یک عاشقانه آرام

کارگردان فیلم کاوه صباغ زاده بعد از فیلم «ایتالیا ایتالیا» این بارهم با کمدی رمانتیکی دیگر پا به عرصه هنر می‌گذارد که روایت‌های شیرینی را از عاشقانه‌ای آرام در قالب فانتزی ارائه کند. او که پیش‌تر عنوان کرده بوده علاقه‌ای به فیلم‌های چرک ندارد در این اثر سعی بر این داشته تا مخاطبین از دریچه فیلمش به رؤیاهای خود نظاره کنند. 

لذت تجربه‌گرایی در مسیر فیلم کوتاه

فیلم کوتاه «ترس خود را جابه‌جا می‌کند» به نویسندگی و کارگردانی ایمان صالحی، فیلم‌ساز اصفهانی، پدیده سی و هفتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران بود. فیلمی که نظرات مثبت بسیار زیادی را به خودش جلب و البته اصفهان را صاحب جوایزی کرد که در  دو دهه اخیر یا شاید در تاریخ سینمای کوتاه اصفهان بی‌نظیر است. جایزه ویژه ایسفا و جایزه ویژه هیئت داوران و همچنین کاندیداشدن در چند بخش دستاورد بزرگ «ترس خود را جابه‌جا می‌کند» بود که بعد از سال‌ها سینمای کوتاه اصفهان را بر سر زبان‌ها انداخت.

گزارش مردمی فیلم‌های مصلحت و تک تیرانداز

نمایش منکوب ظلم به زنان

حالا و با نمایش فیلم «ابلق»، می‌توان این‌ ادعا را محکم‌تر مطرح کرد که کارنامه سینمایی «نرگس آبیار» به دو فصل مختلف تقسیم می‌شود: فصلی که داستان محدودتر و فردیت اندکی برای «تغییر» دارد و فصل دومی که بیشتر بیگ‌پروداکشن است با مثلث بازیگران تعیین‌کننده. «ابلق» اگرچه تکمیل‌کننده آزمون‌وخطای جدید کارگردانش است اما به کلاژی تبدیل شده که نشانه‌های واضحی از تمام داشته‌های سینمایی قبلی کارگردانش را در خود می‌بیند.

اهمیت دماغ کوچک، بیشتر از یک کتابخانه بزرگ

احتمالا بیشتر ما جزو کسانی هستیم که به چهره‌ اهمیت زیادی می‌دهیم. هر چقدر هم ادعا کنیم که به ظاهر و چهره‌ دیگران یا خودمان بی‌تفاوتیم، نمی‌توانیم این حقیقت را انکار کنیم که انسان‌‍‌ها در وهله‌ اول با سیمایشان شناخته می‌شوند. بدون وجود چهره نمی‌شود از مفاهیمی مانند هویت، عشق، جایگاه اجتماعی یا حتی اخلاق سخنی به میان آورد. حتی وقتی که فقط صدای کسی را می‌شنویم یا نامه‌هایش را می‌خوانیم بلافاصله در ذهنمان برای او یک چهره‌ خیالی ترسیم می‌کنیم. در واقع نخستین پدیدار انسانی‌ای که در مواجهه با دیگران بر ما آشکار می‌شود چهره است. 

گزارش مردمی فیلم‌های روزی روزگاری آبادان و روشن

گزارش مردمی فیلم‌های شیشلیک و زاوالا

برنامه های جشنواره فیلم فجر در اصفهان

نوای «نغمه اصفهان» با ارکستر ملی اصفهان

ارکستر موسیقی ملی اصفهان بعد از دوسال‌و‌نیم خاموشی در روزهای ۱۷، ۱۹ و ۲۱ بهمن به اجرای کنسرت  می‌پردازد. کنسرتی که طی سه‌شب از ساعت 21 به ‌صورت زنده از صفحه اینستاگرام سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان (Isfahanfarhang) پخش می‌شود. آهنگ‌های ملی‌وطنی، آثار فاخر موسیقی ایران و همچنین اجرای ویژه قطعه شنیده‌نشده «نغمه اصفهان»، ساخته استاد روح‌الله خالقی، برنامه این ارکستر برای سه کنسرت مجازی است و در این رویداد پارسا حسندخت، رضا شریعت و اسماعیل الله‌دادیان، به ترتیب خوانندگی اجراها را بر عهده خواهند داشت. گفت‌وگو با مرتضی شفیعی، سرپرست ارکستر موسیقی ملی اصفهان اگرچه درباره اجرای اخیر در شرایط کرونا شکل گرفت، اما صحبت‌های او بسیار فراتر از تعطیلی مطلق ارکستر موسیقی ملی اصفهان در سال کرونا، مسائل و مشکلات بزرگ‌تر این ارکستر را هم شامل می‌شود.

درام ترسناک بر بستری تاریخی

زالاوا فیلم اول ارسلان امیری ادامه جریانی در فیلم سازی چند سال اخیر سینمای ایران است که داستانی را در یک موقعیت تاریخی (عموما دوران پهلوی دوم) با بن‌مایه‌هایی نظیر دلهره، معما و ترس تعریف می‌کند. سرآمد این فیلم‌ها و به نوع آغاز کننده آن در یک دهه اخیر فیلم «اژدها وارد می‌شود» مانی حقیقی است که با استفاده از کتاب ملکوت بهرام صادقی و اتفاقی تاریخی فیلمی دلهره‌آوری را می‌سازد. بعد از آن نمونه موفق این عرصه فیلم «سرخپوست» به کارگردانی نیما جاویدی است که موفق می‌شود موقعیتی دلهره آور را با پیرنگی عاشاقانه درهم بیامیزد. 

کپی از سرمشق سرقت هنری نیست

یکی از رفتارهای متعارف در کلاس‌های آموزشی در حوزه‌های هنر، درخواست باز آفرینی استاد از شاگردان برای خلق مجدد یک اثر است. این گونه ارائه سرمشق به شاگردان و قضاوت بازخورد آثار خلق شده جدید اگر مقید به تکرار عینی اثر باشد جنبه ممارستی و تمرینی داشته و چنانچه با هدف خلق خلاقانه و آزادانه اثر ارائه شده باشد، دارای زوایای تازه هنری محسوب می‌شود و می‌تواند منتهی به پدیدآمدن آثار نوینی با اقتباس از اثر اصلی شود.

استفاده مفرط از زبان نماد

سی‌ونهمین دوره جشنواره فیلم فجر از چهارشنبه در اصفهان کلید خورد تا طی هشت روز، تمامی فیلم‌های این دوره در سه سینمای ساحل، سیتی‌سنتر و فلسطین به روی پرده برود. اطلاعاتی که «سمفا» از میزان مشارکت مردمی در شهر ما گزارش داده، حاکی از استقبال پرشور مخاطبان سینمادوست است. استقبالی که طی دوره‌های قبل، عموما در نیمه دوم جشنواره صورت می‌پذیرفت، اما این‌بار به دلیل پخش تنها یک‌باره فیلم‌ها و عدم تخصیص سانس‌های فوق‌العاده، مخاطبان را واداشته تا از نخستین روز به تماشای فیلم‌ها نشسته و میزان مشارکت را بالا ببرند.