با پدرم رفته بودیم روضه یکی از دوستانشان. راستش پدربزرگم کارخانهدار بود و سرشناس. صاحب روضه لودر داشت و برای پدربزرگم کار میکرد. دعوتمان کرده بود روضه. پدرم دست من را گرفتند و بردند. مثل خوردن عسل بود. سراسر شیرین و دلچسب.
«مصلحت» نام فیلمی است به کارگردانی حسین دارابی و تهیهکنندگی محمدرضا شفاه که پس از حضور در سی و نهمین دوره از جشنواره بین المللی فیلم فجر و همچنین کشوقوس سه ساله برای مجوز اکران، سروصدای زیادی به پا کرد و عدهای را کنجکاو به تماشای فیلم.
مسجد امامحسن مجتبی(ع)، واقع در خیابان کاوه یکی از مساجد شهر اصفهان است که بیش از یک دهه فعالیت فرهنگی را در کارنامه خود ثبت کرده است، مسجدی که در چند سال اخیر به عناوین ممتاز مختلفی در جشنواره مالک اشتر دست پیدا کرده است.
«مصلحت» فیلمی تأملبرانگیز است که نگاهی انتقادی به سیاست، مضامین اجتماعی و چالشهای اخلاقی دارد و به بررسی مفهوم مصلحت در فضای اجتماعی و سیاسی ایران میپردازد.
شهر برای این واقعه، پیشامد یا همان حادثهای که بیشک واقع خواهد شد، آماده میشود. ما نیز قصد داشتیم در صفحه کانون روزنامه اصفهانزیبا به پیشواز این واقعه برویم. این یک روایت است از قصهای کهنه، قدیمی و البته تکراری. این بار اما واقعه را از زبان ما بشنوید.
در ابتدای ماه محرم هستیم. رفتهرفته شهر سیاهپوش میشود و غمی که در بطن خود شادی خاصی را حمل میکند، قلبها را فرامیگیرد؛ چرا که بشارتدهنده فراهمشدن مجدد زمینه خادمی در دستگاه امامحسین (ع) است.
در شهرستان کوچکی که من دوران کودکیام را گذراندم، خبری از هیئتهای بزرگ عزاداری به سبک این روزها نبود. ما بودیم و پرِ چادرِ مادرمان که سفت میگرفتیم و از این خانه همسایه به آن مسجد میرفتیم برای روضه.
نسیم محرم، نسیم رحمت و عشق، وزیدن گرفته است. ماه محرم، اولین ماه قمری، ماه عزاداری اشرف اولاد آدم است. مطلعالفجری است که ندای هَل مِن ناصر یَنصُرُنی و هَل مِن ذابّ یذُّبُّ عَن حرمِ رَسُولاللهِ، از آن به گوش میرسد.
ایام محرم و صفر مخصوصا روزهای دهه اول ماه محرم، فرصتی است جهت پالایش روح و کسب معرفت. فضای کل جامعه، حضور در هیئات و مجالس عزاداری و دیگر اتفاقاتی که در این روزها رخ میدهد، موجب تقویت روحیه خاصی در دل همگان میشود.
به چشمهای ساره نگاه کردم، قرمز بودند و متورم، شبیه دماغ کشیدهاش که حالا توی سرخی صورتش یکجوری برجستهتر شده بودند و معصومیت خاصی در کنار روسری مشکی به او داده بود.
در نگاه اسلام اعضای جامعه در معاشرت با یکدیگر لازم است که برخی از آداب و اخلاق را رعایت کنند. ازجمله آدابی که بسیار موردسفارش قرار گرفته ادب سلامکردن است.
دوشنبه هفته گذشته مصادف با 20 تیرماه 1402 استاد مهندس مهدی ابراهیمیان دار فانی را وداع گفت و پس از انتقال پیکر این هنرمند از تهران به اصفهان، در آرامستان باغ رضوان در کنار دیگر هنرمندان اصفهانی آرام گرفت.