بیش از 30 سال است که به مناسبت اربعین سالار شهیدان، در شهر اصفهان برگزار میشود. آنقدر بین متدینان شهر، جا دارد که بدون نیاز به چاپ اعلامیه و انجام تبلیغات، خودشان را برای ظهر اربعین به اینجا میرسانند. سالهای اولیه از خانه استاد حسنعلی زهتاب شروع شد.
اصفهان شهری است که قرنها با شعر، خوشنویسی، نگارگری، معماری، موسیقی و تئاترش شناخته شده؛ اما امروز، این میراث گرانسنگ بیش از آنکه نیازمند ستایش باشد، محتاج دلسوزی و تدبیر است
فکر میکنم تا زمانی که این اتاق فکر تخصصی فرهنگی با مشارکت واقعی همه نهادهای مرتبط با فرهنگ نباشد، دچار درجا زدنیم و عمر هر اقدام خوبی در این حوزه هم مساوی با عمر مدیریت فردی ست که آن را پایه گذاشته؛ نه بیشتر.
مطالبهگری درباره حجاب و جلوگیری از برهنگی، یکی از مسائل امروز جامعه است؛ بااینحال، بسیاری از رسانهها و مجموعههای خبری به این موضوع ورود نمیکنند یا آن را سانسور میکنند.
اگر رسانهها و خبرنگاران حوزه فرهنگ و هنر اثرگذاری بیشتری داشتند، دستکم بخشی از این آسیبها باید اصلاح یا برطرف میشد. نمونه روشن آن، وضعیت چهارباغ است.
مسئولان باید برای همه راههایی که میتواند فاصله اصفهان با تهران را کاهش دهد، برنامهریزی و چارهاندیشی کنند؛ راهکارهایی که بررسی و اجرای آنها نیز چندان دشوار نیست. این شکاف باید کمتر شود؛ زیرا اصفهان این ظرفیت را دارد که در حوزه فرهنگ و هنر به تهرانِ دیگری تبدیل شود.
این نمایش، روایتگر سرنوشت «شیرو»؛ مطربی جنوبی است که قرار است در مراسمی محلی بخواند و برقصد، اما رخدادی ناگهانی، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر میدهد. این ملودرام، تماشاگر را به کوچهپسکوچههای آیینهای جنوب میبرد؛ جایی که شروهخوانی، ضربهای محلی و آداب کهن همنشینی، نه در حاشیه، بلکه در متن درام قرار گرفتهاند و روایت را پیش میبرند.
به گزارش اصفهان زیبا؛
عَلم در میان مردم بیشتر بهعنوان نمادی آیینی در روزهای محرم و سردمدار دستههای عزاداری شناخته میشود؛ اما شاید کمتر کسی از ارتباط این نماد آیینی با هنر علامتسازی باخبر باشد.
چهاردهم مرداد، سالروز صدور فرمان مشروطه و بهثمر نشستن یکی از مهمترین نهضتهای تاریخ معاصر ملت ایران است. بسیاری از اندیشمندان، این اتفاق را با رخداد ورود اسلام به ایران همپایه میدانند.
نویسندگان کشور در این سالها آثار مختلفی را در قالبهای گوناگون رمان و سفرنامه و روایت و داستان منتشر کردهاند که در طیفی از قوتها و ضعفها قرار میگیرند. اما آنچه سؤالبرانگیز است، فعالیت نویسندگان کودک و نوجوان در این راستاست.
عکس را زهرا برایم فرستاده، عکس از یک خانه عراقیست که صاحبش در را رو به مهمانهای امام حسین علیهالسلام گشوده. نه وسواس مانع از میزبان شدنش شده و نه حتی خستگی از خدمت کردن به کسانی که تنها نقطه اشتراکشان با مردم عراق، امام حسین علیهالسلام است و بس!