زینب کوچولو کمی آنطرفتر توی تشک مخصوص خودش خوابیده است. دوست دارد شبها تو بغل خودم بخوابد، از زمین و زمان سؤال بپرسد و یکریز حرف بزند تا چشمهایش سنگین شود.
روزگاری جنگ فقط در جبههها معنا پیدا میکرد؛ آنجا که توپ بود و تفنگ، آتش و خمپاره. رزمنده کسی بود که با سلاح به جنگ دشمنی میرفت که او را میدید و درد ترکشش را با گوشت و پوست و استخوانش لمس میکرد؛ اما امروز دنیای جنگها و نبردها تغییر کرده است.
الان دقیقا یادم نیست چه شد که ناظم مدرسهمان، آن کتابچه را به من داد؛ شاید چون میدانست خوره کتابم. کلاس پنجم بودم و آن کتابچه در میان کتابهای دفتر بسیج مدرسهمان بود؛ یک کتابچه با جلد آبی و نوشته سبز: به رنگ زندگی.
گروه «فرهنگیهنری رهوا» یکی از معدود مؤسسههای هنری اصفهان است که از 1388 تاکنون آستین همت را بالا زده و مشغول فعالیت درزمینه ساخت مستندهای دفاعمقدس شده است.
در هفته بزرگداشت دفاع مقدس به سر میبریم؛ در شهری که طلایهدار اهدای شهدا به انقلاب اسلامی است؛ اما اصفهان فقط در اهدای فرزندانش به میهن سردمدار نیست؛ شهر گنبدهای فیروزهای در حوزه تخصصی آثار دفاع مقدس نیز در ردههای برتر نشر کشور قرار دارد.
همینطور که چشمانش بسته و در رختخواب دراز کشیده بود، به سکههای زیر تشک دست کشید. خنک بودند. با دست آنها را شمرد. پنج تا بودند. زیرورویشان کرد تا عدد یک روی هر کدامشان را لمس کند.
مهدی نمنبات، معاون پرورشی و فرهنگی ادارهکل آموزشوپرورش اصفهان، در گفتوگویی با «اصفهانزیبا» به عملکرد آموزشوپرورش درزمینه تئاتر دانشآموزی پرداخته است.
بیلبوردهای خیابانی که بهعنوان یکی از قدیمیترین ابزارهای تبلیغاتی در شهرها مورد استفاده قرار میگرفتند، امروزه نیز به دلیل ویژگیهای متمایزشان همچنان بهعنوان روشی قدرتمند برای جذب توجه عمومی و ارتباط با مخاطبان مورد توجه اهالی رسانه وشهروندان قرار میگیرند.
هشتادوشش سال پیش، در یکی از قدیمیترین محلههای اصفهان یعنی بیدآباد، پسری در خانواده هنری شیران چشم به جهان گشود. اسماعیل از همان سالهای کودکی سروکارش با خاک و گل بود. ساختن سازههای گلی همان چیزی بود که اسماعیل را سرگرم میساخت.
نهمین جشنواره نوشتافزار ایرانی با عنوان «ایراننوشت» با حضور بیش از 200 شرکت تولیدکننده و در هشت کلانشهر کشور از جمله اصفهان درحال برگزاری است.
خسته از کار به سمت خونه برمیگشتم. صبح که هیچ، داشت ظهر میشد. دیگه نا نداشتم. آخرین نفری بودم که از مینیبوس پیاده میشدم.
بیتردید تربیت یکی از مهمترین، اثرگذارترین و بنیادیترین مقولهها در رشد و تعالی انسانها بهشمار میآید. تربیت، استعدادهای بالقوه بشریت را شکوفا نموده و راهی بهسوی کمال مطلوب پیش روی او میگشاید.