در هنر نقاشی خط که مخاطب را به جهانی پر از احساس و تخیل دعوت میکند.
در جامعه کنونی ایران، موانع، چالشها و مشکلات مختلفی در مسیر تحقق ازدواج بهوجودآمده که حوزههای متعددی را تحتتأثیر قرار داده است.
نمایشگاه کتاب تهران بهعنوان بزرگترین رویداد فرهنگی کشور که 11 روز در سال اهالی کتاب و صنعت نشر را درگیر میکند، مهمترین فضا برای بروز و ظهور تواناییهای ناشران است.
مهمترین آفتی که شهرهای امروز به آن دچار هستند، نسبت بین شهر و شهروندان آن است؛ اینکه شهر از محلی برای حضور شهروندان و بروز فعالیتهای کنشمند آنها تبدیل به محلی برای سکونت، رفتوآمد و خرید و فروش شده است.
نمایش «شکل سوم» به کارگردانی مجید کیمیاییپور، اثری مشارکتی و تفکرمحور است که در اصفهان روی صحنه میرود. این نمایش در تماشاخانه ماه اصفهان از ۴ تا ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ به روی صحنه میرود.
سلام رفیق. صدایت میزنم «رفیق»، چون خودت در جوشن کبیر اینگونه به ما معرفی شدهای. بله! درست است؛ شما هزار اسم دارید، ولی این بندهی کمترین، با رفیق بیشتر حال میکند.
اضطراب امتحان غول بیشاخودمی که این روزها گریبان بسیاری از دانشآموزان و نوجوانان ما را گرفته است.
هنر نویسنده در داستان کوتاه این است که در محدودهای از کلمات یعنی در تعداد واژههای کم بتواند یک داستان خوب خلق کند، شخصیت خلق کند، فضاسازی و ماجرا را رسم کند و دست مخاطب را بگیرد و از ابتدا تا انتها ببرد و همه اینها را در تعداد کلمات محدود اجرا کند.
جشنواره دانشجویی داستان کوتاه زایندهرود، با تمرکز بر نگاه جسورانه و خلاق دانشجویان، امسال نیز میزبان صداهای تازهای در ادبیات داستانی بود.
شاید در ابتدای ظهور سینما، انسان در برابرِ خود چیزی بیش از یک صنعتِ پیچیدۀ تفننی و ماجراجویانه که عمدتا جنبۀ فراغت و سرگرمی داشت، مشاهده نمیکرد؛ اما در زمانِ کوتاهی سینما به ابزاری بدل شد که شاید مهمترین راهِ نرم و غیرمستقیم برای حاکمسازیِ هژمونی فرهنگی، سیاسی و اجتماعی را پیشِ روی قدرتها قرار داد.
چند روز قبل یکی از کاربران، در یکی از پلتفرمهای مجازی بهرغم اینکه به یکی از رئالیتیشوهایی که در حال پخش و مجری آن نیز یکی از بازیگران سابق ایرانی است، ابراز تنفر کرده بود، در اظهارنظری متناقض نوشت: «لطفا این برنامه رو در سایر روزهای هفته هم پخش کنید.»
«مرگ و زندگی او در دستان شماست»؛ این جملهای است که معمولا برای ترغیب خانوادهها برای اهدای عضو اعضای عزیزانشان به کار برده میشود؛ اینکه اقدام شما میتواند فرد دیگری را به رندگی بازگرداند، میتواند چراغ یکخانه را روشن نگه دارد، میتواند گرمابخش حیات در خانوادهای دیگر باشد و… . جملههایی احساسی که به امید تأثیرگذاری در کوتاهمدت به کار برده میشود و بهتر است اینطور بگوییم که تأثیر چندانی هم ندارد!