درست است که این روزها فضای مجازی خیلیها را از کتابخواندن دور کرده و بازار محصولات پر زحمتتر مثل کتاب و فیلم را کساد، اما هنوز هم کسانی هستند که لذت ساعتها خواندن را با هیچ ارائهای در فضای اینترنت عوض نمیکنند و همچنان در دنیای کتابها سرخوشاند. در روزهایی که با نام کتاب و کتابخوانی پیوند خورده از آخرین کتاب خواندهشده سه نویسنده و اهل فرهنگ اصفهان پرسیدیم. علی خدایی که یک کتابباز حرفهای است، این روزها یک کتاب آشپزی میخواند. هلن اولیایینیا از کتابهای منتخب جایزه مهرگان میگوید که نظرش را خیلی جلب کرده است و نفیسه نفیسی از انتخاب کاری از هادی محمدی که این روزها رنگ زیبایی به کلاسهای ادبیات مجازیاش داده است.
محمدامین ریاحی در کتاب «فردوسی» حکمت فردوسی را «نبرد میان خیر وشر» میداند و «مبارزه پهلوانان با چرخ.»
ورود به موضوع حکمت فردوسی، به دلیلی که خواهم گفت، مسئلهای را پیش میکشد که بیشتر شاهنامهپژوهان بدان پرداختهاند: امانتداری فردوسی به منابع پیش از خودش.
در این روزها که موضوع انتخابات در ینگه دنیا بحث داغ رسانهها شده و خروجی تمام خبرگزاریها را به خود اختصاص داده است از روزنامه و تلویزیون گرفته تا توییتر و اینستا و هر صفحه نمایش اطلاعاتی که در این عصر ارتباطات، بیوقفه مخاطب را دوره کردهاند، آگهی کوتاهی در روزنامه اخگر که با عبارت «انتخاب نمایندگان» آغاز میشد، ناگهان توجهم را به خود جلب کرد:
دکتر فضل الله صلواتی از چهرههای شاخص پیشگام انقلاب، نویسنده، پژوهشگر و از نیروهای ملیمذهبی و زندانی سیاسی دوران پهلوی است که چندین سال مسئولیت کتابخانههای عمومیاصفهان را برعهده داشته است. این مسئولیت آن هم در دورانی که وضعیت کتابخانهها به شکل کنونی نبوده صلواتی را در جایگاهی قرار داده است که به نوعی معتبرترین فرد برای ترسیم تاریخ معاصر کتاب و کتابخوانی و کتابخانههای اصفهان اســت. به مــناسـبت هــفته کــتاب گفتوگویی با دکتر فضلالله صلواتی ترتیب دادیم تا از خاطرات مدیریت ایشان بر کتابخانههای عمومی اصفـــهان و هــمچـــنیـن عـــلاقـــه و فعالیتهایشان در زمینه کتاب بشنویم.
«صادقانه بگویم فضای کتابخانههای عمومی استان اصفهان در پایان سال 98 از تمام سالهای پیش شرایط بهتری داشت و کتابخانههای عمومی استان اصفهان از نظر رتبه و سرانهها از جایگاه خوبی برخوردار بود.»این تصویر روشنی است از وضعیت کتابخانههای عمومی اصفهان که امیر هلاکویی، سرپرست اداره کل کتابخانههای عمومی استان اصفهان ارائه میکند. وضعیتی که او آن را حاصل ده تا پانزده سال فعالیت مداوم تمام ارکان کتابخانههای عمومی اصفهان میداند. با این حال، مشکلات مالی گاه و بیگاه این اداره در طی سالیان و همچنین شیوع ویروس کرونا و کاهش محسوس امانت کتاب در نه ماه گذشته میتواند به تداوم وضعیت خوب کتابخانههای عمومی اصفهان آسیب جدی وارد کند.
امسال اول آذر، روز اصفهان، در فضایی متفاوت برگزار میشود. 27 آبان سال 97 لایحه تعیین روز اول آذر بهعنوان روز اصفهان در شورای شهر تصویب شد و از آن زمان تا کنون برنامههای ویژهای در هفته اول آذرماه برگزار میشود. امسال اما این برنامهها از 25 آبان، روز حماسه و ایثار مردم اصفهان، آغاز و تا اول آذرماه ادامه مییابد. پاندمی کرونا و وضعیت همهگیری این ویروس در اصفهان باعث شده تا بیشتر ویژهبرنامههای فرهنگی این هفته در فضای مجازی برگزار شود.
وقتی از نشر و پخش و عرضه آثار هنری صحبت میکنیم و به حقوق مادی و معنوی آنان میپردازیم، علاوه بر انواع نشر مانند چاپ کتاب یا صفحات مجازی، نشریات و مجلات نیز در این محدوده قرار میگیرند. در باب چاپ اثر در نشریات، قراردادها در صورت وجود کمی با سایر قراردادهای نشر اثر مثل قراردادهای چاپ کتاب با موسسات انتشاراتی ، متفاوت هستند و در اغلب موارد و خصوصا در مواردی که آثار به صورت اتفاقی در نشریات منتشر میشوند، اصلا قراردادی وجود ندارد. در این یادداشت انواع این نوع نشر و وضعیتهای حقوقی هر یک از این انواع را بررسی میکنیم.
اداره کل امور بانوان شهرداری تهران با همکاری مرکز ارتباطات و امور بین الملل شهرداری به دبیری فیروزه مظفری، همزمان با روز جهانی شهرها، ورک شاپی را با حضور بیش از سی زن کارتونیست بهصورت مجازی با موضوع «ارتقای احساس امنیت حضور زنان وخانواده در شهر از طریق شناسایی و بهسازی فضاهای بی دفاع شهری» برگزار میکند. در این بین، حضـــــور 12 کارتونیســـــت از اصفهان در این ورکشاپ و ارائه اثر جالب توجه است. برای باخبرشدن از جزئیات این رویداد با سه نفر از کارتونیستهای اصفهانی منصوره دهقانی، مهناز یزدانی و ناهید زمانی گفتوگو کردیم.
تولد سازها لذت زندگیاش است. به آنها جان میدهد و تا چند ماه، همنشینشان میشـود. آنقـدر بالا و پایینشان میکند و دست به ظریفکاریشان میبرد تا بشوند همانی که باید و بسپاردشان به دستی که امیدوار است عاشقانه کوکشان کند و زیباترین صداها را در همدستیشان بسازد. گردآفرید یزدانی از معدود زنان سازگر اصفهان و حتی ایران است؛ زنی جسور و خوشذوق که در مسیر علاقهاش، نه به نواختن ساز بلکه به ساختنش میپردازد. او بهشکل تخصصی تار میسازد؛ سازی که میگوید علاقه به آن از سالها پیش در وجودش شکل گرفته و رشد یافته است: «اصالت و کهنبودن و صدای تار را خیلی دوست دارم و البته شنیدن موسیقی سنتی دهههای چهل و پنجاه همیشه برایم لذتبخش بوده است.»
«نه! » واکنش تقریبا یکسانی بوده که با آن مواجه بوده اند. نوعی ابراز تعجب و منع از سوی جامعه اطراف که سازسازی را برای زنان چندان معمول نمیدانسته، اما آنها ساز علاقه و اراده را چنان کوک کردهاند که نهتنها کسی نتوانسته از مسیر منحرفشان کند، بلکه این روزها به طور جدی و دائمی به ساخت ساز مشغول شوند و از طریق آن روزگار بگذرانند. به همین بهانه، نگاهی به فعالیت پنج زن سازگر ایرانی در شهرهای مختلف داریم. مریم سورنا مهر طبق گفته خودش، اولین کسی است که در ایران بعد از انقلاب به ساخت ساز چنگ پرداخته است.