چگونه ابتدا فرهنگ ایرانی با فناوری چاپ مقابله و در ادامه، این فناوری در دل فرهنگ ایرانی جا باز کرد؟
وقتی چاپ ایرانی شد
چاپ، آن فناوری بود که با آغازبهکار خود صرفا به تکثیر نوشتهها و تصاویر نپرداخت؛ بلکه دگرگونیهایی معرفتی در جهان ایجاد کرد و بر نحوه نگاه بسیاری از فلاسفه به وقایع اثر گذاشت. این اختراع در شکلگیری بخشی از نظم کنونی جهان و سازوکارهای آن نقش داشته است؛ ازهمینرو، نمیتوان با نگاهی سادهانگارانه به آن نگریست.
چطور موقوفات میتوانند بخشی از نیازهای امروز جامعه را تأمین کنند و چگونه میتوان ظرفیتهای اقتصادی آنها را فعال کرد؟
موقوفات؛ سرمایههای خاموش اقتصاد مردمی
مدرسه، مسجد و بیمارستانهای وقفی، بناهای آشنایی برای ما هستند؛ همانهایی که بهنظرمان میآید برای زمانهای خیلی خیلی قدیم است و همچون شیء یا بنایی تاریخی به دستمان رسیده. اما وقف صرفا میراثی بهجامانده از گذشته نیست.
گفتوگو با سید مهدی سیدیننیا، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی،درباره جزئیات برگزاری چهاردهمین جشنواره مد و لباس فجر در اصفهان
لباس فجر «محجوبانه» بر تن اصفهان مینشیند
اصفهان، شهری که بخشی از تاریخ نساجی و پوشاک ایران را در خود جای داده، حالا قرار است میزبان چهاردهمین جشنواره مد و لباس فجر باشد؛ رویدادی که پس از ۱۳ دوره برگزاری، دوباره از تهران فاصله گرفته و در کنار نخستین هفته مد و لباس، در اصفهان برگزار میشود.
فرهنگ عمومی
نگاهی به معانی ذهنی و بایدهای حضور مردم در خیابان در میزگرد روزنامه «اصفهانزیبا»
خیابان به چه کار آید؟
نقطه آغاز این گزارش، از یک دغدغه عینی و ملموس شکل گرفت:حضور مستمر و هشتادروزه مردم در خیابانها، دیگر یک واکنش هیجانی و گذرا نیست؛ بلکه به پدیدهای پیچیده و چندلایه در بطن جامعه ایرانی تبدیل شده است.
در حاشیه یکی از موکبهای شهر، استاد دانشگاهی، گعدههای گفتوگو برپا کرده است
شبی برای گفتوگو
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، موکب یکی از مدارس غیرانتفاعی شهر اصفهان. ساعت ۲۳:۲۶ عکس را ثبت میکنم.
خیابان بهمثابه رسانه
در روزهای عادی زندگی، خیابان اغلب بهعنوان زیرساختی برای حرکت و ارتباطات اقتصادی یا اجتماعی در نظر گرفته میشود؛ اما درشرایط استثنایی مانند جنگ یا بحرانهای عمیق اجتماعی، ماهیت خیابان دگرگون میشود؛ خیابان دیگر تنها مسیری برای عبور نیست، بلکه به «رسانهای زنده» و «پلتفرم بیان» تبدیل میشود.
چه بر سر زنان ما آمده است؟
هرجا سخن از نظافت و زیبایی است، عموما زنان بهخاطر میآیند. آنها به تمیزی، زیبایی، چیدمان و هماهنگی رنگها توجه دارند؛ ساعتها وقت صرف میکنند تا غذا بپزند و آن را تزیین کنند؛ لباسی بدوزند یا آن را انتخاب کنند که رنگهایش با هم هماهنگ بوده و مطابق سلیقهشان باشد؛ مدتها جلوی آینه میایستند تا ظاهرشان را مرتب کنند؛ بسیار فکر میکنند که چیدمان وسایل خانه را چگونه قرار دهند تا زیباتر و آرامشبخشتر بهنظر آید و… .
حتی فلزات هم خسته میشوند!
بیش از حدود پنجاه روز از آغاز جنگ رمضان و بیش از دو هفته از آغاز آتش بس گذشته است.
این روزها و شبها همه ما احساسات پیچیده و متراکمی را درک کردهایم؛ اما بدترین حسی که یک نفر میتواند در روزهای جنگ احساس کند، حس تعلیق و ابهام است.
گزارشی از حضور در تجمعهای اتوبوسی شبهای جنگ رمضان
ارثیه ایرانی
زمان به عقب برمیگردد. انگار به دوران اردوهای مدرسه برگشتهایم. کنار خیابان منتظریم تا بهمحض رسیدن اتوبوس، اولی باشیم و جای خوبی گیرمان بیاید. خانم مسئول گفته ساعت هشت شب کنار مسجد انقلاب باشید؛ ولی اتوبوس 8:35 میرسد.
ایرانیت و اسلامیت در تقاطع جمهوری اسلامی
قبل از انقلاب و حتی تا اواسط جمهوری اسلامی، این پرسش مهم بین مردم مطرح بود که چه نسبتی بین ایرانیت و اسلامیت برقرار است؟
در جواب به این سؤال افراد مختلفی کوشیدند. برخی مردم را از این طرف بام انداختند و برخی از آن طرف.
غلام آن کلماتم که آتش انگیزد
بهعنوان کسی که سالها ادبیات خوانده و با ادبیات زیسته، این روزها جلوه ویژهای از ادبیات را در جامعه میبینم و آن، توان جهتدهی به مردم و متحدکردن آنها و توان ایجاد تغییرات و تحولات مثبت روحی است.
اشعار رایج در تجمعات شبهای جنگ رمضان، از کجا آمدهاند و چه میگویند؟
زبان نظم؛ سلاح مردم در خیابان
یکزمان بحث درباره علومانسانی ایرانیاسلامی مطرح بود. استاد ما میگفت اگر به دنبال این مضامین هستید، باید به ادبیات ایران نگاه کنید.
چرا ساختارمندی مهم است؟
«انسانهای ایرانی، توده نیستند؛ مردماند؛ چه بسا ملت؛ هرچند گاهی خودمحور» جان کلام این یادداشت همین است. مردم ایران آن جمعیت انبوه منفعلی نیستند که فقط به فکر قیمت خوردوخوراک زندگیشان باشند و به هیچ چیز دیگر فکر نکنند.
کارکردهای آیینی و نمایشی تجمعهای مردمی در بازسازی هویت جمعی
خیابان به چه کار میآید؟
میتوان پدیده «حضور شبانه مردم در خیابانها» در واکنش به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور عزیزمان را از منظر جامعهشناختی و فرهنگی تحلیل کرد.
«اصفهانزیبا» در گفتوگو با متولی یکی از کافههای فرهنگی شهر به ابعاد و پیامدهای چنین پدیدههایی پرداخته است
کافهمحوری؛ سنگری جدید برای فرهنگ یا گسست از سنت؟
میگویند آب راه خودش را پیدا میکند و این روایت فعالیتهای فرهنگی در محیط شهری است که در طول سالیان متفاوت، متناسب با تغییرات اجتماعی، اشکال متفاوتی به خود میگیرد.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
